Stretchen van de liesspieren en canitrailen

Sinds ik lange afstanden loop en ook nog eens 6 dagen in de week trainingen geef ben ik heel bewust bezig met het goed onderhouden van mijn lichaam…Dat betekende voor mij 6 jaar geleden ook het beoefenen van yoga om mijn hele strakke spieren weer op lengte te krijgen. Wat een pijn en frustratie leverde dat in het begin op toen ik als stijve hark tussen allemaal soepele deerntjes terecht kwam. En tot mijn schaamte soms jankend in de les gezeten omdat ik bepaalde poses echt niet kon.
Ik kon niet eens de grond aanraken in de Uttanasana vanwege hele strakke hamstrings en kuitspieren.
 
Inmiddels heel wat jaren later ook het foamrollen ontdekt als fantastische aanvulling op het goed onderhouden van mijn lichaam. Met mijn papiertje als Yoga-instructeur en Blackroll trainer aan de slag gegaan om andere hardlopers weer souplesse (en lichaamsbewustzijn) in het lichaam terug te brengen voor een betere mobiliteit van het bewegingsapparaat. En met de opleiding tot chirunning instructeur in Amerika ook nog eens mij in de chi running techniek verder verdiept om op de lange afstanden zo efficiënt mogelijk te kunnen lopen.
 
In de tussentijd begon ik het canitrailen verder te ontdekken en merkte ik dat ik na een 50km trail nergens pijn had en na een 30km canitrail allerlei diepe spieren in de lies voelde branden. Door de vele yoga-stretches en het foamrollen heeft me dat nog nooit een blessure opgeleverd, maar het zette me wel aan het denken. Tijdens de trainingen met Quasar en zonder mijn hond begon ik dingen te meten en te vergelijken. Die hightech hardloophorloges geven fantastische informatie over bijvoorbeeld de pasfrequentie, paslengte, grondcontact tijd en verticale oscillatie.
 
Via via kwam ik bij Fysioworkshop in Houten voor een Functioneel Movement Screen en legde ook mijn bedenkingen voor over het verschil tussen met en zonder hond lopen.
Met deze test krijg je een duidelijk beeld van de zwakke schakels in je lichaam op het gebied van stabiliteit, kracht en lenigheid. Na de test die gelukkig aangaf dat er geen grote discrepantie zat tussen links en rechts verder op zoek gegaan naar mijn vraag met betrekking tot het canitrailen.
Op de bank gingen we vervolgens verder met diverse oefeningen om te testen hoe het gesteld was met mijn diepe liesspieren.

Waar zit de psoas
Diep in de liesen werkt de psoas; deze spier is een belangrijke kernspier; samen met de iliacus-spier, psoas major en psoas minor is het een belangrijke stabilisator van de heupen en wervelkolom.

De iliopsoas maakt het mogelijk de heupen te buigen, de romp voorover te buigen of de romp uit liggende houding op te heffen. Lopen is een beweging die niet wordt geïnitieerd in de benen, maar in de romp. De psoas reageert op de subtiele verschuiving in zwaartekracht door de romp (centrum) en de benen volgen (chi running). Lopen is eigenlijk een actie van laten vallen en vervolgens opvangen. Wanneer het lichaam naar voren valt ontspant de psoas. De antizwaartekrachtspieren worden geactiveerd. Het lichaam wordt weer opgevangen.  Het lichaam loopt vanuit deze bewegingscyclus vanuit het centrum. Bij kinderen die net leren lopen zie je dat heel goed. Zij brengen hun zwaartepunt in het middan van hun lichaam naar voren en komen ineens in beweging (eureka!).  Volwassenen zijn deze beweging inmiddels kwijt en hebben de neiging om meer te lopen door met handen en benen te duwen.

Ontspannen psoas
Een zittend bestaan en oefeningen als sit-ups en push-ups verzwakken de psoasspier. Hij wordt korter en gespannen en zorgt voor extra spanningen in de rug. Deze stress doet de efficiency verder afnemen. De rustlengte van de psoas beïnvloed de reikwijdte van je ledematen, dus als de psoas aan een kant meer is samengetrokken, kan dat er toe leiden dat dat been korter is. Een verkorte psoasspier bemoeilijkt ook de buikademhaling. Een samengetrokken psoas zorgt er bovendien voor dat de romp korter wordt. Dat raakt de structuur van het skelet en vermindert de ruimte in het lichaam voor de organen.

Het ontspannen van de psoasspier staat in veel sporten meestal niet centraal. Allerlei sporten zijn gericht op sterker worden, op uithoudingsvermogen en snelheid. Daarbij draait het meestal om spierontwikkeling, en dat gaat ten koste van balans vanuit het skelet en ook ten koste van een ontspannen psoas. Natuurlijk is het mogelijk om te wandelen of hard te lopen en daarbij de psoas goed te gebruiken. Maar dan moet je wel leren hoe je staat en loopt zonder de psoas als steun voor je lichaamsstructuur te gebruiken. In Chi running wordt de zwaartekracht in het voordeel van je lichaam gebruikt, namelijk om de iliopsoas en de flexors te rekken. Beoefenaars van deze hardloopstijl leren om het gewicht door het skelet te laten dragen, de psoas spier vrij te houden van spanning en de heupgewrichten optimaal in te zetten.

Wat doet de psoas
In de video van Bob & Brad vertellen deze twee Amerikaanse fysiotherapeuten wat de psoas is, doet en geven handreikingen om te testen of deze te strak bij je is en wat je eraan zou kunnen doen.

De psoas fungeert als een soort contragewicht voor de buikspieren, doordat ze de relatie leggen tussen buik en rug, tussen voorkant en achterkant van het lichaam. Een goede balans tussen buikspieren en psoas helpt om een gevoel van heelheid in de romp te bewerkstelligen. Het lichaam voelt dan de correcte structuur, en ervaart balans. Wanneer de relatie tussen voorkant en achterkant van het lichaam niet goed is leidt dat vaak tot wat we noemen de militaire houding: buik in, borst vooruit. Ons zwaartepunt verplaatst zich dan omhoog. Onbalans is een van de gevolgen.

Heb je vooral een zittend beroep, dan is de kans groot dat de psoasspieren verkort en verzwakt zijn. Voor een goede diagnose ga je natuurlijk naar je fysiotherapeut.

Stretch-oefeningen

Bij mij was er sprake van een gespannen psoas aan de rechterkant waardoor er disbalans in het lichaam kon ontstaan. Om met mijn hond optimaal te kunnen blijven canitrailen is het dus van groot belang om de psoas weer op lengte te krijgen en te ontspannen. Dat gebeurt natuurijk niet van vandaag op morgen maar door vooral veel en vaak de psoas te rekken. Ik ben naar huis gestuurd met een paar top- oefeningen om de psoas maar ook de quadriceps regelmatig te rekken:

1. mijn favoriete yoga pose; de pigeon (pas na 4 maanden lukt het me überhaupt om met alle stijve spieren van het hardlopen in deze pose te kunnen liggen) Lukt deze niet dan pak je gewoon de liggende 4-strech (plaatje 2). Vooral diep blijven ademhalen om optimaal te kunnen ontspannen/ rekken.


2. op ieder moment van de dag kun je deze stretch doen. Leg je rechterknie op een kussen of matje, plaats je linkerbeen goed voor je en kantel je bekken licht. Strek je rechterarm recht omhoog en buig deze vervolgens naar links. Houd deze positie 20-30 sec vast en blijf rustig doorademen. Vervolgens arm weer terug en ontspannen. Deze oefening per been 8x doen en dan wisselen van been.

3. een combinatie van het rekken van de psoas en de rectus femoris aan de voorkant van je been:)

Zorg goed voor jezelf en stretch die psoas om vooral lang blessurevrij te kunnen canitrailen:)

Honden Sportmassage tijdens de Natte Neuzen Trails

NIEUW – Honden Sportmassage Natte Neuzen Trails

Op onze eerste Natte Neuzen Trail van het nieuwe seizoen hebben wij de honden-sportmassage geïntroduceerd waarvoor je je hond kon opgeven voor een warming-up en cooling down. Aan de hand van een warming-up schema werden de honden door Saskia de Weerd en/of Marije Luiten voorbereid voor het afleggen van de lange afstand. Door massagetijd met starttijd op elkaar af te stemmen konden de gemasseerde honden direct na hun warming up starten zodat de warming up de meest optimale uitwerking kon hebben. Uit de enquete erna is gebleken dat ons experiment in zeer goede aard is gevallen, dus we willen deze dienst bij alle Natte Neuzen Trails in het seizoen 2019-2020 blijven aanbieden.

Opgeven voor Sportmassage
Tijdens de Natte Neuzen Trails zullen twee honden sportmasseurs aanwezig zijn om jouw hond tegen een geringe betaling van slechts €10,00 (per hond) vooraf en achteraf van de canitrail  als warming-up en cooling-down te masseren. Een unieke kans voor de deelnemers aan onze Natte Neuzen Trails om eens kennis te maken met dit fenomeen en zelf te ervaren en te zien wat het met je hond doet. Op het inschrijfformulier is het bij de Natte Neuzen Trails in Beekhuizen en Veluwezoom niet mogelijk om je hond aan te melden.  Wel kun je je hond opgeven via een mailtje naar canitrailnl@gmail.com


De Honden Sportmasseurs

Op het terrein in de buurt van de start en finish zullen twee honden sportmasseurs aanwezig zijn om jullie hond te masseren op basis van een vooraf opgestelde lijst. Het is de bedoeling dat de massagetijd goed afgestemd is op de starttijd, zodat je met een warm gemasseerde hond meteen door kunt lopen om te starten.

Wij willen graag onze honden sportmasseurs aan jullie voorstellen:

Marije Luiten – HondenBaan
Hoi, ik ben Marije Luiten van HondenBaan en ben kynologisch (sport)masseur. Samen met mijn 2 Rhodesian Ridgebacks ben ik graag buiten in de natuur; wandelen, canitrailen, hardlopen en mantrailen. Zelf sta ik ook graag aan start bij de Natte Neuzen Trails. Mijn honden zijn de reden waarom ik kynologisch (sport)masseur ben geworden; ik wilde ze beter kunnen begeleiden en ondersteunen voor, tijdens en na het sporten. En dat is nou precies wat ik voor elke hond wil!

Naast het in- en uitlopen van je hond heeft massage een belangrijke rol bij het canitrailen. Het helpt jouw hond om zich klaar te maken voordat hij gaat rennen en te herstellen na de trail. Wist je dat bij een warming-up massage de spieren vast worden opgewarmd en jouw hond zich meer bewust raakt van zijn lijf? Hierdoor wordt de kans op blessures kleiner. Na het canitrailen kan jouw hond spierpijn krijgen. Door een cooling-down massage wordt de kans op spierpijn verkleind en kan jouw hond sneller herstellen.

Als sportmasseur hoop ik jullie bekend te maken met het belang van een goede warming-up en cooling-down en de rol die massage daarin heeft. Op deze manier gaan jullie als canitrailteam nog fitter van start. Ik kijk er naar uit om jullie honden te mogen masseren, tot dan!
Meer informatie over Marije kun je vinden op www.honden-baan.nl

      


Saskia de Weerd – Hondenmassage Saskia

Hoi, ik ben Saskia de Weerd. Een enorme dierenliefhebber en gek op sporten. En dit wilde ik dolgraag op een of andere manier combineren. In 2016 kwam een kleine droom uit, ik kreeg mijn eigen hondje. Rubi, mijn gekke, eigenwijze, sportieve, en oh zo lieve Drentsche Patrijs. Wij gaan er vaak samen op uit, dan maken we lange wandelingen of we gaan canitrailen. En hierdoor kwam ik ook in aanraking met hondenmassage. Ik wilde Rubi ondersteuning geven in deze sportieve uitingen.

Sportmassage geeft ondersteuning bij het voorkomen van blessures en het herstel na inspanning. In het kort:
Je kunt een stimulerende massage geven voorafgaand aan de inspanning, naast de warming-up. Dit zorgt ervoor dat de spieren klaar zijn voor actie en zo de kans op blessures verminderen. Na de inspanning en cooling down kun je een sederende massage geven om de afvalstoffen versneld af te voeren en de spierspanning te verlagen. En mocht er toch een lichte overbelasting zijn, wel of niet door de sportinspanning veroorzaakt, dan geeft massage verlichting van pijn en helpt de massage bijdragen aan een sneller herstel.

Ik masseer vanuit respect voor je hond. Dit betekent dat ik goed luister naar je hond en kijk naar welke signalen hij of zij geeft tijdens het masseren. Geeft je hond een grens aan, dan respecteer ik die grens. Zo voelt de massage veilig voor je hond.
Meer informatie over Saskia kun je vinden op www.hondenmassagesaskia.nl

Programma Canitrailen voor Beginners 2020

Canitrailen is het samen beleven en genieten van het hardlopen in de natuur over onverharde paden vanuit samenwerking tussen mens en hond zonder tijds- en prestatiedruk.

Tijdens het canitrailen zijn mens en hond ten alle tijden aan elkaar verbonden. Enerzijds omdat je door gebieden loopt waar veel wild loopt en je vanuit respect voor dit gebied je hond aangelijnd houdt. Anderzijds omdat het aan elkaar verbonden zijn veel vraagt van de samenwerking en respectvolle relatie tussen hond en mens en de juiste techniek.

Canitrailen is samen op avontuur gaan in de natuur, samen werken aan conditie en uithoudingsvermogen en gewoon erg leuk om samen te doen.

Canitrailen voor beginners
Vaak krijgt Dorethea Bil, grondlegger van het canitrailen in Nederland, de vraag: “Ik wil met mijn hond beginnen met canitrailen, maar hoe doe ik dat”. Veel van deze beginners komen vervolgens bij bestaande Canicross-cursussen of workshop. Maar omdat canitrailen een heel ander uitgangspunt heeft als het canicrossen is Dorethea al een aantal jaar op zoek naar de juiste vorm die past bij het principe van de geleidelijke vooruitgang en bewegen vanuit balans – twee van de basisprincipes uit de chi-running filosofie waarin zij opgeleid is.

De ziel van de Canitrailer
De ziel van de canitrailer is een ‘vrije avontuurlijke sportieve ziel’ verwant aan de ‘endurance’ in de paardensport. Het gaat niet alleen over uithoudingsvermogen, maar ook over:
– kunnen trailen in het aerobic energie systeem,
– self-supporting kunnen zijn,
– kunnen samenwerken op alle ondergronden
– goed jezelf en je hond kunnen observeren en lezen
– goed ‘in het moment’ kunnen lopen
– respect voor en genieten van de natuur.


Hoe ziet het Programma Canitrailen voor Beginners eruit?
Gedurende 4 maanden kun je aansluiten bij het programma: Canitrailen voor Beginners.

Tijdens dit programma worden jij en je hond (het canitrail-team) intensief begeleid door Dorethea Bil en maak je kennis met alle facetten van de Canitrail-sport. Naast 3 privé-trainingen plan je ook 3 groepstrainingen in, omdat het canitrailen in een groep vaak andere aspecten met zich meebrengt dan als je alleen met je hond loopt.  Gedurende het programma ontvang je diverse theorie-modules om jullie kennis over de sport uit te breiden en jullie kunde in de sport te onderbouwen.

Met al deze kennis en vaardigheden gaan jullie in de 4 maanden die voor het programma staan vooral veel experimenteren en proberen…want uiteindelijk is vooral het ZELF DOEN nog altijd de beste leerschool. Dorethea volgt, informeert en adviseert jullie in dit 4-maandelijkse proces naar een mooi samenwerkend team met diep respect voor elkaar en jullie mogelijkheden.

Wat kun je verwachten?
Via de Fitmanager koop je het beginners-programma voor 3 maanden. Voorafgaand aan de eerste training vul je eerst een vragenlijst in met daarin de doelen die je voor jouw team hebt gesteld, want dat is zo mooi aan dit programma: het is persoonlijk en afgestemd op jullie team!

Het eerste programma wordt aangeboden in de maanden september-oktober-november 2019:
– de 3 privé-trainingen,
– de 3 groepstrainingen,
– diverse theorie-modules over belastbaarheid, trainingen, gangwerk, etc.
– oefeningen om direct mee aan de slag te kunnen
– filmpjes van het gangwerk van jou en je hond

In de maanden september-oktober-november boek je in de Fitmanager 3 groepstrainingen en maken we in overleg 3 privé-trainingen afgestemd op jullie agenda. De periodes tussen de trainingen bepaal je zelf op basis van jullie beschikbaarheid, conditie en ambitie.
De groepslessen voor beginnende canitrailers uit dit programma kunnen gevolgd worden op een aantal ingeplande data op maandagochtend 09:00-10:00, woensdagmiddag 15:00-16:00 of zaterdagmiddag 15:00-16:00
Aan de groepstrainingen voor startende canitrailers kunnen maximaal 5 teams meedoen.
Alle trainingen vinden plaats in Nationaal Park Veluwezoom in Rozendaal, Velp of Rheden.

Professionele begeleiding
De trainingen worden gegeven door Dorethea Bil. Zij is in 2016 begonnen met het opzetten van de Natte Neuzen CaniTrails om canitrailen als sport in Nederland op de kaart te zetten en een doel te geven om naar toe te kunnen trainen. Dorethea is gecertificeerd hardloop- en trailrunning trainster (Atletiek-Unie) , honden-fitnesstrainster (Fit Dog Programm) , canitrail-trainster, chirunning coach & yoga instructor (Yoga4Runners).
Tussen het organiseren van de diverse Natte Neuzen Trails en (Cani)Trails door traint ze zelf regelmatig met haar witte herder voor langere Cani-Trails in binnen – en buitenland maar ook voor diverse Ultra-Trails in mooie stukjes natuur zonder haar hond.

 

Kosten: €175,00
– 3 groepstrainingen van 60 minuten
– 3 privé trainingen van 60 minuten
– 1 op 1 adviezen en oefeningen om zelf mee aan de slag te kunnen
– diverse theorie-modules als naslagwerk
– minimale leeftijd hond 12 maanden
Je kunt deze speciale strippenkaart kopen via de FITMANAGER

 

Inschrijfdata groepslessen

Januari 2020 Februari 2020 Maart 2020
11 januari  15:00-16:00
13 januari  09:00 -10:00
22 januari  15:00-16:00
25 januari  15:00-16:00
1 februari 15:00-16:00
5 februari 15:00-16:00
10 februari 09:00 -10:00
15 februari 15:00-16:00
2 maart 09:00 -10:00
7 maart 15:00-16:00
11 maart 15:00 -16:00
21 maart 15:00-16:00

Optie: Beginnen met je hond onder de 12 maanden is mogelijk maar dan zonder de groepstrainingen maar wel met privé-trainingen. Aanvragen hiervoor gaan alleen via een mailtje naar canitrailnl@gmail.com

Optie: Wil je vaker aansluiten bij een groepstrainingen dan kun je (mits de groep niet vol zit) in overleg ook 3x gratis aansluiten bij de canitrail trainingen die iedere zondag gegeven worden.

Stress tijdens het canitrailen

In de FB-pagina van de Canitrailersgroep werd een vraag gesteld of er ooit onderzoek gedaan is naar wat langere duur sporten zoals canitrailen met het stress niveau van een hond doet. Juist door het organiseren van de Natte Neuzen Trails heb ik mij steeds meer verdiept in het fenomeen stress bij honden omdat ik helemaal in het begin overweldigd werd door het hoge stress-niveau bij honden en baasjes. In de loop der jaren ben ik dan ook steeds meer op zoek gegaan naar ‘tools’ om de honden (en dus ook de baasjes) een zo stress-laag-mogelijk evenement aan te kunnen bieden. En we zijn nog steeds verder aan het ontwikkelen…

Honden maken net als mensen stresshormonen aan en hebben net als ons tijd nodig om deze stresshormonen in het lichaam te laten dalen. Stress is wat erbij hoort net als bij ons mensen. Het laatste Zweedse onderzoek naar stress bij honden heeft aangetoond dat ook de baas het stresslevel van hun hond beïnvloedt. Hondeneigenaren die lange tijd stress ervaren, kunnen die volgens dit Zweedse onderzoek overdragen op hun hond. Waarom dat precies is, weten ze nog niet – daar is meer onderzoek voor nodig. Maar het kan volgens hen te maken hebben met het feit dat jij als baasje álles bent voor de hond. Dus als jij je niet goed voelt, stress hebt op je werk of met je handen in het haar zit om bijvoorbeeld financiële zaken, dan je hond ook. Zo loyaal is hij. Als je het onderzoek wil lezen: https://www.nature.com/articles/s41598-019-43851-x

Stress is iets wat in het dagelijkse leven van ons en onze honden er gewoon bij hoort. Belangrijk is dus te weten hoe je je stress kwijt kunt raken en prikkels waar je invloed op hebt kunt voorkomen om de stress-emmer niet over te laten lopen (de zogeheten brun-out) Hoe je hond z’n stress kwijt kan raken is dus essentieel om te weten zodat je weet hoe je je hond hierin kunt ondersteunen. Om dit te kunnen is het erg belangrijk om de stress signalen te kennen, te herkennen bij je hond en ernaar te handelen.  Mocht je meer willen lezen over stress bij honden lees dan het artikel geschreven door Clara ten Oever : http://www.hondenlezingen.nl/341055424

Stress is primair in feite niks anders dan dat het lichaam zich klaar maakt voor actie onder invloed van de stresshormonen adrenaline en cortisol. Cortisol is een stresshormoon die tevens eiwitten in spieren omzet in aminozuren. Daarvan kan glucose worden gemaakt en dat geeft je energie om je fysiek te kunnen inspannen. Je hebt het dus nodig om te kunnen sporten. Ook bij sporten is adrenaline een onmisbaar hormoon. Adrenaline zorgt er namelijk voor dat je hart sneller gaat kloppen, waardoor je bloed ook sneller gaat stromen en er meer zuurstofrijk bloed in je spieren terechtkomt. Die verzuren vervolgens minder snel en worden krachtiger, waardoor je prestaties beter worden. Bovendien verbetert je concentratie onder invloed van adrenaline. Te veel adrenaline zorgt voor een slechter immuunsysteem en geeft een verhoogde kans op ontstekingen.

Bij sprinten verhoog je meer de testosteron, groeihormonen, en schildklier-hormoonproductie in vergelijking met hardlopen op een constant tempo over lange afstanden waarbij je meer het ‘vetopslag’ en ‘spierafbraak’ hormoon cortisol aanmaakt. Bij hardlopen komen ook de hormonen endorfine, serotonine en dopamine vrij, die zorgen voor een plezierig en gelukkig gevoel. Endorfine is daarbij ook nog eens een natuurlijke pijnstiller. Het kan zijn dat al deze hormonen waarvan het bekend is bij mensen dat ze worden aangemaakt, ook aangemaakt worden bij je hond tijdens de lange duurlopen. Als dat het geval is, dan zou je hond tijdens het hardlopen ook stress kunnen reduceren.

Ik weet zeker dat net als het ontvangen van bezoek een hond ook tijdens een canitrail stress kan ervaren. Ik denk dat het dan niet zozeer de activiteit of de afstand zelf is die stress veroorzaakt maar wel wat er tijdens deze inspanning gebeurt en alles eromheen. De manier waarop wij dan met onze hond omgaan kan een belangrijke oorzaak zijn van een te hoog stressniveau. Meestal gebeurt dat onbewust en niet opzettelijk. Het hardlopen van lange afstanden waarbij de hond zelf niets mag bepalen kan behoorlijk stressvol zijn voor een hond. Wij bepalen de route, het tempo, de duur, wel of niet snuffelen, wel of niet je behoefte mogen doen, wel of niet wat mogen drinken of eten, trekken aan de lijn omdat je door wil lopen….In feite voeren wij dan tijdens een canitrail de regie over het leven van de hond en dat kan veel stress veroorzaken bij de hond.

Door goed je hond onderweg te observeren leer je waar je hond behoefte aan heeft. Laat hem snuffelen zodat hij z’n ‘nieuwe’ omgeving waar jullie doorheen canitrailen leert kennen. Zie de verende lijn niet als correctie middel om je hond mee te trekken als hij wil stoppen voor een plasje, maar als extra ’lijntje’ waardoor je aan elkaar verbonden bent. Laat je hond rustig stilstaan als hij naar een object staart want hij is met al z’n zintuigen dit object in zich op aan ’t nemen. Loop niet recht op een wild paard af als je hond stress signalen afgeeft, maar kies bijvoorbeeld een ander pad eromheen. Ga alleen met je hond canitrailen als je hond stress ervaart bij andere honden hoe gezellig het ook voor de baasjes is.

Als we de signalen die de hond ons geeft leren zien, zijn taal leren, dan komen we er ook achter wat zijn behoeftes zijn en waar zijn grenzen liggen. In welke situaties de hond zich onveilig voelt of juist prettig. Dan kunnen we veel onnodige stress voorkomen en de hond ook bij een activiteit zoals het samen canitrailen optimaal laten genieten.

Hypoglycemie tijdens een zware inspanning

Ineens hadden we een hond met een hypo (achteraf is de diagnose gesteld door de dierenarts). Het gebeurde tijdens een Natte Neuzen Trail afgelopen zondag. Paniek bij de eigenaar want het is natuurlijk vreselijk om je hond in zo’n toestand te zien. Het komt niet vaak voor…maar als je niet weet wat het is, kun je het niet herkennen en kun je niet adequaat reageren. Een goede aanleiding om eens wat kennis te delen met andere canitrailers.

Wat is hypoglycemie
Wanneer het gehalte aan suiker (glucose) in het bloed lager wordt dan de normaalwaarde, dan spreken we van een hypoglycemie. Glucose wordt verkregen uit koolhydraten en zorgt voor energie in het lichaam.

Wat zijn de signalen van een hypo
Hypoglycemie heeft verschillende symptomen tot gevolg. Er is sprake van zwakte en lusteloosheid, spiertrillingen, ongecoördineerd lopen en de hond kan gaan braken of diarree krijgen. In ernstige gevallen kan de hond epileptische aanvallen krijgen of in coma raken.

Het kan iedere hond overkomen, jong of oud, in de bloei van z’n leven of tijdens een inspanning (sporten). Vaak is het een eenmalig incident en kan het ter plekke eenvoudig opgelost worden.

Hoe ontstaat een hypo(glycemie) bij honden?
Een hypo is een gevolg van een te lage bloedsuikerspiegel. Bij honden met suikerziekte is dat een bekend verschijnsel. Het kan echter ook voorkomen bij honden die geen suikerziekte hebben.
Een hypo kan optreden in situaties waarin de hond een verhoogde activiteit heeft of een zware inspanning moet leveren. De hoeveelheid beschikbare glucose in het bloed raakt daardoor sneller op dan dat het lichaam weer kan aanvullen. Een hond kan diarree hebben of gebraakt hebben, waardoor de opname van glucose bemoeilijkt werd, maar ook kan de hond simpelweg te weinig gegeten hebben of een lege maag hebben. Als er onvoldoende brandstof is, dan raakt de tank natuurlijk wel een keer leeg…

Maagkanteling
Dat laatste, die lege tank, is een punt van discussie. Uit angst voor maagkantelingen zijn veel hondeneigenaren terughoudend om hun honden te laten canitrailen met een gevulde maag. Zo hebben we dat immers altijd geleerd: activiteit met een volle maag verhoogt de kans op een maagkanteling. Tegen alle logica in lijken wetenschappelijke onderzoeken (Pipan, 2000) echter precies het tegenovergestelde aan te tonen: juist activiteit op een lege maag lijkt de kans op maagkantelingen te vergroten. In eerder onderzoek (Raghavan, 2006) wordt verder geconcludeerd dat vetrijke brokken een risico zijn, en ook in een recent onderzoek (Darrelmann, 2019) kwam dit naar voren. In het onderzoek van Darrelmann bleek dat van de honden die brokken aten waarin vet of olie één van de eerste vier ingrediënten was, bij meer honden wél een maagtorsie ontstond dan niet.

Hoe vaak je voert per dag blijkt geen risicofactor te zijn (Glickman, 2000, non-dietary) (Pipan, 2012) (Theyse, 1998) Maar de hoeveelheid voeding per maaltijd blijkt wel van invloed te zijn. Uit een onderzoek (Raghavan, 2004) bleek dat grote hoeveelheden voer per maaltijden het risico op een maagtorsie vergroot.

Energieleveranciers
Mijn hond krijgt altijd de avond voor een zware canitrail goed te eten, en ook zorg ik ervoor dat ik in elk geval altijd iets te verbranden bij me heb tijdens een canitrail. Dat zijn vaak wat hondenbrokjes (weinig vet, veel koolhydraten) en energybars van Icepaw.  Zo kan ik mijn hond tijdens de canitrail altijd iets toestoppen als hij daarom vraagt. Op die manier kan ik de bloedsuikerspiegel van de hond wat constanter houden. Tevens heb ik in mijn trailrugzak altijd een zakje suiker. Niet alleen voor mijn hond, maar ook voor mij…want ook de mens kan dezelfde verschijnselen vertonen.

Met een lege maag canitrailen?
Mijn hond krijgt tegenwoordig circa 1 tot 1,5 uur voorafgaand aan een lange canitrail (20+km) of een technische zware canitrail met veel hoogtemeters een ‘klein bodempje’. De darf houdbare worst vindt hij als voorafje erg lekker. En hij loopt er fantastisch op. Maar wat voor mijn hond ( een witte herder) geldt, hoeft niet het geval te zijn voor jouw hond. Kijk vooral wat bij hem of haar past.

Wat moet je doen als het gebeurt?
Bij een milde hypoglycemie, waarbij de hond nog goed in staat is om te eten, wordt direct een maaltijd aangeboden (frequent kleine porties). Ook kan er suikerwater (dextrose/honing) in de bek van de hond worden gesmeerd (onder de tong of op de wangslijmvliezen). Een klein suikerzakje standaard meenemen in je trailvest is een kleine moeite.

Kortom: er zijn verschillende redenen waarom het verstandig is om een hond niet op een lege maag te laten canitrailen. Het risico op een maagkanteling lijkt volgens de recentste wetenschappelijke inzichten juist kleiner te worden als de maag een klein beetje gevuld is (dus geen hele zware maaltijd). De hond heeft dan een energiereserve die hij tijdens een intensieve canitrail goed kan gebruiken, waardoor de kans op een hypo aanzienlijk verkleind wordt.

Een Beagle is geen Husky 
Vaak hoor ik de vergelijking met de sledehondensport. Maar mijn hond is geen sledehond en is ook niet speciaal gefokt op het afleggen van lange afstanden, zoals een Siberische Husky en Malamute (uit de werklijn). Zij zijn gefokt op endurance, koude weersomstandigheden en hebben het vermogen om op weinig voedsel te kunnen overleven. Het is heel interessant om mee te kijken in de sledehondensport hoe zij hun honden klaarstomen voor de langere afstanden en hoe zij omgaan met voeding.

“Huskies burn a lot of calories without ever tapping into other energy stores—and they do this by regulating their metabolism. Before the race, the dogs’ metabolic makeup is similar to humans. Then suddenly they throw a switch—we don’t know what it is yet—that reverses all of that,” animal exercise researcher Dr. Michael S. Davis told the New York Times. “In a 24-hour period, they go back to the same type of metabolic baseline you see in resting subjects. But it’s while they are running 100 miles a day.”

MAAR….mijn hond, een witte herder, of jouw Beagle is GEEN sledehond en is niet gefokt met de kwaliteiten van een husky. Twee totaal verschillende honden met totaal verschillende fokdoeleinden en totaal verschillende kwaliteiten. Het is reuze interessant om mee te kijken in de sledehondensport, maar om mijn witte herder te benaderen en mee te trainen alsof hij een husky is bij onze lange canitrails …daarmee doe ik hem zwaar tekort.

P.S. Ik ben geen medicus. Mocht je hond symptomen vertonen die lijken op een hypo, raadpleeg dan altijd je dierenarts. Met een bloedtest kan de arts de bloedsuikerspiegel meten.

 

 

BLOG: Canitrail NL goes UK

22 mijl Cani-Trail UK een feestje voor Quasar

Vorig jaar kwam ik in contact met Jon Fletcher, eigenaar van Red Kite Trail Events, en spraken we over en weer over het canitrailen en over zijn plannen voor een eerste Canitrail in Wales. Na de Strondog Ultra Trail in Duitsland vorig jaar was ik op zoek naar een mooie uitdaging voor mij en Quasar. En deze leek me wel wat…Alleen die 22 mijl zou onze langste afstand samen worden. Spannend.

Zodra de inschrijving mogelijk was heb ik Quasar en mij ingeschreven voor dit avontuur in Wales. Het gebied kende ik niet, maar wel de Brecon Beacons die er vlakbij in de buurt waren en mijn eerste ultratrail van 55km was in het Lake District in Engeland. Dus Engeland en wat me daar te wachten stond was niet onbekend voor mij. Spontaan als ik was had ik mij echter ook opgegeven voor de 70km Ultratrail in Finland die ongeveer 4 weken ervoor was maar dan zonder hond. Die twee lange afstanden zouden wel erg dicht bij elkaar liggen en ik vroeg me af of ik dan wel voldoende hersteld zou zijn voor de Cani-Trail in Wales. Maar goed, dat zag ik dan wel…

 

In de voorbereidingen met Quasar bouwden we het aantal wekelijkse kilometers op zoals ik dat met al mijn ultra’s doe. Ik doe liever 4 verschillende trainingen in 2 dagen met een totaal van 30km tot 40km dan 1 grote training van 40km. Deze manier van trainen is minder blessuregevoelig en past bij het principe van het opdelen van je ultratrail in kleinere stukken. Bij Quasar was de opbouw wat milder, maar wel in blokken zoals dat ook bij de endurance voor paarden wordt gedaan. Dat werkte goed bij hem en bij mij…

 

In overleg met Jeannie van IcePaw hadden we een mooie ondersteuning in onze voorbereiding door supplementen voor de pezen en gewrichten dagelijks toe te voegen aan z’n voeding. Quasar is tenslotte een grote herder en al die kilo’s en de belasting op z’n pezen en gewrichten zijn op een lange afstand wel iets waar ik vooraf veel mee heb rekening gehouden.

 

Om de twee weken hield de hondenmasseuse Saskia een vinger aan de pols en werden sommige spieren die wat vast zaten op tijd onder handen genomen zodat we konden blijven trainen vanuit ontspanning en souplesse. Ook bij de osteopaat Martine werd nog eens bevestigd dat hij gewoon wat klein onderhoud nodig had…blijkbaar hadden we een mooie balans gevonden in training, rust, voeding. Dat gaf heel veel vertrouwen.

 

Maar…vorig jaar toen we in Zweden waren was er juist met de voeding een probleem. Als je geen diepvriezer in de buurt hebt dan kon ik geen vers vlees geven wat hij normaal dagelijks krijgt. Dus na een oproepje op de Canitrail FB-pagina zijn we gaan experimenteren met gestoomd houdbaar vlees. Na wat mislukte pogingen, want Quasar liet het gewoon staan, heb ik de hulp ingeroepen van Sabine van Meat&Bones. Ook voor haar werd dit een hectisch traject en was mijn vraag ongebruikelijk. Ik wilde advies van haar over wat we het beste konden doen zodat Quasar goed gevoed aan de start kon staan van de 22mijl Canitrail in Wales.  Nadat we diverse dingen hadden uitgesloten en onderzocht kwam 4 dagen voor ons vertrek het advies: probeer eens de Darf brokken en worsten. Meteen online besteld en de dag erna begonnen met een eerste voorzichtige portie. Quasar at de houdbare worst met smaak op en keek of er nog meer kwam…YES. Meteen een hele rits gekocht en ingepakt. Op naar Wales.

 

D-day, zaterdag 5 oktober, waren we lekker vroeg op omdat ik Quasar 2 uur voorafgaand aan de start een licht ontbijtje wilde geven en mezelf wilde trakteren op een lekker stevig Engels ontbijt. De vissoep werd door Quasar niet aangeraakt…maar over water maakte ik me geen zorgen. Er was meer dan genoeg water gevallen de dagen ervoor en Quasar drinkt liever vers regenwater als water uit de kraan. Na een verlate briefing pakte ik m’n racevest met alles erin om ons onderweg volledig te kunnen verzorgen (inclusief EHBO-set voor mens en hond). Quasar in zijn vertrouwde tuig van Neewa en op naar de startlokatie ergens verstopt in een doodlopend steegje.

De start zou geen massastart zijn maar door de vertraging stonden er al heel wat canitrailers in het weiland te wachten totdat ze mochten beginnen. Waar we op zaten te wachten weet ik niet, maar het aantal honden dat om ons heen begonnen te blaffen werden met de seconde meer. Ook het aantal honden die naar elkaar uitvielen werden er steeds meer. Met Quasar dan ook zo ver mogelijk van deze hektiek gaan staan om vervolgens rustig naar de start op te schuiven zodra het kon.

 

Met Quasar heb ik nog niet aan veel canitrail-evenementen kunnen meedoen omdat ik natuurlijk zelf de nodige canitrails organiseer of omdat ze op tijden vielen dat ik aan het werk moest. Dus dit was voor ons beiden best wel spannend. Vooraf had ik gekozen voor een schoen van Icebug om optimaal grip te kunnen houden op erbarmelijk modderige ondergronden. De eerste kilometers ging omhoog over gras, door modderige single tracks en over brede kiezelpaden…meteen een mooie kennismaking met het overige te verwachten parcours. In deze eerste kilometers deed Quasar zoals gewoonlijk een mooi hoopje die we natuurlijk ook meteen opruimden, want het was expliciet benoemd door de organisatie dat als je erop betrapt werd dat je het niet opruimde er een fikse boete tegenover stond. Dus een paar kilometer lang met een rood gevuld poepzakje over de paden gelopen totdat ik organisator Jon op zijn quad tegenkwam en vroeg of ik het bij hem mocht achterlaten. Gelukkig daar was ik vanaf…

Quasar liep met een mooie zachte focus, ontspannen in een tempo tussen de 11km en 12km, oortjes naar achteren op mij gericht, staart in een vrolijke krul…Ik kon niet anders als ontzettend trots zijn op deze kanjer en genieten van zijn enthousiasme en ‘steady pace’:) Quasar bleef in zijn comfortabele tempo lopen, een snelheid die ik als ik alleen loop zeker niet als makkelijk ervaar. Mijn mantra was “ontspan-ontspan-ontspan” om technisch zo goed mogelijk te kunnen blijven lopen op dit parcours en in zo’n tempo. Mijn benen voelden goed, echter mijn voeten waren niet zo blij met het vele asfalt in het parcours. Daarvoor waren de Icebugs ( zonder demping) waarvoor ik had gekozen niet op gemaakt. De korte herstelperiode tussen de ultratrail in Finland en deze Canitrail bleek uiteindelijk geen enkel problemen op te leveren dankzij de trekkracht van Quasar. Dat is dan weer het voordeel van het canitrailen…ik kan mooi ‘meeliften’ op de trekbeweging van mijn hond.  Af en toe moest Quasar stil blijven staan omdat ik  foto’s en filmpjes van deze mooie omgeving wilde maken om na afloop nog maanden van te kunnen genieten:)

De echte steile heuvels omhoog wandelden we in een zo’n hoog mogelijk powerwalk-tempo en de echt steile afdalingen hield ik de rem erop. Ook op de moeilijk begaanbare paden die meer op rotsige beekjes leken moest Quasar zich aan mij aanpassen, want als het aan hem had gelegen…. Maar voor het overgrote deel heeft Quasar van mij de ruimte gekregen om te mogen bepalen wat we gingen doen, welk pad we liepen, hoe hard we gingen, wanneer we gingen drinken en eten en bij wie we even wat langer samen bleven lopen. Veel commando’s geven onderweg of verbale aanmoedigingen waren totaal niet nodig. Hij volgde het spoor van de andere canitrailers voor ons dus benoemen dat hij naar links of rechts moest was niet nodig…hij wist het vaak al eerder als dat ik de pijl had gezien 🙂 De stilte van de omgeving, de lichaamstaal van Quasar, het plensen door de kniediepe plassen, het wroeten door de modder, de geur van herfstige varens… alle zintuigen stonden voor 100% open en waren aan het werk. De euforie die ik tijdens deze Canitrail heb gevoeld en het intense plezier van mijn krachtpatser die hier helemaal in z’n element was ontroerde mij. Af en toe heb ik een paar traantjes van puur geluk gelaten.

En de finish?! Die was er weer veel te snel!!!

En Quasar?! Die mag nu lekker bijkomen van ons avontuur.

We will be back XXX

Natte Neuzen Meeting 2020

In het weekend van 9 en 10 mei 2020 willen we een speciale Meeting organiseren met naast een Natte Neuzen Trail De Sprengen op 10 mei ook lezingen en workshops. Middels een vragenlijst willen we inventariseren waarover jullie graag meer willen weten/ leren met betrekking tot het canitrailen. Door het beantwoorden van een vragenlijst help je ons om een onvergetelijk weekend te kunnen organiseren met lezingen, workshops, infostands over onderwerpen waar jullie in geïnteresseerd zijn.

Vragenlijst Natte Neuzen Meeting 2020

Contactpersoon mbt dit weekend is Bruce Ku. Hij zal de komende maanden stage lopen bij Canitrail.nl en heeft als expliciete opdracht het voorbereiden en uitvoeren van de Natte Neuzen Meeting 2020.

Even voorstellen
Mijn naam is Bruce Ku. Ik ben een laatste jaars student van de opleiding Diergezondheid en Management op de Aeres Hogeschool in Dronten en ik zal tot ongeveer mei 2020 stage lopen bij Dorethea Bil/ Canitrail.NL.

Ik houd ervan om sportief bezig te zijn en heb daarnaast een liefde voor dieren. Aangezien Dorethea beide combineert in de Natte Neuzen Trails leek het mij een geweldige kans om bij haar stage te mogen lopen! Nadat ik bij een Canitrail-evenement had mee geholpen om van de sfeer te kunnen proeven,  was ik heel blij om te horen dat Dorethea mij graag terug wou zien als stagiair.

Voor mijn stage opdracht zal ik de Natte Neuzen Meeting 2020 organiseren welke in het weekend van 9 en 10 mei 2020 zal plaats vinden. Voordat de Natte Neuzen Meeting zal plaats vinden hoop ik jullie natuurlijk te ontmoeten bij een aantal andere Natte Neuzen Trails en anders zeker bij de Natte Neuzen Meeting 2020!

Hoe kan ik mijn hond helpen bij extreme hitte?

Het is hartje zomer en de temperaturen stijgen naar de 40 graden. Op het internet en op Facebook zijn er gelukkig heel veel artikelen die gedeeld worden over hoe je kunt voorkomen dat je hond in deze temperaturen oververhit raakt. Er is niets ergers dan als je door wat simpele ingrepen had kunnen voorkomen dat je hondje komt te overlijden door oververhitting.

Hoe raakt een hond zijn interne warmte kwijt
Een hond kan niet zoals wij mensen z’n lichaamstemperatuur reguleren door middel van zweten. De mens heeft talloze zweetklieren, verspreid over de gehele huid. Honden niet. Honden kunnen hun warmte alleen kwijt door te hijgen of via de voetzolen. Bedenk daarbij dat de ondergrond waar de hond op loopt bij warm weer ook behoorlijk heet kan worden en het is niet raar dat honden het al snel véél warmer hebben dan wij mensen, zelfs bij matige inspanningen.

Het effect van hoge relatieve vochtigheid
In Nederland komt daar een facet bij namelijk dat het hier vochtig is. De hoge relatieve vochtigheid is vaak een groter probleem dan de temperatuur. Je hond koelt zich door te hijgen om zo het vocht in de luchtwegen te verdampen. De gemiddelde luchtvochtigheid in Nederland in de zomer is tussen de 74% en 82%.  Naarmate de lucht warmer wordt is er meer vocht in de lucht aanwezig. De relatieve vochtigheid in de lucht neemt dan toe,waardoor “zweet” niet meer kan verdampen, en dus treedt er nauwelijks tot geen koelend effect op voor je hond.

Als je hond zijn warmte niet kwijt kan, is er gevaar voor oververhitting, ook wel hyperthermie genoemd. Dit kan zeer plotseling optreden en een groot gevaar zijn voor de hond; honden kunnen in het ergste geval eraan overlijden.

Wat zijn de alarmsignalen als een hond oververhit raakt?

  • Heel erg hijgen
  • Veel kwijlen
  • Sloomheid en niet verder willen lopen
  • Warm aanvoelen
  • Bij meting temperaturen boven tussen 40.5 en 42! graden
  • Rode slijmvliezen
  • Buiten bewustzijn raken


Hoe kun jij als baasje voorkomen dat je hond oververhit raakt?

1.Laat je hond niet achter in de auto
2. Doe jullie activiteiten vroeg in de ochtend of laat in de avond
3. Pas de soort activiteiten aan aan de temperatuur
4. Vermijd asfalt, betonnen tegels,  zand – en off road paden in de volle zon
5. Kam je hond regelmatig om dode haren uit z’n vacht te verwijderen voor meer lucht tussen de haren (isolatie)
6. Geef je hond voldoende water en koel de pootjes af in een laagje water
7. Beter in je koele huis als buiten in de schaduw?
8. Het koelvest tijdens of na een korte wandeling ter bevordering van het afkoelen; werkt dat?

 

TIPS OM OVERVERHITTING TE VOORKOMEN!!

 

1.Laat je hond niet achter in de auto ook al heb je een raampje openstaan. Al binnen tien minuten stijgt de temperatuur in je auto met zo’n tien graden. Is het buiten 21 graden, dan is het na 10 minuten al 31 graden in je auto. Na een half uur zelfs al 40 graden.

2. Doe jullie activiteiten vroeg in de ochtend of laat in de avond als de temperatuur van die dag op z’n laagst is. Laat in de middag doen we een klein blokje om voor het nodige plaswerk, maar onze hond geeft vaak al na 5 tot 10 minuten aan dat hij terug naar z’n koele huis wil. Zo vroeg in de ochtend levert ook nog eens hele mooie momenten op:)


3. Pas de soort activiteiten aan aan de temperatuur.
 Liever een relaxte kleine 5km vroeg in de ochtend dan een lange duurloop van 20km. Niet alle honden hebben geleerd om naar hun lichaam te luisteren maar wel naar de baas. Probeer niet met je hond te lang te ballen in de zon of wild te laten spelen met andere viervoeters. Maak z’n omgeving zo prikkelarm mogelijk en laat hem lekker duf in de schaduw liggen.


4. Vermijd op warme dagen het asfalt, betonnen tegels, opgewarmde zand – en bospaden in open terrein 
. Twijfel je of het te heet is voor de pootjes van je hond? Plaats 5 seconden lang de rug van je hand of blote voet op het oppervlak. Is het te warm voor jou? Dan zeker voor je hond!
Ga niet fietsen, wandelen op het heetst van de dag tussen 12:00 en 15:00 uur. Verplaats jullie uitje naar een ander moment van de dag 🙂
Meer hierover lezen? Kijk eens op de website van rsdrnederland.

5. Kam je hond regelmatig om dode haren uit z’n vacht te verwijderen voor meer lucht tussen de haren en een betere isolerende werking van de vacht. “Baasjes denken vaak dat honden het heel warm hebben met hun dikke lange pels en willen hun hond hiervan verlossen door ze te scheren of te laten knippen. Integendeel, kort geschoren honden hebben het zelfs warmer en kunnen zelfs verbranden.

Op de foto zie je een hond die half geschoren is en half normaal behandeld. Zoals gemeten met de infrarood warmtemeter, zie je dat het geschoren stuk beduidend warmer wordt dan het niet geschoren stuk. Daardoor is het niet slim om je hond te scheren. Ze kunnen het er zelfs nog warmer van krijgen, verbranden en zelfs mogelijkheid om huidkanker te krijgen. Honden hebben er dus helemaal geen baat bij geschoren te worden in de zomer. Wat beschermt tegen koude, beschermt ook tegen de warmte en omgekeerd.”  – citaat en foto is van website ‘dierenhoekske”
Klik hier voor meer info over vachtverzorging bij deze hitte .

 

6. Geef je hond voldoende water en als het kan laat ‘m lekker met de pootjes afkoelen in een laagje water. Op jullie wandeling in de ochtend of avond neem je extra water mee en/of heb je een extra fles met water in de auto voor na afloop. Het water niet ijskoud geven, want net als bij mensen kan dat diaree tot gevolg hebben. Geef door de dag regelmatig vers water…dat vinden wij zelf toch ook lekkerder?!
Is er een poeltje water in de buurt waarin je hond met z’n pootjes kan staan dan geeft dat wat extra verkoeling. Maar let wel op dat het stilstaande water onderweg niet besmet is met allerlei bacteriën waard je hond ziek van kan worden. Botulisme

Zwemmen is prima ter afkoeling, maar zorg na afloop dat je hond goed opdroogt en niet te lang in de volle zon blijft staan. Kortharige honden kunnen door een te natte vacht sneller verbranden en bij langharige honden en honden met een dikke vacht kan de huid zelfs gaan broeien (vachtbroei), waardoor smetplekken kunnen ontstaan. Voor meer info: het verschijnsel vachtbroei

 

7. Beter in je koele huis als buiten in de warme schaduw?  Bij hoge temperaturen is het overdag binnen dankzij de nodige maatregelen koeler als buiten in de schaduw. Vroeg in de ochtend staan alle ramen en deuren tegen elkaar open om de warmte uit het huis te laten. Daarna gaat bij ons alles dicht. De ramen, de sunscreens en de gordijnen om de zon buiten te houden. Onze ventilators boven en beneden gaan aan en we maken onze eigen airconditioner met een aantal flessen bevroren water voor de ventilator. Lees op deze site hoe je je huis koel kunt houden.

De temperatuur binnen is bij ons dan ongeveer 26 graden, terwijl het buiten in de schaduw bijvoorbeeld 34 graden is.

 

8. Het koelvest als test proberen na een korte wandeling ter bevordering van het afkoelen; werkt dat?
Voor onze hond hebben we niet een koelmat maar een koelvest gekocht van een merk dat verkoelende producten verkoopt voor zowel mensen als dieren. Ik ben hier nogal sceptisch over want algemeen is het bekend dat als je een hond wil afkoelen je dat doet door water of in het extreemste geval puur alcohol te deppen in de oksels, onderbuik en voetzolen. Hoe kan dat dan met een vest op z’n rug? Of zoals bij een bandana in de nek?

Maar goed ik ben niet iemand die snel oordeelt dus trok ik de portemonnee ( de prijs viel mee) en kocht ik het Aqua Cooling jacket. Wat mij het meeste aan dit product opviel is het feit dat je het vest ‘droog’ aandoet bij je hond.  Dus je doet niet een nat gemaakte handdoek op de rug wat gevaarlijk zou zijn. Dat dit gevaarlijk zou zijn wordt trouwens ontkracht  in het artikel in Nu.nl door Dierenarts Jiske l’Ami, van de faculteit Diergeneeskunde van de Universiteit Utrecht.

Voordat je het vest kunt gebruiken maak je het ongeveer 30 seconden nat en laat je het vervolgens een paar uur drogen zodat de verkoelende gelkristallen het vocht volledig kunnen absorberen. Op hun website staat: “De gelkristallen -HyperKewl ™ – gebruiken polymeer om snel water te absorberen. De chemische reactie creëert een langdurig koeleffect door verdamping van het water. Gebruikers  kunnen een koeleffect verwachten dat 6 tot 9 graden lager is dan de omgevingstemperatuur. De exacte temperatuur is afhankelijk van diverse omgevingsvariabelen zoals vochtigheid, luchtstroming en dergelijke. Let erop dat zeer hoge luchtvochtigheid van meer dan 90% de eigenschappen van het materiaal sterk zal verminderen en dat HyperKewl ™ producten alleen dan nog zullen werken bij voldoende luchtstroming.”

Na het bestuderen van de beschrijving hebben we een uur of 3 voor zijn kleine plaswandeling in de late middag het koelvest nat gemaakt en laten drogen. Na onze kleine wandeling van 10 minuten, Quasar wilde al na 5 minuten weer terug, kreeg onze hond het koelvest om en heb ik hem in de koelte van ons huis geobserveerd. Opvallend was dat hij vrij snel al minder begonnen te hijgen, z’n ademhaling rustiger werd en hij zelfs al vrij snel ontspannen aan m’n voeten lag. Na 30 minuten hebben we het koelvest uitgedaan en bleef hij nog lange tijd zo heerlijk rustig en ontspannen ademhalen. Vervolgens hebben we het koelvest eens omgedaan tijdens een korte plaswandeling in de late middag en was het mooi om te zien dat hij minder aan het hijgen was, alerter om zich heen snuffelde en dat we pas na 20 minuten weer terug waren. Binnen in de koelte van het huis hebben we het koelvest uitgedaan en ook nu bleef het extreem hijgen wat hij op andere dagen wel deed uit.

Het koelvest beschouw ik als een mooie aanvulling op wat we al doen bij extreem warm weer. Maar wat mij betreft hoeft het niet langer als 30 minuten en het liefst onder mijn toeziend oog na een inspanning om het verkoelingsproces extra te ondersteunen. Inmiddels heb ik het koelvest nu zelf ook af en toe om…want ook voor mij biedt het een aangename verkoeling.  Snel maar de verkoelings-bandana en het verkoeling-petje met hetzelfde principe bestellen…Ik denk dat ik die ook maar eens ga proberen omdat ik zelf ook heel moeilijk mijn warmte kwijt kan:)


Link naar de Review van het baasje van Thor op de foto met het cooling jacket aan.

 

Succes met alle tips…en als je zelf nog een tip hebt, laat het ons dan weten met een mailtje naar canitrailnl@gmail.com

 

Een aantal tips van anderen:
* Maak zelf een hondenijsje en geef met mate om maagdarmklachten te voorkomen. En geef het ijsje niet meteen aan je hond: je hond kan met zijn lippen of tong aan het ijsje blijven plakken. Laat het ijsje even staan of spoel het ijsje af onder de kraan. Een aantal do’s en don’ts over hondenijsjes vind je in dit artikel. 
* Goed laten drinken. Als ze slecht drinken maak dan een een soort vissoepje van bijvoorbeeld Icepaw of een koolvisje.

 

En lees eens dit artikel op FB over het sporten met honden in warme omstandigheden

Starten met canitrailen …hoe doe ik dat?

Je loopt al geruime tijd hard en zou graag met je hond samen willen trailen. Maar hoe doe je dat? Waar begin je? Waar moet je mee rekening houden?

 

Raskenmerken
Ieder ras heeft z’n eigen kenmerken met daaraan gerelateerd een natuurlijke aanleg voor wat lange afstanden of niet. Denk daarbij bijvoorbeeld aan de bouw van het skelet, de vorm van de snuit, structuur van de vacht en de ‘will to please’/ werklust. Mijn witte herder weegt 38 kilo, is in vergelijking met zijn broertjes uit hetzelfde nest enorm gespierd en vindt het heerlijk om in een energiezuinige draf te lopen. Hoe ver we uiteindelijk kunnen lopen zal de toekomst nog moeten uitwijzen…

 

Niet alleen uithoudingsvermogen opbouwen
Om lange afstanden te kunnen trailen is niet alleen het uithoudingsvermogen van je hond belangrijk. Je zal ook moeten werken aan zijn belastbaarheid, bespiering en coördinatie/ core stability. Maar ook goed materiaal is erg belangrijk. Denk aan een goed zittend harnas, heupgordel en een elastische lijn. Ik heb een voorkeur voor een korte lijn en meer gedrongen harnas op onze rustige duurloopje en heb een wat langere lijn en harnas voor als we meer full-speed gaan trainen om de trekkrachten beter te kunnen verdelen.

 

Aangelijnd meer belastend
Houd er rekening mee dat als een hond aangelijnd met je gaat trailen, wat in veel gebieden verplicht is, het extra belastend is voor je hond omdat wij voor hem ‘te traag’ lopen. Een hond is van nature een snuffelaar en legt vaak niet-aangelijnd veel meer kilometers af door heen en weer te lopen. Zijn bewegingen zijn dan veel efficiënter en altijd aangepast aan wat hij wil. Als je hond aangelijnd loopt kost het hem veel meer energie. Kan je hond dus uren ‘los’ meelopen dan is dat geen enkele garantie dat hij dat ook ‘aangelijnd’ kan. Wil je weten hoe het voelt om ‘onder je niveau’ te moeten lopen? Loop je normaal 10km/u ga dan eens 30 minuten lang gemiddeld 7,5km/u lopen en voel wat dat doet met je spieren, gewrichten, ligamenten en techniek.

Deze belastbaarheid zul je dus moeten trainen en vooral rustig opbouwen.

 

Volgroeid en uitgehard skelet
Om de belastbaarheid op te kunnen bouwen zal het skelet van je hond voldoende uitgegroeid en uitgehard moeten zijn. Het kraakbeen is bij een jonge hond nog zacht en vormbaar. Het is niet bestand tegen langere tijd achter elkaar belasten. Pas als hij volledig uitgegroeid en uitgehard is kun je de duurtrainingen uitbreiden, diverse tempo’s trainen en meer klimmen en dalen eraan toevoegen.

Gemiddeld kun je stellen dat de groeifase voorbij is volgens onderstaand schema:

☞ Bij kleine rassen (tot 10 kg) :  10 – 12 maanden

☞ Bij middelgrote rassen (11 – 25 kg) – <50 cm : 12 – 15 maanden.

☞ Bij grote rassen ( vanaf 25kg ) > 50 cm : 15 – 24 maanden

Op welke leeftijd je hond werkelijk is uitgegroeid verschilt niet alleen per ras, maar verschilt ook per individu. Het kan dus zo zijn dat de ene pup uit een bepaald nest veel eerder klaar is met groeien (vroeg rijp) en dat de andere pup uit hetzelfde nest een half jaar langer nodig heeft om op dit punt te komen (laat rijp).

Voor meer info hierover zie het artikel belastbaarheid.

 

Basiscommando’s
Voor jullie echt al kilometers gaan maken,  kun je je hond al wel laten wennen aan de basiscommando’s die je straks gaat gebruiken. Denk aan commando’s zoals:
– voor
– naast
– achter
– links
– rechts
– door ( ipv rechtdoor)
– go
– wandel
– stop
– rustig, etc..

Natuurlijk kun je je eigen commando’s verzinnen, als je maar consequent bent. Sommigen doen de commando’s in het engels of gebruiken termen uit de sledehondensport zoals ‘gee(=rechtsaf)’ – ‘haw (=linksaf)’ – ‘hike (=go)’ –  ‘easy (=vertragen)’ – ‘ho (=stoppen)’.

Ook kun je hem al laten kennismaken met diverse ondergronden en oefeningen in het bos doen die gericht zijn op de plaatsing van het lichaam (proprioceptie). En als voorbereiding op het echte trailwerk zijn allerlei Balans & Coördinatie oefeningen fantastisch om samen te doen.

 

Met canitrailspullen kennismaken
Voordat jullie de conditie werkelijk gaan opbouwen kun je je hond laten wennen aan het aan elkaar gebonden zijn. Om veilig ‘handsfree’ te kunnen canitrailen zijn de volgende materialen belangrijk:
– harnas voor de hond
– heupgordel voor de handler
– verende lijn

Een harnas voor de hond moet goed passen en zijn bewegingen niet belemmeren. Een heupgordel heeft de voorkeur boven het in de hand vasthouden van de lijn omdat je dan je eigen hardloopbeweging niet belemmert. Deze mag vooral bij een trekkende hond niet op je onderrug drukken. Dat is vragen om ernstige rugproblemen. De verende lijn is de verbinding tussen jou en je hond. Qua lengte is het belangrijk dat je je afvraagt of je hond veel naast je loopt of alleen maar wil trekken, want een te lange lijn bij een hond die naast je loopt is nog gevaarlijk ook omdat je er makkelijker over kunt vallen.

Laat je hond al in de beginfase van jullie canitrail-carriere kennis maken met het materiaal. Trek je hond z’n harnas aan, jij je heupgordel en de elastische lijn en ga er samen op uit. Ga samen wandelen, snuffelen en kleine stukjes hardlopen. Neem wat water mee in je trailvest en laat je hond drinken uit een flesje/ waterzak of opvouwbare drinkbak. Doe zelf trailschoenen aan met voldoende profiel om te voorkomen dat je onderuit gaat op de trails. Test schoenen met veel demping en weinig demping, want als mijn hond behoorlijk aan het trekken is over de harde bospaden zijn schoenen met extra demping zeer welkom.

In dit stadium wil je je hond enthousiast maken om samen eropuit te gaan.

 

Moet je hond trekken
Bij het canitrailen hoeft je hond niet te trekken. Het kan soms wel eens handig zijn, maar is zeker geen vereiste zoals bij het canicrossen.
Wat wel belangrijk is, is dat je je hond leert om op allerlei posities te kunnen trailen. Dit kun je in de voorbereiding ook al trainen met je hond.
– Voor lopen: is handig bij single tracks en als je heuvel op gaat
– Naast lopen: is noodzakelijk bij steile afdalingen
– Achter lopen: bij technisch moeilijke afdalingen

Ik heb Quasar geleerd om ‘voor’ te lopen door eerst voertjes voor j ons op een single track te gooien. Zodra hij dan voor liep gaf ik het commando ‘voor’ onbeloonde hem ook nog eens met mijn stem. Maar cecht trekken deed hij niet. Vond ik ook niet zo erg omdat ik zijn jonge lijfje niet teveel wilde belasten. Pas toen we een aantal canitrailers hadden uitgenodigd om samen mee te lopen ging hij ineens trekken. Mijn hond kon daardoor ‘voor-lopen’ en ‘trekken’ afkijken van de andere aanwezige honden.


Je hond is leidend
Tijdens het uitbreiden van de kilometers houd je je hond continu in de gaten. Je kunt beter te langzaam opbouwen als te snel. Honden willen zo ontzettend graag hun baasje ‘pleasen’ dat ze vaak ver over hun eigen kunnen/ grenzen gaan. Als je hond aangeeft dat het voor vandaag genoeg is, stop dan ook onmiddellijk. Waarschijnlijk heeft ie al veel langer pijn of is hij hij al heel lang moe voordat jij het door hebt dat er iets aan de hand is. Push je hond nooit om iets te doen of om verder te rennen omdat jij het zo graag wil.

Kennis van kalmerende signalen is voor de canitrailer van essentieel belang, want dat betreft de oersignalen die honden uitzenden en waar ze op reageren. Begrip van deze hondentaal vergroot het begrip voor het wezen van je hond.

 

Spierpijn en overbelasting
Houd je hond goed in de gaten voor, tijdens en na de training op souplesse, spierpijn en vermoeidheid. Loopt je hond anders als anders, bijvoorbeeld met kortere passen, stijver in de achterhand of in telgang (wat ie anders nooit doet). Of blijft hij met een bolle rug lopen, voel je een stijve plek in de wervelkolom of zie je een vreemde verspringing in z’n vacht dan kan dat betrekking hebben op een blokkade in z’n bewegingsapparaat. Een bezoekje aan een fysiotherapeut of osteopaat kan dan noodzakelijk zijn. Begin na een behandeling niet meteen daar waar je gebleven was. Gun het lichaam van je hond een paar weken de tijd om te wennen aan de ‘nieuwe situatie in het lichaam’.

 

Vermoeidheid bij je hond herkennen
Als een hond moe is, dan laat hij dat vaak heel goed zien. Die van mij stopt gewoon met rennen en gaat liggen kauwen op een stokje. Als hij geen zin heeft gaat hij extra veel plassen of heel veel snuffelen of juist erg veel achter me lopen. Let ook op de volgende signalen

  • de bewegingen worden langzamer uitgevoerd
  • de coördinatie wordt minder
  • controle verdwijnt
  • de hond gaat erbij liggen
  • de hond zoekt schaduwplekken of koel gras
  • krijgt wallen onder zijn ogen
  • krijgt rode ogen
  • zijn oren en staart zakken in hoogte
  • de hond gaat hijgen
  • kan zich niet meer concentreren
  • wordt juist heel erg druk
  • wordt bijterig
  • gaat in staking/blokkeert

Als mijn hond dorstig is of het warm heeft, dan plonst hij in ieder watertje om af te koelen en te drinken. Luister goed naar je hond. Hij weet zelf heel goed wat hij nodig heeft.

 

Afwisselend hardlopen en wandelen
Train in de beginfase vooral kleine stukjes wisselend hardlopen en wandelen met een totaal van circa 2 tot 3km. Houd het speels en als je hond moe is, dan laat je hem even bijkomen voordat je weer verder gaat. Naarmate de conditie beter wordt kun je langer achter elkaar hardlopen en minder wandelen. Let goed op de signalen van je hond, want hij moet het leuk blijven vinden.

 

Warming up en Cooling down
Begin je training altijd met een warming up en eindig altijd met een cooling down.

Tijdens de warming up van 10 tot 15 minuten is het de bedoeling dat jullie beiden de intensiteit van de beweging rustig opbouwen zodat de spieren, zenuwen en het gewrichtsvocht op temperatuur kunnen komen. Wij beginnen al onze trainingen altijd met eerst 10 minuten intensief wandelen gevolgd door 10 minuten rustig joggen. In deze fase kan mijn hond dan nog even z’n behoefte doen, wat extra plasjes achter laten en als we in een groep lopen even kennis maken met de andere ‘meelopers’.

Vervolgens doen we wat losmaakoefeningen voor meer souplesse in het lichaam om blessures door onverwachte bewegingen te voorkomen.Het voordeel van ons warming up ritueel is dat mijn hond heeft geleerd om vanuit een relaxte modus en dus met een lager hartslag te beginnen aan een training. Dat in tegenstelling tot veel andere honden die als een gestreste stuiterbal vol adrenaline staan te blaffen en trekken om te beginnen.

En na de training is er de cooling down: de fase waarin je het afvoeren van afvalstoffen stimuleert en de spierspanning weer normaliseert. Deze duurt bij ons vaak weer 10 tot 15 minuten waarbij we rustig uitlopen en afsluiten met het drinken van wat water uit een bakje of uit een natuurlijk watertje.

 

Afwisseling in soorten trainingen
Kunnen jullie na het rustig op – en uitbouwen ongeveer 30 minuten-45 minuten-60minuten achter elkaar hardlopen, dan kun je je trainingen wat meer gaan afwisselen.

Je zou bijvoorbeeld meer tempo’s kunnen gaan lopen waarbij je afwisselend het tempo van je hond gaat lopen en jouw tempo. Een mooie intervaltraining en ook nog eens leuk om te ervaren hoe het is om op de snelheid van je hond te lopen. Dat vindt hij vast en zeker ook hartstikke leuk. Of ga eens wat meer heuvels pakken of kies bewust voor een snuffeltrail in een nieuw gebied of laat je hond eens de route bepalen.

Zorg voor afwisseling en houd het leuk voor jullie allebei.

 

In een groep trainen
Samen met andere honden in een groep lopen is een mooie uitdaging voor zowel je eigen hond, jezelf en jullie band.

Sommige honden willen in een groep ineens per se vooraan lopen of zoals mijn herder dan vooral veel heen en weer lopen om de kudde goed in de gaten te kunnen houden. Sommige honden trekken niet maar blijken onder invloed van andere honden het ineens wel te doen.

Door af en toe met andere canitrailers te lopen leert je hond in sociaal opzicht in een groep te lopen en kunnen jullie andere dingen trainen. Daarnaast is het gewoon erg leuk om de verhalen van anderen te horen.

 

Kennismaken met andere trailgebruikers
Laat je hond kennismaken met andere gebruikers in het bos. Denk aan mountainbikers, wandelaars, paarden, Schotse hooglanders.

Ik heb eens een groep mountainbikers gevraagd of mijn hond aan ze mocht snuffelen omdat hij heel angstig was van die snelle dingen in het bos. Of we hebben ergens wel eens 15 minuten staan wachten totdat mijn hond zover was om langs een Schotse hooglander te kunnen wandelen.

 

Voldoende water voor onderweg
Neem altijd voldoende water mee voor jezelf en je hond om uitdroging te voorkomen.

Van tevoren heb ik me altijd voldoende ingelezen over het terrein waar we lopen om te weten of ik veel of weinig water onderweg mee moet nemen. Soms lopen we in gebieden waar veel natuurlijke waterpoeltjes zijn waarin hij kan afkoelen en soms helemaal niet. Afhankelijk van de buitentemperatuur zal ik bij warm weer (tussen 18 en 20 graden) dan eerder kiezen voor gebieden met veel afkoelmogelijkheden of in ieder geval starten op een plek waar hij aan het eind van de training met z’n pootjes in een beekje lekker kan bijkomen.

Laat je hond in kleine beetjes drinken en het liefst uit een bakje om te voorkomen dat hij teveel water in 1 keer naar binnen kan krijgen. Is je hond te gulzig met drinken dan is de kans groot dat hij alles weer moet uitkotsen.

 

Extra eten mee
Als je grotere afstanden aflegt op de trails dan kun je wat eten meenemen voor onderweg.

In de beginfase heb ik mijn hond geleerd om met een neus tegen mijn hand aan te geven dat hij wat te eten wil. Wij nemen op onze trails vanaf 2 uur naast water ook altijd speciale sportbrokken en ‘energy-repen’ mee zodat mijn hond kan eten als hij het nodig heeft. Geeft hij niks aan, dan krijgt hij ook niets.

Ongeveer twee uur voor een training krijgt mijn hond niets meer te eten om het risico op een zogeheten ‘maagkanteling’ te voorkomen. En na afloop krijgt hij een kleine portie om te voorkomen dat hij alles in 1 keer naar binnen schrokt.

 

Niet onder te warme omstandigheden
Bij temperaturen boven de 20 graden zal ik nooit gaan hardlopen met mijn hond.
Bij temperaturen tussen de 18 en 20 graden is het afhankelijk van het weertype en de luchtvochtigheid of we gaan hardlopen en zal ik de training aanpassen in tijd, tempo en afstand.
Onder de 18 graden is het voor mijn hond prima te doen.

Maar wat voor mijn hond geldt, hoeft niet voor jouw hond te gelden. Sommige honden hebben al moeite met temperaturen boven de 15 graden. Kijk goed naar je hond en wees extra alert op oververhitting.


TOT SLOT
Als jij goed naar je hond luistert, hem de ruimte geeft om zelf het tempo te bepalen in het opvoeren van de afstanden en hem onderweg voldoende ‘hond’ laat zijn heb je je best denkbare trailmaatje die je je maar wensen kunt.

Samen genieten van de geuren om ons heen, springen over obstakels en af en toe even helemaal los gaan op de trails, het samen-zijn in de natuur…dat zijn onbetaalbare momenten:)

 

Trailen versus Canitrailen – wat cijfertjes

Nieuwsgierig als ik ben heb ik twee trainingen in afgelopen weekend eens vergeleken met elkaar. Training 1, op zaterdag, was circa 9km en 275 hoogtemeters. Training 2, op zondag, was circa 6,5km en 177 stijgende hoogtemeters. Lekkere pittige trailtrainingen met veel heuveltjes alleen op zondag liep ik met de Tervuerense herder Choice en zaterdag zonder hond.

Nu weet ik dat als ik loop met een hond het voelt alsof ik met de wind mee loop, alhoewel de belasting op de onderrug, knieën en de lies (iliopsoas) significant groter zijn als je met een trekkende hond samen hardloopt. Meten is weten, dus heb ik beide trainingen vergeleken op een aantal punten, namelijk hartslag-snelheid-paslengte-pasfrequentie.

Hartslag: alhoewel beide trainingen continu omhoog en omlaag gingen ( dus veel hoogtemeters op een klein oppervlak) liep ik met hond voornamelijk in hartslagzone 2, d.i. 60 en 70% van de maximale hartslag dus nog in de aerobe zone met weinig melkzuurproductie. Terwijl ik zonder hond veel meer ook in zone 3 en zone 4 loop en ik dus vaker van de aerobe naar de anaerobe fase over ga.

Snelheid: Met de hond liep ik rond de 12-12,5km/u met een maximum van 19,9 km/u en zonder hond liep ik gemiddeld 8-9,8km/u met een maximum van 12,2km/u.

Pasfrequentie: Mede dankzij de overstap naar chirunning ongeveer 8 jaar geleden train ik zoveel mogelijk in een pasfrequentie tussen de 175 en 180. Met de metronoom aan op de stukken dat ik het zwaar heb, geeft dat gelijk verlichting. Tijdens mijn gewone trailrun liep ik gemiddeld 175 tot 182 spm. En toen ik met de hond liep werden er pasfrequenties geregistreerd tussen de 177 en 220spm. Met name in de afdaling zag ik een pasfrequentie van ongeveer 198 tot 220spm en op de vlakke stukken en stukken omhoog een pasfrequentie van 177 tot 198spm.

Bij een hoge pasfrequentie en loopsnelheid activeer je meer de grote spieren, de bovenbeenspieren en de kuiten. Sommige onderzoeken suggereren dat een 10-20% verhoging van je (geprefereerde) pasfrequentie enerzijds het risico verlaagt op het krijgen van een blessure en anderzijds kan helpen bij het herstel van een bestaande blessure. Dit komt door:

  • een verminderde belasting op je gewrichten (je zet minder grote stappen, dus er is sprake van minder schokbelasting);
  • een aanpassing naar een mid-voorvoetlanding, hierdoor vangt je enkel/voet al de eerste krachten op tijdens de landingsfase;
  • een toename in de buiging van je knie, zodat deze meer als schokdemper kan functioneren;
  • de hiel die meer onder het lichaamszwaarte punt komt en zodoende meer stabiliteit geeft en je je afzet kan verbeteren;
  • een vermindering de biomechanische vereisten van de heup, deze hoeft namelijk minder naar binnen te draaien en naar buiten te heffen.

Maar bij een te hoge pasfrequentie worden deze grote spiergroepen ook meer belast, neemt het algemene energieverbruik per kilometer toe en wordt het lopen zelfs minder efficiënt.

 

Paslengte: ik ben dol op een hoge pasfrequentie/ kleine passen met een kort grondcontact om zo licht en reactief mogelijk (lees blessurevrij) te kunnen hardlopen op de trails.

Paslengte = Staplengte + Zweeflengte

Nu lees ik dat mijn gemiddelde paslengte tijdens het trailen met hond tussen de 86 en 98cm is. Maar als ik dan kijk bij het trailen zonder hond is mijn gemiddelde paslengte ongeveer 69 tot 80cm. Al sinds de Romeinen is de standaard paslengte 73cm.

Bij een hogere snelheid maak je normaal gesproken grotere passen en heb je een langere zweeflengte. Bij een hogere cadans zijn je voeten meer in contact met de grond, dus heb je een kortere zweeflengte. De zweeflengte en paslengte worden (recht evenredig) groter met de snelheid en kleiner met de cadans. Maar bij het canitrailen is mijn paslengte en pasfrequentie beiden hoog.

Met andere woorden…het lijkt erop dat ik met hond sneller loop, met grotere passen, hogere pasfrequentie en lagere hartslag.

Is dat dan makkelijker om met je hond te lopen? Deels wel, want ik loop met hond in feite altijd met de wind mee. Maar vanwege de hogere snelheid, grotere passen en hogere pasfrequentie belast ik mijn lijf ook veel meer. Ik heb na 50km trailen minder spierpijn als na 25km met mijn hond trailen. Niet alleen meer maar ook andere vaak wat diepere spieren doen ‘pijn’.

 

Conclusie? Geen conclusie omdat ik namelijk niet hetzelfde parcours heb gelopen en onder andere weersomstandigheden. Dus wetenschappelijk gezien zegt dit nog niets…maar het is wel erg leuk om de verschillen te zien en daar eens wat meer op te gaan letten 🙂