BLOG: Canitrail NL goes UK

22 mijl Cani-Trail UK een feestje voor Quasar

Vorig jaar kwam ik in contact met Jon Fletcher, eigenaar van Red Kite Trail Events, en spraken we over en weer over het canitrailen en over zijn plannen voor een eerste Canitrail in Wales. Na de Strondog Ultra Trail in Duitsland vorig jaar was ik op zoek naar een mooie uitdaging voor mij en Quasar. En deze leek me wel wat…Alleen die 22 mijl zou onze langste afstand samen worden. Spannend.

Zodra de inschrijving mogelijk was heb ik Quasar en mij ingeschreven voor dit avontuur in Wales. Het gebied kende ik niet, maar wel de Brecon Beacons die er vlakbij in de buurt waren en mijn eerste ultratrail van 55km was in het Lake District in Engeland. Dus Engeland en wat me daar te wachten stond was niet onbekend voor mij. Spontaan als ik was had ik mij echter ook opgegeven voor de 70km Ultratrail in Finland die ongeveer 4 weken ervoor was maar dan zonder hond. Die twee lange afstanden zouden wel erg dicht bij elkaar liggen en ik vroeg me af of ik dan wel voldoende hersteld zou zijn voor de Cani-Trail in Wales. Maar goed, dat zag ik dan wel…

 

In de voorbereidingen met Quasar bouwden we het aantal wekelijkse kilometers op zoals ik dat met al mijn ultra’s doe. Ik doe liever 4 verschillende trainingen in 2 dagen met een totaal van 30km tot 40km dan 1 grote training van 40km. Deze manier van trainen is minder blessuregevoelig en past bij het principe van het opdelen van je ultratrail in kleinere stukken. Bij Quasar was de opbouw wat milder, maar wel in blokken zoals dat ook bij de endurance voor paarden wordt gedaan. Dat werkte goed bij hem en bij mij…

 

In overleg met Jeannie van IcePaw hadden we een mooie ondersteuning in onze voorbereiding door supplementen voor de pezen en gewrichten dagelijks toe te voegen aan z’n voeding. Quasar is tenslotte een grote herder en al die kilo’s en de belasting op z’n pezen en gewrichten zijn op een lange afstand wel iets waar ik vooraf veel mee heb rekening gehouden.

 

Om de twee weken hield de hondenmasseuse Saskia een vinger aan de pols en werden sommige spieren die wat vast zaten op tijd onder handen genomen zodat we konden blijven trainen vanuit ontspanning en souplesse. Ook bij de osteopaat Martine werd nog eens bevestigd dat hij gewoon wat klein onderhoud nodig had…blijkbaar hadden we een mooie balans gevonden in training, rust, voeding. Dat gaf heel veel vertrouwen.

 

Maar…vorig jaar toen we in Zweden waren was er juist met de voeding een probleem. Als je geen diepvriezer in de buurt hebt dan kon ik geen vers vlees geven wat hij normaal dagelijks krijgt. Dus na een oproepje op de Canitrail FB-pagina zijn we gaan experimenteren met gestoomd houdbaar vlees. Na wat mislukte pogingen, want Quasar liet het gewoon staan, heb ik de hulp ingeroepen van Sabine van Meat&Bones. Ook voor haar werd dit een hectisch traject en was mijn vraag ongebruikelijk. Ik wilde advies van haar over wat we het beste konden doen zodat Quasar goed gevoed aan de start kon staan van de 22mijl Canitrail in Wales.  Nadat we diverse dingen hadden uitgesloten en onderzocht kwam 4 dagen voor ons vertrek het advies: probeer eens de Darf brokken en worsten. Meteen online besteld en de dag erna begonnen met een eerste voorzichtige portie. Quasar at de houdbare worst met smaak op en keek of er nog meer kwam…YES. Meteen een hele rits gekocht en ingepakt. Op naar Wales.

 

D-day, zaterdag 5 oktober, waren we lekker vroeg op omdat ik Quasar 2 uur voorafgaand aan de start een licht ontbijtje wilde geven en mezelf wilde trakteren op een lekker stevig Engels ontbijt. De vissoep werd door Quasar niet aangeraakt…maar over water maakte ik me geen zorgen. Er was meer dan genoeg water gevallen de dagen ervoor en Quasar drinkt liever vers regenwater als water uit de kraan. Na een verlate briefing pakte ik m’n racevest met alles erin om ons onderweg volledig te kunnen verzorgen (inclusief EHBO-set voor mens en hond). Quasar in zijn vertrouwde tuig van Neewa en op naar de startlokatie ergens verstopt in een doodlopend steegje.

De start zou geen massastart zijn maar door de vertraging stonden er al heel wat canitrailers in het weiland te wachten totdat ze mochten beginnen. Waar we op zaten te wachten weet ik niet, maar het aantal honden dat om ons heen begonnen te blaffen werden met de seconde meer. Ook het aantal honden die naar elkaar uitvielen werden er steeds meer. Met Quasar dan ook zo ver mogelijk van deze hektiek gaan staan om vervolgens rustig naar de start op te schuiven zodra het kon.

 

Met Quasar heb ik nog niet aan veel canitrail-evenementen kunnen meedoen omdat ik natuurlijk zelf de nodige canitrails organiseer of omdat ze op tijden vielen dat ik aan het werk moest. Dus dit was voor ons beiden best wel spannend. Vooraf had ik gekozen voor een schoen van Icebug om optimaal grip te kunnen houden op erbarmelijk modderige ondergronden. De eerste kilometers ging omhoog over gras, door modderige single tracks en over brede kiezelpaden…meteen een mooie kennismaking met het overige te verwachten parcours. In deze eerste kilometers deed Quasar zoals gewoonlijk een mooi hoopje die we natuurlijk ook meteen opruimden, want het was expliciet benoemd door de organisatie dat als je erop betrapt werd dat je het niet opruimde er een fikse boete tegenover stond. Dus een paar kilometer lang met een rood gevuld poepzakje over de paden gelopen totdat ik organisator Jon op zijn quad tegenkwam en vroeg of ik het bij hem mocht achterlaten. Gelukkig daar was ik vanaf…

Quasar liep met een mooie zachte focus, ontspannen in een tempo tussen de 11km en 12km, oortjes naar achteren op mij gericht, staart in een vrolijke krul…Ik kon niet anders als ontzettend trots zijn op deze kanjer en genieten van zijn enthousiasme en ‘steady pace’:) Quasar bleef in zijn comfortabele tempo lopen, een snelheid die ik als ik alleen loop zeker niet als makkelijk ervaar. Mijn mantra was “ontspan-ontspan-ontspan” om technisch zo goed mogelijk te kunnen blijven lopen op dit parcours en in zo’n tempo. Mijn benen voelden goed, echter mijn voeten waren niet zo blij met het vele asfalt in het parcours. Daarvoor waren de Icebugs ( zonder demping) waarvoor ik had gekozen niet op gemaakt. De korte herstelperiode tussen de ultratrail in Finland en deze Canitrail bleek uiteindelijk geen enkel problemen op te leveren dankzij de trekkracht van Quasar. Dat is dan weer het voordeel van het canitrailen…ik kan mooi ‘meeliften’ op de trekbeweging van mijn hond.  Af en toe moest Quasar stil blijven staan omdat ik  foto’s en filmpjes van deze mooie omgeving wilde maken om na afloop nog maanden van te kunnen genieten:)

De echte steile heuvels omhoog wandelden we in een zo’n hoog mogelijk powerwalk-tempo en de echt steile afdalingen hield ik de rem erop. Ook op de moeilijk begaanbare paden die meer op rotsige beekjes leken moest Quasar zich aan mij aanpassen, want als het aan hem had gelegen…. Maar voor het overgrote deel heeft Quasar van mij de ruimte gekregen om te mogen bepalen wat we gingen doen, welk pad we liepen, hoe hard we gingen, wanneer we gingen drinken en eten en bij wie we even wat langer samen bleven lopen. Veel commando’s geven onderweg of verbale aanmoedigingen waren totaal niet nodig. Hij volgde het spoor van de andere canitrailers voor ons dus benoemen dat hij naar links of rechts moest was niet nodig…hij wist het vaak al eerder als dat ik de pijl had gezien 🙂 De stilte van de omgeving, de lichaamstaal van Quasar, het plensen door de kniediepe plassen, het wroeten door de modder, de geur van herfstige varens… alle zintuigen stonden voor 100% open en waren aan het werk. De euforie die ik tijdens deze Canitrail heb gevoeld en het intense plezier van mijn krachtpatser die hier helemaal in z’n element was ontroerde mij. Af en toe heb ik een paar traantjes van puur geluk gelaten.

En de finish?! Die was er weer veel te snel!!!

En Quasar?! Die mag nu lekker bijkomen van ons avontuur.

We will be back XXX

Honden Sportmassage tijdens NNT Rosendael 2019

NIEUW – NIEUW – NIEUW – Honden Sportmassage op de NNT Rosendael

Enige tijd geleden heeft Canitrail.NL een oriënterend gesprek gehad met een aantal hondenmasseurs over het toevoegen van deze dienst als service aan de deelnemers. Met mijn hond ga ik regelmatig naar de hondenmasseur en heb gezien wat deze massages met het welzijn van mijn sportende hond deed. Na een goed gesprek over de toegevoegde waarde van de sportmassage als warming-up en cooling-down werd al snel duidelijk dat we de hondensportmassage als ‘experiment’ wilden toevoegen aan de Natte Neuzen Trail. Soms voelt iets gewoon heel goed ook al ben je samen nog aan het zoeken naar de juiste vorm. Juist door deze open en innovatieve houding zijn we ooit in 2016 begonnen met het organiseren van de Natte Neuzen Trails om het Canitrailen te introduceren in Nederland.  We zijn heel benieuwd wat deze nieuwe toevoeging jullie canitrailers gaat brengen:)

Natte Neuzen Trail Rosendael 3 november 2019
Tijdens de Natte Neuzen Trail Rosendael op 3 november 2019 zullen twee honden sportmasseurs aanwezig zijn om jouw hond tegen een geringe betaling van slechts €10,00 (per hond) vooraf en achteraf van de canitrail te masseren als belangrijke onderdeel van de warming-up en cooling-down. Een unieke kans voor de deelnemers aan onze Natte Neuzen Trail om eens kennis te maken met dit fenomeen en zelf te ervaren en te zien wat het met je hond doet. Op het inschrijfformulier heb je deze optie kunnen aankruisen. Heb je dit niet gedaan en zou je alsnog je hiervoor willen opgeven?
Dan kan via een mailtje naar canitrailnl@gmail.com

De Honden Sportmasseurs
In twee tenten op het terrein in de buurt van de start en finish zullen twee honden sportmasseurs aanwezig zijn om jullie hond te masseren op basis van een vooraf opgestelde lijst. Het is de bedoeling dat de massagetijd goed afgestemd is op de starttijd, zodat je met een warm gemasseerde hond meteen door kunt lopen om te starten.

Wij willen graag onze honden sportmasseurs aan jullie voorstellen:

Marije Luiten – HondenBaan
Hoi, ik ben Marije Luiten van HondenBaan en ben kynologisch (sport)masseur. Samen met mijn 2 Rhodesian Ridgebacks ben ik graag buiten in de natuur; wandelen, canitrailen, hardlopen en mantrailen. Zelf sta ik ook graag aan start bij de Natte Neuzen Trails. Mijn honden zijn de reden waarom ik kynologisch (sport)masseur ben geworden; ik wilde ze beter kunnen begeleiden en ondersteunen voor, tijdens en na het sporten. En dat is nou precies wat ik voor elke hond wil!

Naast het in- en uitlopen van je hond heeft massage een belangrijke rol bij het canitrailen. Het helpt jouw hond om zich klaar te maken voordat hij gaat rennen en te herstellen na de trail. Wist je dat bij een warming-up massage de spieren vast worden opgewarmd en jouw hond zich meer bewust raakt van zijn lijf? Hierdoor wordt de kans op blessures kleiner. Na het canitrailen kan jouw hond spierpijn krijgen. Door een cooling-down massage wordt de kans op spierpijn verkleind en kan jouw hond sneller herstellen.

Als sportmasseur hoop ik jullie bekend te maken met het belang van een goede warming-up en cooling-down en de rol die massage daarin heeft. Op deze manier gaan jullie als canitrailteam nog fitter van start. Ik kijk er naar uit om jullie honden op 3 november te mogen masseren, tot dan!
Meer informatie over Marije kun je vinden op www.honden-baan.nl

      


Saskia de Weerd – Hondenmassage Saskia

Hoi, ik ben Saskia de Weerd. Een enorme dierenliefhebber en gek op sporten. En dit wilde ik dolgraag op een of andere manier combineren. In 2016 kwam een kleine droom uit, ik kreeg mijn eigen hondje. Rubi, mijn gekke, eigenwijze, sportieve, en oh zo lieve Drentsche Patrijs. Wij gaan er vaak samen op uit, dan maken we lange wandelingen of we gaan canitrailen. En hierdoor kwam ik ook in aanraking met hondenmassage. Ik wilde Rubi ondersteuning geven in deze sportieve uitingen.

Sportmassage geeft ondersteuning bij het voorkomen van blessures en het herstel na inspanning. In het kort:
Je kunt een stimulerende massage geven voorafgaand aan de inspanning, naast de warming-up. Dit zorgt ervoor dat de spieren klaar zijn voor actie en zo de kans op blessures verminderen. Na de inspanning en cooling down kun je een sederende massage geven om de afvalstoffen versneld af te voeren en de spierspanning te verlagen. En mocht er toch een lichte overbelasting zijn, wel of niet door de sportinspanning veroorzaakt, dan geeft massage verlichting van pijn en helpt de massage bijdragen aan een sneller herstel.

Ik masseer vanuit respect voor je hond. Dit betekent dat ik goed luister naar je hond en kijk naar welke signalen hij of zij geeft tijdens het masseren. Geeft je hond een grens aan, dan respecteer ik die grens. Zo voelt de massage veilig voor je hond.
Meer informatie over Saskia kun je vinden op www.hondenmassagesaskia.nl

Programma Canitrailen voor Beginners

Canitrailen is het samen beleven en genieten van het hardlopen in de natuur over onverharde paden vanuit samenwerking tussen mens en hond zonder tijds- en prestatiedruk.

Tijdens het canitrailen zijn mens en hond ten alle tijden aan elkaar verbonden. Enerzijds omdat je door gebieden loopt waar veel wild loopt en je vanuit respect voor dit gebied je hond aangelijnd houdt. Anderzijds omdat het aan elkaar verbonden zijn veel vraagt van de samenwerking en respectvolle relatie tussen hond en mens.

Canitrailen is samen op avontuur gaan in de natuur, samen werken aan conditie en uithoudingsvermogen en gewoon erg leuk om samen te doen.

Canitrailen voor beginners
Vaak krijgt Dorethea Bil, grondlegger van het canitrailen in Nederland, de vraag: “Ik wil met mijn hond beginnen met canitrailen, maar hoe doe ik dat”. Veel van deze beginners komen vervolgens bij bestaande Canicross-cursussen of workshop. Maar omdat canitrailen een heel ander uitgangspunt heeft als het canicrossen is Dorethea al een aantal jaar op zoek naar de juiste vorm die past bij het principe van de geleidelijke vooruitgang en bewegen vanuit balans – twee van de basisprincipes uit de chi-running filosofie waarin zij opgeleid is.

De ziel van de Canitrailer
De ziel van de canitrailer is een ‘vrije avontuurlijke sportieve ziel’ verwant aan de ‘endurance’ in de paardensport. Het gaat niet alleen over uithoudingsvermogen, maar ook over:
– kunnen trailen in het aerobic energie systeem,
– self-supporting kunnen zijn,
– kunnen samenwerken op alle ondergronden
– goed jezelf en je hond kunnen observeren en lezen
– goed ‘in het moment’ kunnen lopen
– respect voor en genieten van de natuur.


Hoe ziet het Programma Canitrailen voor Beginners eruit?
Gedurende 3 maanden kun je aansluiten bij het nieuwe programma: Canitrailen voor Beginners.

Tijdens dit programma worden jij en je hond (het canitrail-team) intensief begeleid door Dorethea Bil en maak je kennis met alle facetten van de Canitrail-sport. Naast 3 privé-trainingen plan je ook 3 groepstrainingen in, omdat het canitrailen in een groep vaak andere aspecten met zich meebrengt dan als je alleen met je hond loopt.  Gedurende het programma ontvang je diverse theorie-modules om jullie kennis over de sport uit te breiden en jullie kunde in de sport te onderbouwen.

Met al deze kennis en vaardigheden gaan jullie in de 3 maanden die voor het programma staan vooral veel experimenteren en proberen…want uiteindelijk is vooral het ZELF DOEN nog altijd de beste leerschool. Dorethea volgt, informeert en adviseert jullie in dit 3-maandelijkse proces naar een mooi samenwerkend team met diep respect voor elkaar en jullie mogelijkheden.

Wat kun je verwachten?
Via de Fitmanager koop je het beginners-programma voor 3 maanden. Voorafgaand aan de eerste training vul je eerst een vragenlijst in met daarin de doelen die je voor jouw team hebt gesteld, want dat is zo mooi aan dit programma: het is persoonlijk en afgestemd op jullie team!

Het eerste programma wordt aangeboden in de maanden september-oktober-november 2019:
– de 3 privé-trainingen,
– de 3 groepstrainingen,
– diverse theorie-modules
– oefeningen om direct mee aan de slag te kunnen
– filmpjes van het gangwerk van jou en je hond

In de maanden september-oktober-november boek je in de Fitmanager 3 groepstrainingen en maken we in overleg 3 privé-trainingen afgestemd op jullie agenda. De periodes tussen de trainingen bepaal je zelf op basis van jullie beschikbaarheid, conditie en ambitie.
De groepslessen voor beginnende canitrailers uit dit programma kunnen gevolgd worden op een aantal ingeplande data op maandagochtend 09:00-10:00, woensdagmiddag 15:00-16:00 of zaterdagmiddag 15:00-16:00
Aan de groepstrainingen voor startende canitrailers kunnen maximaal 5 teams meedoen.
Alle trainingen vinden plaats in Nationaal Park Veluwezoom in Rozendaal, Velp of Rheden.

Professionele begeleiding
De trainingen worden gegeven door Dorethea Bil. Zij is in 2016 begonnen met het opzetten van de Natte Neuzen CaniTrails om canitrailen als sport in Nederland op de kaart te zetten en een doel te geven om naar toe te kunnen trainen. Dorethea is gecertificeerd hardloop- en trailrunning trainster (Atletiek-Unie) , honden-fitnesstrainster (Fit Dog Programm) , canitrail-trainster, chirunning coach & yoga instructor (Yoga4Runners).
Tussen het organiseren van de diverse Natte Neuzen Trails en (Cani)Trails door traint ze zelf regelmatig met haar witte herder voor langere Cani-Trails in binnen – en buitenland maar ook voor diverse Ultra-Trails in mooie stukjes natuur zonder haar hond.

 

Kosten: €175,00
– 3 groepstrainingen van 60 minuten
– 3 privé trainingen van 30 minuten
– 1 op 1 adviezen en oefeningen om zelf mee aan de slag te kunnen
– diverse theorie-modules als naslagwerk
– minimale leeftijd hond 12 maanden
Je kunt deze speciale strippenkaart kopen via de FITMANAGER

 

Inschrijfdata groepslessen

September 2019 Oktober 2019 November 2019
16 september 09:00 -10:00
18 september 15:00-16:00
23 september 09:00-10:00
25 september 15:00-16:00
28 september 15:00-16:00
14 oktober 09:00 -10:00
16 oktober 15:00-16:00
21 oktober 09:00 -10:00
23 oktober 15:00-16:00
26 oktober 15:00-16:00
4 november 09:00 -10:00
6 november 15:00-16:00
9 november 15:00 -16:00
13 november 15:00-16:00
16 november 15:00-16:00

Optie: Beginnen met je hond onder de 12 maanden is mogelijk maar dan zonder de groepstrainingen maar wel met privé-trainingen. Aanvragen hiervoor gaan alleen via een mailtje naar canitrailnl@gmail.com

Optie: Wil je tijdens het Programma vaker aansluiten bij de groepstrainingen voor beginnende canitrailers dan kun je (mits de groep niet vol zit) op bovenstaande data inschrijven met de speciale strippenkaart voor beginnende canitrailers (10 strippen voor 6 maanden).

Telgang of kruisgang; wat is het verschil?

Om onderweg tijdens je canitrail of training te kunnen beoordelen of je hond onregelmatig loopt, is het handig om wat meer te weten over wat gebruikelijk zou zijn in het gangwerk van de hond zoals te zien is in het filmpje van Stephen Cunnane.

Vooral de draf in kruisgang of telgang is voor canitrailers belangrijk om te herkennen, omdat je afwijkingen, onregelmatigheden in de draf iets zeggen over hoe het bewegingsapparaat van je hond functioneert. Oftewel pas je de lengte van je training aan omdat je hond in de linkerachterpoot wat kreupel loopt. Of loopt hij met een te stijve rug en is het beter om de training over te slaan en in plaats daarvan wat meer te gaan werken aan de souplesse in de rug.

De beweging van de draf
De beweging van de draf begint vanuit het heiligbeen en wordt met een roterende beweging aan de rugwervels (sagittale en coronale wervels) doorgegeven. Tegelijkertijd wordt deze beweging ook via de beide bekkenvleugels aan de achterhand doorgegeven. De draf is een gang, waarin alle vier de poten goed samen moeten werken om de gang effectief te maken. Alle vier de poten moeten op precies het juiste moment ten opzichte van elkaar precies even grote passen maken.


Kruisgang versus Telgang

Kruisgang (trot in het filmpje) wil zeggen dat de diagonale poten tegelijk naar voren worden gezet. Linker voorpoot samen met rechter achterpoot en rechter voorpoot met linker achterpoot.

Telgang (pace in het filmpje) wil zeggen dat de beide poten aan een zijde tegelijk naar voren worden gezet. Linker voorpoot samen met linker achterpoot en rechter voorpoot samen met rechter achterpoot.

De kruisgang is voor de hond het meest gangbare. De telgang zie ik soms bij Quasar als we te langzaam canitrailen. En bij waterhonden blijkt de telgang gewoon normaal te zijn:)


Waarom kiest een hond voor de telgang en niet voor de kruisgang?

Dat hangt af van een aantal zaken:
1 de lengte van de rug
2 de lengte van de benen
3 het gewicht
4 de snelheid waarmee de hond loopt.


Lengte van de rug en benen: 
Honden met een korte rug ( vierkante bouw) en /of lange benen hebben meer de neiging om in telgang te lopen. Als een hond geleidelijk sneller gaat lopen wordt zijn paslengte in eerste instantie langer. Hierdoor naderen het achterbeen en het voorbeen aan één zijde elkaar. Om nu te voorkomen dat ze elkaar raken wordt het voorbeen iets eerder naar voren geplaatst. Hierdoor onstaat de telgangachtige stap. Bij het toenemen van de snelheid zal het voorbeen geleidelijk eerder naar voren gebracht worden en onstaat een zuivere telgang waarbij  de beide linker benen tegelijkertijd naar voren gebracht worden waarna het rechter been paar volgt. Een hond met een korte rug  zal ook bij een hogere snelheid langer in telgang blijven gaan.


Het gewicht:
 Ook honden die erg zwaar zijn hebben een voorkeur voor de telgang, omdat een zwaardere hond meer energie verbruikt om los van de grond te komen bij een zweeffase dan een kleinere of lichtere hond. De zweeffase heeft voordelen in het energie verbruik bij hogere snelheden. Zwaardere honden profiteren pas bij een hogere snelheid van dit voordeel dan een lichter gebouwde hond. De telgang blijft dus iets langer rendabel voor een zware hond.


Gemoedstoestand:
Ook de gemoedstoestand speelt een rol bij het optreden van de telgang. Angstige honden gaan eerder en hardnekkiger in telgang dan ontspannen honden. Doordat zo’n hond zijn staart iets intrekt en daarmee zijn kruis iets aantrekt wordt zijn rug relatief iets korter. Daarbij heeft zo’n hond een hoge spierspanning waardoor de beweeglijkheid tussen de ruggenwervels beperkt wordt. Voor een vrije draf is een draaiing van de ruggenwervels noodzakelijk.

Kruisgang geniet de voorkeur, maar veel honden lopen regelmatig in telgang bij bepaalde snelheid zonder dat er iets aan de hand is.

Vaak wordt de telgang als een foutieve gang bestempeld en dat is eigenlijk zinloos. Biomechanische verhoudingen bepalen bij welke snelheden een telgang nog rendabel is en wanneer de gang aangepast moet worden. Veel grote doggen laten de telgang zien, maar ook lichtvoetige windhonden omdat ze relatief lange benen hebben. Uiteindelijk gebruikt iedere hond op enig moment wel eens de telgang, hoewel teckels het hoogst zelden zullen gebruiken.

Het is wel zaak het patroon te herkennen, want bij honden, die normaal in kruisgang lopen en opeens in telgang, kunnen rugklachten de reden van de verandering zijn.

Weet jij wanneer jouw hond de voorkeur heeft voor de telgang?

Bron:  Hondse hoogstandjes door Marcel Nijland.

Voeding en Canitrailen

Canitrailen, wat is dat?

Kan mijn hond spierpijn hebben?