Bottenbouillon voor effectieve hydratatie en herstel

Door je hond een bottenbouillon van bijvoorbeeld een hele kip of haan te geven voor en na het sporten, wordt hij effectiever gehydrateerd dan met alleen een kom water – hij zal waarschijnlijk ook meer drinken omdat het erg lekker is. Deze zelfgemaakte kippen-botten-bouillon voor honden is supergemakkelijk te maken, in te vriezen en klaar te maken voor wanneer je het nodig hebt.

De kippen-botten-bouillon volgens het recept van Hug Pet Food cultiveert een gezonde darm, is super verteerbaar en is ook een bron van voedend comfort voor die dagen dat je hond zich wat ziek voelt of gewoon wat extra hydratatie nodig heeft. Sterker nog, het zit boordevol essentiële voedingsstoffen en mineralen (zoals magnesium, calcium, fosfor, collageen en gelatine) die honden nodig hebben, wat bijdraagt aan de ondersteuning van de gewrichten en een goede gezondheid van het immuunsysteem.

Kip, haan of toch liever een ander soort bot
Als hoofdingrediënt kies je voor een hele haan of kip. Maar als je hond geen kip verdraagt, gebruik dan een ander soort bot, zoals rundermergbeenderen, varkenspootjes, eendenkarkassen maar ook bijvoorbeeld kippenpoten, kippennekken en ossenstraat. Dit recept is zo veelzijdig dat het kan worden aangepast aan elke hond.

Gebruik vlees en botten van het liefst gras gevoerde en biologische dieren; die bevatten namelijk meer mineralen en omega-3 vetzuren. De beste delen van een dier om in je bouillon te verwerken zijn alle gewrichten, voeten, kop en nek en huid, omdat zich daar het meeste bindweefsel bevindt. De botten met kraakbeen geven de meeste gelatine.

Zwarte peper en kurkuma
De zwarte peper en kurkuma in het recept zijn veilig voor honden. Maar zijn deze kruiden nieuw voor je hond, dan raden we aan om met zeer kleine hoeveelheden te beginnen, zodat ze niet van streek raken als ze gevoelig zijn voor een bepaald ingrediënt.

Kurkuma heeft geweldige ontstekingsremmende eigenschappen. De zwarte peper wordt gebruikt omdat het een stof bevat die piperine wordt genoemd en die helpt de snelheid te verhogen waarmee kurkuma door het lichaam wordt opgenomen. Het is echter belangrijk om slechts een kleine hoeveelheid peper te gebruiken, aangezien grote hoeveelheden, zoals veel dingen, spijsverteringsproblemen kunnen veroorzaken

Voordelen van de bottenbouillon
De voordelen van een bottenbouillon zijn legio;
– De nuttige mineralen, aminozuren en antioxidanten geven een boost aan het immuunsysteem en helpen om sneller te herstellen na ziekte of na een lange inspanning.
– Als dieren aan de diarree zijn geweest of misselijk waren, is het perfect om ze weer langzaam aan het eten te krijgen. Je geeft ze vocht en nutriënten om mee aan te sterken.
– Botten zijn rijk aan glucosamine en gelatine wat nodig is om gewrichten gezond te houden. Dieren met stramme gewrichten hebben dus extra baat bij regelmatig een portie bottenbouillon!
– Gelatine is een zwaar ondergewaardeerd superfood! Gelatine komt voor in bindweefsel, pezen, botten en gewrichten en bevat heel veel bouwstoffen voor het lichaam. Denk aan glutamine om de darmwand te onderhouden en repareren, en nog veel meer aminozuren die het lichaam ondersteunen in zijn dagelijkse werkzaamheden. Daarbij kun je denken aan spieropbouw, onderhoud van de gewrichten en het beschermen tegen ongewenste indringers (het immuunsysteem).
– Door de bouillon geef je je dier extra vocht, maar je kunt ook een extra waterbakje met een scheut bouillon erin neerzetten. Veel honden vinden water met zo’n smaakje namelijk erg lekker!

Ingrediënten
1 of 2 kip/ haan karkassen (afhankelijk van de grootte)
2 eetlepels appelazijn (essentieel om de mineralen goed uit de botten te kunnen onttrekken)
½ theelepel zwarte peper
1 theelepel kurkuma
4 liter water (of in ieder geval genoeg zodat het karkas volledig onder water staat);

Bereiding
Doe de karkassen in de slowcooker of soeppan en giet het water erover tot alle botten volledig bedekt zijn. Voeg 2 eetlepels appelciderazijn, een snufje gemalen zwarte peper en 1 theelepel kurkumapoeder (of een stukje verse kurkumawortel van 1 cm) toe. Roer alles goed door elkaar en laat koken op de laagste stand– vergeet niet om af en toe te controleren of er nog genoeg water in zit. Heb je een slowcooker dan kun je alle ingrediënten gewoon erin doen en op de laagste stand zetten zonder dat je er verder nog naar om hoeft te kijken.

12 uur, 24 of 48 uur of langer?
Gemiddeld is 12 uur trekken in een soeppan lang genoeg om een goede bouillon te maken. Je kunt er echter voor kiezen om de botten nog langer te laten trekken in bijvoorbeeld een slowcooker. Voor kippenbotten geldt dat je deze wel 24 uur tot 48 uur op kunt laten staan, voor runderbotten zelfs 72 uur. Hoe langer de tijd, des te meer voedingsstoffen en gelatine er in de bouillon terecht komen.

Haal de karkassen na het langdurig trekken op lage temperatuur eruit en zeef het mengsel om kleine stukjes bot op te vangen.

Als er nog vlees op het bot zit, kunt je dit eraf halen en toevoegen aan de bouillon of het aan je hond geven als lekkernij.

Giet de botten bouillon in een aantal kleine bakje, ijsblokjesbakje of gebruik direct. We houden graag een paar ijsblokjesbakjes gevuld, zodat je er een paar uit kunt halen en een beetje over de maaltijden van je hond kunt gieten als je een kleine boost wilt geven.

Bewaar de volledig afgekoelde bouillon na afloop in de koelkast en gebruik het binnen 5 dagen of vries het in voor een toekomstige datum. Vlees en vis is in bevroren toestand ongeveer 6 maanden te bewaren.

Ik geef de bouillon met stukjes vlees vaak aangemengd met wat extra water in de verhouding 50% bouillon en 50% water als ik mijn hond extra wil hydrateren tijdens warmere dagen, voor een lange canitrail of na afloop van een intensieve training.


LET OP:
Deze bottenbouillon stimuleert het afvoeren van het melkzuur in de spieren van je hond. Dat betekent dat hij na afloop meer en vaker zal moeten plassen. Houd hiermee rekening in de tijd na afloop van het drinken van de bouillon!

De Ziel van het Canitrailen

Vanaf het moment dat ik het canitrailen in Nederland heb willen introduceren, heb ik altijd uitgedragen dat het canitrailen gaat over endurance, oftewel uithoudingsvermogen. Hoe spijtig is het dan om te horen dat er deelnemers niet durven mee te doen aan een Natte Neuzen Trail omdat ze hebben gehoord of de indruk hebben gekregen dat hun hond moet trekken en voor hun moet lopen of dat ze continu moeten hardlopen. Tijdens die gesprekken vertel ik wat mijn visie op het canitrailen is en waarom ik het belangrijk vind dat je hond centraal staat tijdens het canitrailen.

Honden zijn natuurlijke duursporters, maar leggen die grote afstanden niet af door continu in de galop te lopen en hun baasje daarbij 20,30,40km over de heuvels mee te trekken.  Honden willen hardlopen/ joggen/ snuffelen/ plassen/ drinken/ eten en dat continu afwisselen. In feite doet een ultratrailer niet anders; misschien weten jullie het nog niet maar een Ultratrail leg je niet volledig full-speed hardlopend achter elkaar af. Een ultratrailer loopt hard/ jogt/ wandelt/ plast/ eet/ drinkt/ pauzeert en maakt foto’s onderweg. En al deze facetten moet je trainen.

c

OP ZOEK NAAR ENDURANCE EVENEMENTEN
In de jaren dat ik vele trails en ultratrails liep trainde ik ook met de ‘leenhond’ van mijn dochter Junior en leek het me geweldig om die langere trails samen met Junior te kunnen doen. Helaas mocht hij niet aansluiten of soms wel alleen de kortste afstand van 10km en bij Canicross evenementen vond ik de afstand te kort. Ik miste de georganiseerde trail-evenementen van langere afstanden met de hond dus introduceerde ik de Natte Neuzen Canitrails. Georganiseerde Canitrails voor honden en hun baasjes moeten aangelijnd mee met als kortste instapafstand een 7,5 of 8km en tot nu toe de langste afstand van 50km.
c
c

ENDURANCE -SPORT
Ik miste dus het echte endurance- aspect zoals ik dat zelf kende vanuit de ultratrails. Het strategisch kunnen afleggen van langere afstanden door hardlopen in het aerobe systeem tijdig af te wisselen met power-walking om teveel verzuring of energie-verspilling te voorkomen. Uiteraard met het op tijd eten en drinken om het lichaam te voorzien van de juiste energie om door te kunnen gaan.

Dankzij de gesprekken met experts, zoals Martine Burgers, co-auteur van “De hond als Atleet”, Jelien Lammers van “Boel Bewust” en Suzanne Pen, oprichter en eigenaar van Equilog, gediplomeerd ORUN 3 instructeur met jarenlange ervaring in de internationale endurancesport(paarden) en Djilan Boelen, nationaal en internationaal endurancesporter (paarden) kwam ik erachter dat het canitrailen zoals ik dat in Nederland wilde neerzetten veel meer een relatie heeft met de “endurance” uit de paardensport en de endurance events in landen als Canada en Australië dan met canicrossen. Het klopt dat zowel het canitrailen als het canicrossen in essentie het samen off-road hardlopen met je hond in de natuur is. Maar daar houdt de vergelijking op. Het canicrossen is explosief, competitief, gericht op sprinten, snelheid en het is de bedoeling dat de hond zoveel mogelijk trekt. Het canitrailen is net als het ultratrailen gericht op uithoudingsvermogen (= endurance), lange afstanden, energiezuinig bewegen, pauzes inlassen en verzorgen.

c

ENDURANCE EVENTS IN HET BUITENLAND
In landen zoals Canada, Australië en Engeland worden er al jaren speciale Endurance Events georganiseerd waarin de hond wordt getest op zijn of haar uithoudingsvermogen. Tijdens deze Endurance Events moeten hond en baas het gehele parcours op endurance-tempo lopen; dit is volgens het reglement 8-10km per uur. Daarbij is het de bedoeling dat de hond aan een 2 meter lange verende lijn vast zit en daarbij het liefst naast je moet lopen. De mensen leggen deze afstand hardlopend of op de fiets af.

Het Endurance Event is minimaal 20km en alleen fitte honden tussen de 2 en 7 jaar mogen hieraan deelnemen. Daarbij wordt de afstand uitgevoerd in 3 fases van respectievelijk 8km, 6km en 6km. Na iedere fase is het team verplicht om een pauze te nemen van circa 5-10-15 minuten (naar gelang de weersomstandigheden). Net als bij de Endurance bij paarden moeten de honden de gehele afstand fit en in goede conditie zijn; je hond mag geen tekenen van vermoeidheid, overbelasting of oververhitting vertonen. Het is tenslotte een uithoudingsvermogen-test.

Net als bij de Endurance in de paardensport zijn baas en hond beiden goed getraind voor de langere afstanden. Uithoudingsvermogen, samenwerking, vertrouwen en verzorging zijn de sleutelwoorden tijdens alle Endurance ritten/ events.
c

TRAINEN VAN HET AEROBE SYSTEEM
Op de website van Dogs NSW in Nieuw-Zeeland staat : “Endurance training is generally meant to target a dog’s aerobic system rather than their anaerobic system. Depending on the intensity, endurance training can impact both the cardiovascular as well as the muscular and skeletal systems. Dogs are natural endurance athletes. Their bodies were meant to be able to withstand long duration activities and to cover great distances when needed.”
(vertaling -“Duurtraining is over het algemeen bedoeld om het aerobe systeem van een hond te trainen in plaats van hun anaerobe systeem. Afhankelijk van de intensiteit kan duurtraining zowel het cardiovasculaire systeem als het spier- en skeletstelsel beïnvloeden. Honden zijn natuurlijke duursporters. Hun lichamen zijn bedoeld om langdurige activiteiten te kunnen weerstaan ​​en om indien nodig grote afstanden te overbruggen.”)

c
CANITRAILEN – NATTE NEUZEN TRAILS
Uiteraard heb ik er een soort van mengelmoes van gemaakt maar dit is in feite de ziel van het Canitrailen; de oorsprong van waaruit Canitrail.NL in 2015 de Canitrail sport is gaan uitdragen en de intentie die verwerkt is in de door ons georganiseerde Natte Neuzen Trails. Tijdens de Natte Neuzen Trails testen jullie de mate van jullie fysieke belasting, zonder tekenen van overmatige stress of gebrek aan constitutie. Het moeiteloos volbrengen van de Natte Neuzen Canitrail zal het bewijs zijn van de fysieke fitheid van zowel de hond als de baas. Canitrailen is dus een sport waarin baas en hond hun uithoudingsvermogen uitbouwen, een langere afstand voornamelijk hardlopend maar ook deels wandelend waar nodig afleggen en waarin je op zoek gaat naar het maximaal haalbare. Langere afstanden vragen van zowel de hond als de mens het vermogen om strategisch en energiezuinig te kunnen lopen, maar vraagt ook tijd om onderweg geleidelijk te eten en drinken om het lijf tot aan het einde energiek te houden. Net als bij de Endurance bij paarden speelt dus het onderweg goed verzorgen van hond en mens een hele belangrijke rol.

Canitrailen zoals Canitrail.NL die uitdraag staat dus voor:

Dogs – Endurance – Trails

Voorkomen van hittegerelateerd letsel bij honden na de zomer(stop)

Het is september en de warme zomermaanden laten we langzamerhand achter ons. Kun je nu weer volop gaan trainen?!

Na de zomerstop pakken we de wekelijkse trainingen weer op en plannen  een canitrail of canicross. Misschien begin je weer vanuit het ‘niets’ omdat jullie de hele zomer niet getraind hebben. Of intensiveer je de trainingen omdat jullie tijdens de zomer af en toe hebben getraind. Van waaruit jullie na deze zomer weer gaan beginnen…blijf alert op hitteletsel bij je hond. De volgende drie aspecten waar je op moet letten als je nu weer jullie trainingen gaat opstarten zijn;

  1. DE AEROBE CAPACITEIT – om het basisuithoudingsvermogen, oftewel het aerobe systeem, te vergroten plan je trainingen in waarbij je op een lage belasting loopt in een gematigd tempo gedurende een langere periode. De VO₂max of maximale aerobe capaciteit op een lagere hartslag; hoe efficiënter dit systeem, hoe minder warmte het produceert.Een hond die in z’n aeroob systeem blijft lopen, kan hogere temperaturen beter verdragen dan een hond die in z’n anaëroobe systeem loopt (hoge belasting/ hogere hartslag/korte periode). Heb je tijdens de zomer wel aerobe trainingen op lage intensiteit gedaan, dan zal je hond nu in de opstart van jullie wekelijkse trainingen sneller kunnen herstellen als dat je met je honden niet consequent bent blijven trainen. Op zekere hoogte zijn je honden dan uit conditie; in ieder geval niet in wedstrijdconditie.Mocht je in september al aan wedstrijden meedoen waarbij je hond met name in z’n anaëroobe systeem loopt, houdt er dan rekening mee dat als je tijdens de zomerstop nauwelijks hebt getraind je hond absoluut nog niet voldoende in conditie is om te kunnen excelleren.
    c
  2. ACCLIMATISATIE – om je hond te kunnen laten rennen in de nu nog warme nazomer temperaturen, weet dat je hond eerst nog moet acclimatiseren aan de omstandigheden waarin ze zullen rennen om daadwerkelijk te kunnen trainen in die omstandigheden. Het kost tijd om voldoende te acclimatiseren; wees dus voorzichtig als het warm is tijdens de vaak nog hoge na-zomerse temperaturen.
    c
  3. HYDRATATIE – Honden die zijn uitgedroogd hebben vooral WATER nodig. Water is de allerbelangrijkste voedingsstof voor honden. Honden zijn fysiologisch niet in staat om zichzelf af te koelen zoals wij mensen; ze hijgen om af te koelen en zijn dus volledig afhankelijk van de verdamping van water. Is je hond uitgedroogd dan kan hij minder water verdampen tijdens het hijgen en vermindert dat de hittetolerantie. Zelfs als ze voldoende geacclimatiseerd zijn of in optimale conditie kan een uitgedroogde hond slechter tegen de warmte.

Ook de luchtvochtigheid en de luchtstroom spelen een net zo grote rol bij het afkoelingssysteem via verdamping bij honden als de temperatuur. Een luchtvochtigheid boven de 80% maakt het voor honden bijna onmogelijk om af te kunnen koelen middels het verdampen van water tijdens het hijgen. Dus wees extra alert op deze omstandigheden tijden het opstarten van jullie wekelijkse trainingen de komende maanden.

Pas jullie trainingen aan de omstandigheden van de dag aan en zoals altijd, begrijp de tekenen van thermische stress en let goed op je hond, maak je geen zorgen over wat anderen met hun honden kunnen doen, concentreer je op je eigen hond.

Wees voorzichtig en veel plezier op de trails!

Zomerse Canitrails; wat neem je mee?

Afgelopen zomer heb ik met mijn Siberische Husky Kaya en andere canitrailers lange afstanden gewandeld in technisch uitdagende omgevingen.  De vraag over wat je onderweg moet meenemen is een vraag die je moet afstemmen op jou en je eigen hond. Als ik met mijn husky Kaya op pad ga neem ik andere hoeveelheden mee als met mijn witte herder Quasar. Op de vraag ” Wat neem ik mee op een lange afstand?” hoop ik in deze blog een zo uitgebreid mogelijke lijst van spullen op te stellen waarbij je zelf bepaalt wat je wel of niet gaat meenemen. Dat wat je meeneemt hangt heel erg af van een aantal belangrijke aspecten, namelijk:
– het aantal uren dat je verwacht onderweg te zijn; niet zozeer het aantal kilometers zijn bepalend maar de tijd die je verwacht onderweg te zijn
– de weersomstandigheden die voor die dag gelden; temperatuur, luchtvochtigheid, wind en de verwachting in de loop van de dag
– de omgeving waar je gaat lopen; hoogtemeters, water onderweg, ondergrond (mul zand, stenen, kiezels of bosgrond), bossen of open terrein, wel of geen schaduw en of ik onderweg wel of geen cafe of restaurant tegenkom

 

Trailvest of ruzak
Vervolgens is het natuurlijk ook afhankelijk van de grootte van je rugzak/ trailvest. Ik loop de langere afstanden altijd met een trailvest van 12 liter met een waterzak van 1,5 liter en twee soft flasks van 500ml. Deze zit lekker hoog op de bovenrug waardoor ik mijn onderrug zo min mogelijk hoef te belasten. En mijn trailvest heeft veel zakjes voorin waar ik onderweg snel iets uit kan halen. Daarin stop ik bijvoorbeeld  eten voor mijzelf en de hond, poepzakjes, noodfluitje, magnesiumolie, zakdoekjes, lepel en een zakje Icepaw Filet Pure.
c

Hydratatie; hoeveel vocht neem je mee?
– Minimaal 2 liter water mee (1 softflask 50ml van Salomon voorin en een waterzak van 1,5liter of 2liter achterin) ten behoeve van mijn hond
– Opvouwbaar drinkbakje waaruit m’n hond kan drinken
– Extra softflask gevuld met water met magnesiumdrops en/of elektrolyten voor de baas (50ml). Let op dat er wel voldoende natrium is toegevoegd aan de elektrolyten.
– Icepaw Filet Pure of Ice Paw Vis Poeder om een ‘vissoepje’ te maken voor de hond. Deze producten zorgen voor een goede hydratatie, is rijk aan proteïne en bevat weinig vet.

Uiteraard is water erg belangrijk maar omdat je hond intensief bezig is kan je hond deze extra proteïne juist goed gebruiken. Ik heb met ogen gezien hoe mijn hond na het drinken van het ‘vissoepje’ volledig opknapte en weer alert was.  Is te verkrijgen in de smaken Kabeljauw (11,5% proteïne), Zalm (9,5% proteïne) en Haring/ Makreel ( 11,5% proteïne).  Neem 2 zakjes mee om aan te lengen met het water. Tevens een zakje om het geopende zakje in te kunnen doen. Een kleine houten lepeltje om te roeren en een nat doekje voor je handen na afloop.

Hydrateren de dag ervoor en direct na de inspanning
De dag voor de wandeling is het verstandig om je hond voldoende te laten drinken zodat hij of zij voldoende gehydrateerd is voordat je aan de wandeling begint. Door ICEPAW Vis Poeder of Icepaw Filet Pure door het water aan te lengen zorg je dat de hond voldoende vocht binnen krijgt. Zorg er wel voor dat de hond voor de inspanning eerst moet ontlasten (urine/ontlasting), hierdoor raakt hij/zij de afvalstoffen kwijt. Ook geschikt om na inspanning te geven. Ik zelf geef mijn hond de dag voor onze inspanning en na de inspanning mijn eigen gemaakte ‘kippen/haan bottensoep’ van Hugpetfood. Door mijn hond kippenbottenbouillon te geven voor en na het sporten, wordt hij effectiever gehydrateerd dan met een kom water. Het zit boordevol essentiële voedingsstoffen en mineralen (zoals magnesium, calcium, fosfor, collageen en gelatine) die honden nodig hebben, wat bijdraagt ​​aan de ondersteuning van de gewrichten en een goede gezondheid van het immuunsysteem.

Water met Sole
Sole is een zoutwateroplossing van Keltisch zeezout. Keltisch zeezout bevat maar liefst 84 (!) mineralen en spoorelementen die allemaal in de perfecte verhouding, samenstelling en balans ten opzichte van elkaar staan. Wanneer je dit in een verdunde oplossing drinkt wordt het direct door je lichaam ‘herkend’ en in je cellen opgenomen. Ons lichaam heeft zout nodig; zout beschermt ons en het reinigt. Zo helpen de mineralen in zout de organen om de zuurbase verhouding in het lichaam optimaal te houden door de zuren uit te scheiden. En dit is ZEER belangrijk voor ons lichaam, omdat verzuring vrijwel altijd ten grondslag ligt aan ziekte. De mineralen in het zout zorgen voor de juiste verhouding vocht/mineralen in de cellen. Samen met het drinken van voldoende water blijft de bloeddruk daardoor mooi op peil.

Zout water drinken kun je het beste doen door het drankje Sole te maken. Sole is een zoutoplossing die te korten aan mineralen aanvult. Het is verstandig om regelmatig sole te drinken wanneer je bijvoorbeeld naar de sauna bent geweest, wanneer het erg warm is of wanneer je een fanatieke sporter bent.

Hoe maak je Sole?
Je vult een potje/ flesje met 1/3 Keltisch zeezout en de rest vul je met water. Je roert tot het zout is opgelost en dan heb je Sole. Als er een dun zoutlaagje op de bodem verschijnt wil dit zeggen dat het water is verzadigd van het zout. De Sole kun je gebruiken door dagelijks 1 a 2 theelepels van de zoutoplossing aan een glas water toe te voegen. Sole moet je niet onverdund drinken dat is echt veel te zout!

In een softflask van 500 ml voeg ik 3 theelepels Sole  zodat ik onderweg naast gewoon water er ook voor kan kiezen om van de zoutoplossing te drinken. Dit vult zeer snel mijn mineralen tekorten weer aan die ik sneller verlies door het transpireren tijdens het sporten. Je kunt je hond ook in het water van je hond een paar druppels van de al gemengde Sole-water oplossing toe te voegen. Vertrouw op de wijsheid van je hond; hij of zij geen zelf wel aan of ie de Sile-oplossing wil drinken of niet.

c

Eten voor de hond voor onderweg?
Kies voor onderweg snacks waar je hond niet veel op hoeft te kauwen. Door het kauwen komen er hormonen vrij waardoor je hond zich gaat ontspannen. Niet zo handig als jullie nog twee uur moeten lopen. Wel weer prettig voor na jullie inspanning als je merkt dat je hond z’n rust niet zo goed kan vinden. De snacks doe ik in een ziplock zakje voorin mijn trailvest zodat ik ze onderweg er snel bij kan pakken en de geur onderweg niet in je neus blijft hangen. Kies snacks die makkelijk mee te nemen zijn in de rugzak zoals bijvoorbeeld:
– kippennekken
– zalmsticks
– wildstrips
– kleine trainertjes
– longblokjes
– gewone brokjes
– houdbare worst voor als je een wat langere pauze neemt
Icepaw  Terra-X nuggets; een soort van bonbons met hoogwaardig schapenvet dat voorziet in de energiebehoefte. Door regelmatig deze energie bonbons te geven houd je de energie op peil en zorg je ervoor dat je hond ook na afloop sneller herstelt.

PS. Het is raadzaam om je hond tijdig te laten wennen aan de snacks, brokken, energie bonbons en houdbare worst die je mee wil nemen. Dan weet je tenminste zeker dat je iets meeneemt wat je hond lust.

 

Voor de mens neem je mee?
Wat jij als mens onderweg neemt is afhankelijk van de je persoonlijke behoefte, de afstand, weersomstandigheden en tijd dat je onderweg bent. Het is raadzaam om iets te eten te nemen dat niet te zwaar op de maag ligt of langzame koolhydraten bevat. Kalium en Natrium zijn met Chloride verantwoordelijk voor een goede vochtbalans in het lichaam en zorgen in combinatie met Magnesium voor een goede werking van de spier- en zenuwcellen. Sporters verliezen door te zweten veel van deze mineralen dus is het belangrijk om deze aan te vullen tijdens het sporten. Uiteraard is het nodig om naast koolhydraten en vetten ook wat eiwit in te nemen om spierschade te voorkomen.

Neem vooral datgene mee wat je kent of al eens geprobeerd hebt om een ontregelde reactie in je darmen te voorkomen.

De dagen na een lange wandeling/ run is het raadzaam om extra vitamine C te nemen om je weerstand een extra boost te geven om de diverse ontstekingen in de spieren aan te kunnen pakken. Veel lopers van langere afstanden hebben vaak de dagen na de inspanning een lagere weerstand en zijn vak wat grieperig of verkouden. En eet voldoende eiwitten voor een sneller spierherstel.

Uit eigen ervaring heb ik de volgende suggesties voor onderweg:

– Notenmix (naast een grote bron van magnesium bevatten noten ook ijzer, Vitamine E en vitamine B1 en zijn zeer calorierijk dankzij de hoge hoeveelheid vetten)
– Rozijnen (rozijnen zitten boordevol polyfenolen (anti-oxidanten) magnesium, kalium, vitamine B en bevatten een hoop snelle suikers)
– Dropjes (liefst zout; gewoon omdat het lekker is om op langere afstanden zout te hebben ipv zoet)
– Clif Bar Energiereep of Clif Bar energie bloks (ook geschikt voor veganisten)
– Banaan (boordevol magnesium, vitamine B6, kalium, oplosbare vezels die je bloedsuikerspiegel op peil houden met natuurlijke heel goed op te nemen suikers zoals sucroce, fructose en glucose)
– Magnesium blok van Born ( Born Block Energy2Go) – bevat een unieke mix van koolhydraten, cafeïne en magnesium. Het levert snelle energie die razendsnel wordt opgenomen in de bloedbaan.

Mijn favoriet is een muesli-noten-krenten/rozijnen-bol met roomboter en jonge kaas. Hierin zit alles wat ik onderweg nodig heb, namelijk verzadigde en onverzadigde vetten (kaas en roomboter), eiwitten, koolhydraten (per bol 30 gram koolhydraten), vitaminen (een echte vitamine B bom), mineralen (magnesium, kalium, calcium, ijzer en natrium), zout en heel veel vezels voor een goede darmwerking.

Uiteraard neem je ook een zakje mee waarin je je afval kunt doen om na afloop in de vuilnisbak te kunnen achterlaten.

 

EHBO voor de hond:
Voor zowel de hond als de mens neem je een kleine EHBO mee. De EHBO kit voor honden die te koop is bij Run with Pride is een prima setje om bij je te hebben. Hierin zit:
– PUUR Plantago voor de darmen (diaree/ verstopping)
– PUUR Trauma voor directe ondersteuning bij pijn of shock (verstapping/ bijtincident/ aanrijding/ valpartij) Bevat Arnica montana
Arnica stimuleert de resorptie van (wat grotere) bloeduitstortingen, daardoor neemt de zwelling en dus ook de pijn af. Het heeft tevens een gunstige invloed op een algemene toestand van shock. Arnica zorgt ook van herstel bij overmatige lichamelijke inspanning, zoals zwakte, uitputting en spierpijn
– Vetramil bij een gevoelige of geprikkelde huid.  Ideaal bij een bloedend plekje, rode, droge of een geprikkelde huid of gestoken of geprikt door een insect.
– Tekentang (groot en klein) voor het verwijderen van teken
– Doseerspuit om bijvoorbeeld een wond schoon te spoelen
https://www.runwithpride.nl/EHBO-kit-voor-honden


Je kunt deze EHBO aanvullen met eventueel de volgende produkten:
– Flesje Alcohol ; Het snelste koel je een hond met alcohol door dit te deppen (op de onbehaarde plekken van de hond: liezen, oksels, keelgebied, etc.
– Potenzalf ; de zalf beschermt tegen beschadigingen door de ondergrond en weersomstandigheden en zorgt voor een snel herstel bij sneetjes, kloven en scheuren in de voetzolen van de hond.
– Booties ; sokjes om de hondenvoet te beschermen bij letsel aan de poot of ter bescherming bij sneeuw en ijs. Houdt er rekening mee dat er maatverschil kan zijn bij de voor- en achterpoten.
– Poepzakjes of boterhamzakjes; multifunctioneel voor bijvoorbeeld het opruimen van afval maar ook om de poot die niet nat mag worden vanwege ontstekingsgevaar te beschermen voordat je een bootie aan doet.
Rescue harnas om je hond in te kunnen dragen voor het geval je hond zelf niet meer kan lopen (www.mountaindogware.com)

c

EHBO voor de mens:
– Reddingsdeken goud/zilver (zie je goud, dan is het slachtoffer koud)
– Pleisterspray (ipv gewone pleisters)
– Cold bandage ( rekbaar verband met verkoelend effect bij verzwikte enkels)
– Zelfklevend verband
– Steriel niet-verklevend wondcompres
– Zwitsers zakmes met pincet en schaartje
– Zakdoekjes
– Magnesiumolie (bij kramp direct erop smeren)
– Pillendoosje met paracetamol of aspirine
– Zakje ORS ( mengsel van zouten en glucose tegen uitdroging). Door de suiker in ORS wordt het water dat je drinkt sneller in de bloedbaan opgenomen. Het zout in ORS vult het natriumtekort aan. Natrium is nodig om de vochtbalans op peil te houden.
Wandelwol; een antidruk wol ter verzachting van pijnlijke drukplekken onderweg of bij opkomende blaren en blauwe nagels en ter verlichtingen van een  branderige gevoel onder de voet

c

Kleding; wat doe je aan?
– Buff om de pols, hals of hoofd en een extra Buff in de rugzak (om eventuele wonden mee te kunnen schoonmaken/ om je hond of jezelf mee af te koelen , etc)
– Thermoshirt light (in de zomer om niet te vochtig te worden van het zweet)
– Shirt met lange mouwen bij koud weer
– Shirt met korte mouwen en eventueel armsleeves bij warmer weer
– Dun lichtgewicht windjasje
– ¾ broek/ lange broek of korte broek met lange sokken (vanwege de brandnetels)
– Trailschoenen/ schoenen met een goed profiel
– Sokken; eventueel extra sokken mee bij natte omstandigheden/ omgeving om blaren te voorkomen
– Heupgordel waar de hond aan vast zit zodat je je handen vrij hebt

c

Wat heeft de hond aan?
– Harnas : Trekt je hond tijdens het wandelen dan heeft je hond een goed trekharnas aan. Of een multi-wandelharnas
– Halsband; tevens een halsband om de korthouder aan te kunnen bevestigen
– Wandellijn met vering (kort of lang is afhankelijk van wat jullie prettig vinden)
– In zeer technische afdalingen als je je hond dichterbij wil houden kan een korthouder, ook wel handvat genoemd, raadzaam zijn.
– Hondenpenning aan het harnas of halsband

Wat hoort er nog meer in?
Absoluut belangrijk om in je rugzak te hebben zijn:
– Poepzakjes
– Identiteitskaart
– Contant geld
– Tie-wraps (2 of 3 stuks)
– Noodfluitje
– Safe Kiss beademingsdoekje (reanimatie)

Heel handig om bij je te hebben maar hoef je niet altijd bij je te hebben:
– Trail-poles lichtgewicht
– Hondenpaspoort
– Verzekeringskaart
– Powerbank met kabel voor je telefoon
– Waterproof foedraal voor de mobiele telefoon (Seawag) bij echt heel slecht weer
– Tie-wraps (een zakje met ongeveer 10-15 stuks))
– Eventueel wat duct tape of leukotape
– Opvouwbaar waterafstotend deken
– Bij koud weer handschoenen  (van sneldrogend materiaal)
– Bij slecht weer een lichtgewicht ademend regenjasje
– een lange lichtgewicht lijn van 10 meter om de hond op aan te klikken bij een gevaarlijke afdaling of om de hond verder in het water te kunnen laten gaan ( voor het geval je hond niet los kan – te groot jachtinstinct of zo)

 

Voor na Afloop
– kippensoep zelf gemaakt/ hondenbrokjes/ extra fles met water voor je hond/ drinkbak en bak voor de brokjes
– blikje cola/ of appelsap, banaan en/of krentenbol voor jezelf
– extra droge kleding en schoenen om na afloop te kunnen omkleden
– een hondenbadjas voor als je hond erg nat is geworden en/of een therapeutisch Back-on-Track deken met Welltex®-technologie. Welltex®  heeft infrarode warmte reflecterende eigenschappen. Het reflecteert de lichaamseigen infrarode warmte naar de huid, de gewrichten en spieren tot wel 5 cm diep. De reflectie van infrarode warmte bevordert de bloedcirculatie, geeft een pijnstillend effect, is ontstekingsremmend en helpt mee aan een sneller herstel.

Het is een hele lange checklijst geworden. Natuurlijk hoef je niet alles mee te nemen. Kies datgene dat past bij jullie als team, de afstand die jullie willen gaan afleggen en de omgeving waar jullie samen gaan hardlopen/ wandelen. Ik gebruik zelf meerdere rugzakjes waarin ik qua inhoud meer of minder in kan meenemen. Het belangrijkste van mijn trailrugzakje vind ik wel dat deze goed aansluit, niet teveel beweegt en zo min mogelijk op mijn onderrug drukt. Vaak is mijn rugzakje in het begin ontzettend zwaar vanwege de 1,5 liter water, maar uiteraard gaat er steeds meer uit naarmate de tocht vordert. Mocht je twijfelen of je de juiste rugzak hebt, oefen dan eerst eens thuis met volle bepakking zodat je goed voorbereid bent op een heerlijke Zomerse Canitrail.

Mis je nog iets in deze checklijst? Stuur een mailtje naar canitrailnl@gmail.com met jullie suggestie en waarom dit erbij hoort. Daar hebben ook alle andere canitrailers heel veel plezier van.

Wat zijn de grootste fouten bij het uitlaten van honden die eigenaren maken

VERHAAL IN EEN OOGOPSLAG

  • Niet zo lang geleden besloten wetenschappelijke onderzoekers in Frankrijk de hartslag te meten van 61 honden tijdens korte wandelingen, zowel aan de lijn als los
  • De onderzoekers ontdekten dat het snuiven de hartslag van de honden verlaagde, vooral wanneer ze lang (versus kort) waren aangelijnd en los waren
  • Een andere instinctieve activiteit die de hartslag van de honden verlaagde, was het schudden van het hele lichaam (ook bekend als “het afschudden”) tijdens het lopen en snuffelen
  • Deze onderzoeksresultaten leveren verder bewijs van het belang om onze honden de tijd en ruimte te geven die nodig is om de wereld om hen heen te ruiken
  • Het is belangrijk voor het fysieke en mentale welzijn van je hond dat je haar dagelijks de kans geeft om naar hartenlust te snuffelen tijdens jullie wandelingen.

Analyse door Dr. Karen Shaw Becker

Een van de meest dwingende natuurlijke instincten die honden bezitten, is hun interesse in het opsnuiven van de wereld om hen heen. Dat is de reden waarom het van groot belang is dat uw hondenfamilielid haar neus kan volgen voor haar geestelijke gezondheid, en op basis van de resultaten van een onderzoek uit 2020 is het ook een enorm voordeel voor haar lichamelijke gezondheid.

De studie werd uitgevoerd door wetenschappelijke onderzoekers Cristina & Aurélien Budzinski, die zichzelf omschrijven als hondenliefhebbers en gecertificeerde hondentrainers uit Frankrijk die “observatie van honden en veldstudies promoten om een ​​dieper begrip van honden te krijgen.” Ze noemen hun onderzoek ‘In het hart van de wandeling’ en het onthult een aantal fascinerende inzichten in wat er fysiologisch gebeurt als honden gaan wandelen.1

Hoe intenser het snuiven, hoe lager de hartslag

De Budzinski’s rekruteerden 61 honden voor hun studie, waaronder puppy’s, volwassenen en senioren. Er waren 37 mannen en 24 vrouwen. De meeste volwassen vrouwtjes werden gesteriliseerd; de meeste volwassen mannetjes waren intact. Er waren 14 kleine, 17 middelgrote en 30 grote honden, en de rassen varieerden van Chihuahua’s tot de Cane Corso.

Elke hond werd 5 minuten uitgelaten aan een korte lijn (1,5 meter), 5 minuten aan een lange lijn (5 meter en plat, niet intrekbaar) en 5 minuten los van de lijn. De volgorde van de wandelingen was willekeurig en de hartslag van de honden werd bij elke wandeling gecontroleerd. De gegevens die de Budzinski’s tijdens de wandelingen verzamelden, waren verhelderend, bijvoorbeeld:

  • Aan de korte lijn brachten de honden gemiddeld 37 seconden door met snuffelen
  • Aan de lange lijn duurden ze gemiddeld 103 seconden – een toename van 280%
  • Offline, de gemiddelde tijd om te snuiven was 119 seconden, wat een toename is van 330% ten opzichte van de snuffeltijd aan de korte lijn
  • Snuffelen verlaagt de hartslag van de honden, zelfs tijdens het lopen
  • Hoe intenser ze snuffelden, hoe lager de hartslag

Deze resultaten waren consistent voor alle honden, ongeacht leeftijd, grootte of geslacht; of ze elke dag werden gelopen of bijna nooit werden gelopen; en of ze aan de lijn trokken of niet.

Is er een doel achter de ‘Full Body Shake’?

Interessant is dat de Budzinski’s ook de hartslag van de honden maten terwijl ze zich bezighielden met een ander veelvoorkomend hondengedrag – vooral als ze nat waren – genaamd “afschudden”. Alle honden schudden met hun lichaam tijdens hun wandelingen van 5 minuten, en dat deden ze het vaakst wanneer hun hartslag bijzonder hoog was. “Shaking it off” zorgde ervoor dat hun hartslag daalde. Voorbeelden:

  • Tijdens hun 15 minuten wandelen schudde 80% van de honden het af, en bijna allemaal schudden hun lichaam voor, tijdens en na de wandelingen
  • Ze schudden het vaker af aan de lange lijn dan aan de korte lijn, of niet aangelijnd
  • Er waren in totaal 165 shakes met een gemiddelde lengte van 2 seconden
  • De gemiddelde afname van de polsslag was 12%

Dit is een fascinerende bevinding! Zonder dit zou het waarschijnlijk nooit bij de meesten van ons bij honden opkomen dat die volledige lichaamstrillingen die we zo gewend zijn te zien, daadwerkelijk een heilzame fysiologische reactie veroorzaken bij onze harige metgezellen!

 

Waarom elke hond mag snuffelen

Honden zijn van nature briljante snuffelaars en ik vraag me vaak af of ouders van huisdieren echt de behoefte van hun hond begrijpen om de wereld met hun neus te verkennen. Sommige hondenbezitters lijken zo’n haast te hebben met hun wandelingen, dat ze hun huisdieren geen kans geven om hun drang om hun omgeving op te snuiven te bevredigen.

Diergedragsdeskundige Marc Bekoff, Ph.D., gelooft dat er potentieel is voor sensorische deprivatie en stress bij honden die geen adequate snuffelmogelijkheden krijgen:

“Reukblind zijn kan aversief zijn voor honden. Mijn aanbeveling is om honden te laten snuffelen; laten we niet een van hun vitale verbindingen met de wereld kapen. Laat ze naar de inhoud van hun neus snuffelen wanneer ze aan de lijn zijn vastgebonden, of wanneer ze wandelen en rondhangen met vrienden en anderen en vrij rondlopen.

Zoals gezegd, kan het niet toestaan ​​dat honden hun neus en andere zintuigen oefenen een vorm van sensorische deprivatie zijn die hen berooft van informatie die ze nodig hebben om erachter te komen wat er in hun wereld gebeurt. Reukblind zijn kan inderdaad stressvol zijn voor honden, omdat ze geuren en andere informatie nodig hebben om te beoordelen wat er om hen heen gebeurt.”2

Het belang van hondenwandelingen heroverwegen

Veel hondeneigenaren hebben de neiging om hondenuitlaten te zien als een klusje die snel moeten worden gedaan, en ik denk dat een deel van de reden is dat ze gewoon in een sleur zitten en het leven ook niet vanuit het perspectief van hun hond voorstellen. Snuffelen is niet alleen leuk voor honden, het is een noodzaak voor hen om zich verbonden te voelen met hun omgeving.

Ik heb onlangs een onderzoeker deze analogie laten gebruiken: smaak is voor mensen wat geur is voor honden. Natuurlijk kunnen we calorieën in onze maag krijgen die onze mond (en smaakpapillen) omzeilen, maar dat zou eten (en eten) veel minder plezierig voor ons maken. Hetzelfde geldt voor honden die reukzenuw input en stimulatie worden ontzegd; hun kwaliteit van leven kan negatief worden beïnvloed.

Een van de meest impactvolle aspecten van het schrijven van The Forever Dog-boek was dat zoveel onderzoekers allemaal commentaar gaven op de negatieve langetermijneffecten van honden die zintuiglijk beroofd zijn, niet genoeg keuzes hebben, en hoe aanhoudende ‘urban living stress’ de gezondheid negatief beïnvloedt.

Er zijn eigenlijk veel manieren om je honden-uitlaat-routines te veranderen, waardoor het leuk kan worden voor zowel jou als je trouwe viervoeter, en iets waar je naar uitkijkt.

Verschillende soorten hondenwandelingen:

1. Doelgerichte wandelingen – Deze zijn meestal kort en hebben een specifiek doel, bijvoorbeeld om je hond naar haar potje te brengen.

2. Trainingswandelingen – Deze wandelingen kunnen gaan over het verbeteren van de manier van lopen, het leren van basis- of geavanceerde gehoorzaamheidscommando’s, voortdurende socialisatie of iets anders dat je kunt bedenken dat kan worden gedaan tijdens een aangelijnde wandeling.

Zorg ervoor dat je tijdens deze uitstapjes wat gezonde trainingstraktaties meeneemt. Doorlopende training gedurende het hele leven van je hond is een geweldige manier om zijn vermogens scherp te houden en verveling op afstand te houden. Het is ook een geweldige manier om de band tussen jou en je huisdier te versterken.

3. Geestelijk stimulerende wandelingen – De meeste aangelijnde honden kunnen lang niet zoveel tijd aan snuffelen en onderzoeken besteden als ze zouden willen, dus je huisdier wat tijd geven om te verkennen, is een goede mentale stimulatie voor haar. Door deze wandelingen kan ze stoppen, snuffelen, onderzoeken en “plaspost” versturen en ophalen. Honden verzamelen kennis over de wereld via hun neus.

4. “Sniffaris” – Ik hou van dit woord! “Sniffaris” zijn wandelingen waarbij je hond de leiding neemt, jij volgt, en hij mag snuffelen wat hij wil. Sniffaris zijn opgewaardeerde mentaal stimulerende wandelingen, min of meer, waarbij je hond alle navigatie- en onderzoeksbeslissingen neemt!

5. Krachtwandelingen – Krachtwandelingen houden het frame van je hond sterk, zijn gewicht onder controle en helpen artritis en andere degeneratieve gewrichtsaandoeningen te verlichten. Deze wandelingen kunnen ook een essentiële methode zijn om ervoor te zorgen dat je hond de beweging krijgt die hij nodig heeft, zolang je er maar consequent in bent.

Onthoud: een gezonde hond moet minimaal om de drie dagen trainen (om de dag is beter; elke dag is ideaal) met een intensiteit die zijn hartslag gedurende 20 minuten verhoogt om de cardiovasculaire conditie en spierspanning te behouden. Als je hond uit vorm is, moet je langzaam beginnen en geleidelijk opbouwen tot 20 minuten per powerwalk.

6. Wandelingen met vrienden – Als je hond zich op zijn gemak voelt in de buurt van andere honden, overweeg dan om af te spreken met buren of vrienden met honden voor groepswandelingen. Iedereen op twee benen en vier kan tegelijkertijd socializen en oefenen, en hondenouders kunnen ook waardevolle bronnen voor elkaar zijn.

7. Verschillende wandelingen voor hondenuitlaters – Iedereen loopt een beetje anders met een hond, dus hoe meer leden van je huishouden de hond uitlaten, hoe meer afwisseling ze zal genieten. En aangezien goed uitgevoerde wandelingen verbindende ervaringen zijn, kan iedereen in het gezin één-op-één tijd met de hond doorbrengen.Een variatie hierop als je buitenshuis werkt, is een paar keer per week een professionele hondenuitlater in te huren of een gewillige vriend of buurman te vragen om je hond uit te laten in jouw afwezigheid.

8. Wandelingen van wisselende landschappen – In plaats van naar buiten te gaan in dezelfde oude richting, gesp je hond in plaats daarvan vast en rijd je een paar straten verderop of naar een buurtpark of nabijgelegen wandelpad voor je wandeling. Zowel jij als zij zullen nieuwe dingen ontdekken, ruiken en ervaren.

Het komt erop neer dat niet elke wandeling die je met je hond maakt een ontspannen snuifje hoeft te zijn. Maar laat je hondenvriend minstens één keer per dag naar hartenlust snuffelen en voel je goed dat je hem helpt zijn hartslag te verlagen terwijl je je hond ook een hond laat zijn!

Bronnen en referenties

 

Een vertaling van het artikel van Dr. Karen Shaw Becker

Hoe heet is te heet voor je hond om veilig buiten te lopen?

Tijdens de zomermaanden is het essentieel om je hond goed in de gaten te houden om gevaren in verband met hoge temperaturen, zoals een zonnesteek en zonnebrand, te voorkomen. Een vaak over het hoofd geziene bron van gevaar als de temperatuur stijgt, is een hete stoep of heet asfalt, wat snel kan leiden tot ernstige brandwonden aan de voetzolen van je hond.

De voetzolen van je hond bestaan ​​uit vetweefsel en elastische vezels, samen met een dikke huid die waarschijnlijk enigszins eeltig is, afhankelijk van het activiteitsniveaus van je hond. De zolen van puppy’s zijn minder eeltig en daarom gevoeliger dan die van volwassen honden. Een van de belangrijkste doelen van voetzolen is om als schokdemper te dienen terwijl je hond wandelt en loopt. Ze kunnen ook tot op zekere hoogte helpen bij het reguleren van de lichaamstemperatuur.

“Honden zijn enigszins gevoelig voor warmte en kou, maar ze bouwen veel sneller een tolerantie op dan wij”, vertelde Dr. Greg Hammer, voormalig DVM-president van de AVMA in Dover, Delaware, aan de AKC. “Als je een binnenhond hebt en je laat die hond nooit over de hete straten lopen, dan krijgen ze blaren of zweren aan hun voeten. Het is te vergelijken met mensen die altijd schoenen aanhebben en ineens op blote voeten naar buiten gaan. Door regelmatig met je hond naar buiten te gaan en hem of haar te laten lopen op warme en koude oppervlakken bouw je een geleidelijke tolerantie op. “

c
Wanneer is het te heet voor de voetkussens van je hond?

Hoewel honden enige tolerantie op hun poten opbouwen om hogere en koudere temperaturen te weerstaan, samen met oneffen terrein, kunnen te hoge bestratingstemperaturen leiden tot brandwonden en andere verwondingen. Als de luchttemperatuur 30 graden Celsius registreert, zal de asfalttemperatuur aanzienlijk hoger zijn – ruim 57 graden Celsius.

Als algemene vuistregel geldt dat als het buiten 29 graden Celsius of hoger is, het te warm kan zijn voor je hond om veilig buiten te lopen, vooral als het trottoir/ asfalt/ mulle zand geen gelegenheid heeft gehad om tussen de warmere periodes af te koelen.

Volgens Dr. Jerry Klein, Chief Veterinary Officer van AKC:
“Het wegdek, zoals asfalt of kunstgras, en het mulle zand op het strand kan ongelooflijk heet worden en ongemak, blaren en brandwonden aan de voetzolen van een hond veroorzaken … Om erachter te komen of de grond te heet is voor je hond om op te lopen, leg je je hand 10 seconden op de stoep. Als het te warm is voor je hand, is het te warm voor de pootjes van je hond.”

Door op je blote voeten te gaan lopen kun je op een eenvoudige manier bepalen of de grond te warm is voor je hond. Als je voeten branden terwijl je over het terras, het strand of een trottoir loopt, zullen de poten van je hond ook ongemakkelijk zijn en het risico lopen op letsel.
c
Tekenen van verbrande voetzolen

Als je bij warm weer met je hond buiten bent geweest, kunnen brandwonden aan hun kussentjes eruitzien als een rode, gezwollen huid of blaren, die zich na enkele dagen kunnen vullen met vocht en scheuren. Bij ernstige brandwonden kan de huid op het kussen eraf vallen, waardoor een ruwe en pijnlijke open wond achterblijft. Andere tekenen dat je hond zijn voetzolen heeft verbrand, zijn onder meer:

– Hinken/ mank lopen
– Poot likken
– Abnormale positie van de poot
– Bloeden
– Geluid maken bij het plaatsen van het gewicht op de poot
– Voetzool is donkerder van kleur dan normaal
– Andere zichtbare schade aan de voetzolen
– Tegenzin om te lopen of te staan

Als de voetzolen van je hond zijn verbrand, raadpleeg dan onmiddellijk je dierenarts, aangezien medicijnen nodig kunnen zijn om infectie te voorkomen en pijn te beheersen. Het kan zijn dat de poot in het verband moet om vuil buiten te houden en het oppervlak van de voetzool te beschermen (waarbij het dagelijks gedesinfecteerd en vervangen moet worden).

Je moet de activiteit van je hond beperken terwijl ze genezen, en oppervlakken die heet of oneffen zijn, moeten worden vermeden. Met de juiste rust en wondverzorging kunnen milde brandwonden binnen zeven tot tien dagen genezen, terwijl ernstigere brandwonden weken kunnen duren om volledig te genezen.
c

Hoe je de poten van je hond kunt beschermen

Wandelen met je hond op de stoep als de temperatuur koel is, is een van de beste manieren om eelt op de kussens van je hond op te bouwen, waardoor die beter bestand is tegen warmere temperaturen (maar niet tegen hete). Het masseren van de kussens van je hond met kokosolie of een speciale potenwax is ook nuttig om ze gehydrateerd te houden en het maakt ze minder vatbaar voor barsten en uitdroging, wat het risico op brandwonden door hete bestrating verhoogt.

Als je in de zomer buiten gaat wandelen, doe dat dan in de vroege ochtend- of late avonduren als de temperatuur is afgekoeld, bij voorkeur op gras of aarde. Maar houd er rekening mee dat bestrating heet kan blijven, zelfs als het niet meer het heetste deel van de dag is. Als je hond het verdraagt, kunnen hondenschoenen worden gebruikt om de poten tegen de hitte te beschermen, maar houd er rekening mee dat honden de grond met hun poten voelen, zodat schoenen hun vermogen om hun omgeving waar te nemen kunnen belemmeren.

Als de stoep heet genoeg is om de poten van je hond te verbranden, kunnen de buitentemperaturen ook heet genoeg zijn om hittegerelateerde gezondheidsproblemen te veroorzaken. “Naast beschadigde poten kan heet wegdek ook de lichaamstemperatuur van een hond verhogen en bijdragen aan de ontwikkeling van een zonnesteek,” zei Klein.

Je hond heeft een hogere gemiddelde lichaamstemperatuur dan de mens, en veel minder vermogen om af te koelen, dus elke keer dat je in de zomermaanden met je hond buiten bent, let dan niet alleen op de gezondheid van de pootjes, maar ook op tekenen van systemische oververhitting, zoals:
– Zwaar hijgen of snel ademen
– Overmatig kwijlen
– Extreme dorst
– Verhoogde hartslag
– Lusteloos starende ogen
– Braken, bloederige diarree
– Heldere of donkerrode tong, tandvlees
– Epileptische aanval
– Verhoogde lichaamstemperatuur
– Zwalken, struikelen en/of waggelen
– Ineenstorten/ onwel
– Bewusteloos

c
Kort samengevat
Als het buiten 29 graden Celsius of hoger is, kan het te warm zijn voor je hond om veilig buiten te lopen, vooral als de stoep geen gelegenheid heeft gehad om tussen de warmere periodes af te koelen. Reken erop dat bij een buitentemperatuur van 30 graden Celsius de temperatuur van het asfalt ongeveer 57 graden Celsius is. Is het asfalt, het zandstrand, het gras te heet om je hand of blote voet zonder problemen of enige moeite 10 seconden lang op de grond te houden, is het te warm voor de kussentjes van je hond. Controleer de voetzooltjes van je hond regelmatig en verzorg ze met een goede potenwax of potenzalf voor een snel herstel van de kloven, sneetjes en scheuren in de voetzool. Zo kun je ook tijdens de warmere zomerdagen op een verantwoorde manier genieten met een blije hond.

Bronnen en referenties:
The Farmer’s Dog, Digest August 13, 2020

AKC November 19, 2012

American Kennel Club August 4, 2021

PetMD August 17, 2016

NB: Dit is een Nederlandse vertaling van het artikel van Dr. Karen Shaw Becker

Waarom eet mijn hond gras?

De meeste honden eten van tijd tot tijd gras, en sommigen maken er een vaste gewoonte van. Gras eten beschouwen we vaak als nieuwsgierig hondengedrag dat onschuldig genoeg lijkt, waarbij veel hondeneigenaren zich bezorgd afvragen of er misschien sprake is van een onderliggend gezondheidsprobleem.

Redenen waarom honden gras eten

Het feit is dat het eten van gras, een gedrag is dat sommigen classificeren als “pica” – de inname van non-foodproducten – en niet alleen bij gedomesticeerde honden, maar ook bij wilde honden/ wolven/ hyena’s etcetera beschouwen als heel normaal. En hoewel gras geen primaire voedselbron is voor honden, is het dat wel voor andere soorten, dus hoewel ik het knabbelen aan gras niet classificeer als “pica”, raad ik eigenaren aan om de gezondheid van de darmflora en voedingsstatus van hun hond te evalueren als het gedrag obsessief wordt.

Het eten van gras kan voor sommige honden een teken van verveling zijn of een manier om de tijd te doden; voor anderen is het leuk en lonend gedrag. Er zijn echter ook bepaalde gezondheidsgerelateerde redenen waarom honden gras eten.

Om gastro-intestinale (GI) klachten te verlichten – Veel honden met een verstoorde maag consumeren gras omdat ze instinctief weten dat ze hierdoor moeten overgeven. Er lijkt iets te zijn aan de textuur van gras dat bij veel honden braken of een stimulering van de stoelgang veroorzaakt, wat hun ongemak verlicht. Als dit het geval is bij jouw hond, dan zal hij waarschijnlijk bijna dwangmatig naar buiten willen gaan om bij het dichtstbijzijnde stukje grasveldje te staan grazen.

De intensiteit van de grasconsumptie is meestal sterk en het gekozen gras lijkt minder belangrijk als je hond per direct nood heeft. Als de “remedie” werkt, zal hij op een gegeven moment stoppen met kauwen, zijn lippen likken (een teken van misselijkheid bij honden) en overgeven.

Dit is normaal gedrag voor honden en niets iets om je zorgen over te maken, tenzij het meer dan een of twee keer per jaar gebeurt. Het is de manier van de natuur om honden te helpen gifstoffen uit hun lichaam te verwijderen en hun maag-darmkanaal weer in balans te brengen.

Andere redenen om gras te eten – Honden die gras eten om over te geven, zijn meestal niet selectief over welk gras ze consumeren; ze willen gewoon het braken opwekken en zich beter voelen. Maar er zijn ook nog andere redenen waarom honden gras eten (en niet overgeven). In feite zoeken veel honden dan naar specifieke grassen en zijn ze vrij selectief over de soort waarnaar ze op zoek zijn.

Er zijn verschillende redenen waarom honden gras eten en niet overgeven, waaronder:
* Om het microbioom in evenwicht te brengen — Gras bevat prebiotische vezels die kunnen helpen de darmflora van je hond in balans en veerkrachtig te houden.

* Om darmparasieten te elimineren — Chimpansees consumeren plantaardig materiaal om de darmmotiliteit te vergroten om hun lichaam te ontdoen van darmparasieten.1 Het is mogelijk dat honden om dezelfde reden gras eten.

* Om aan specifieke voedingsbehoeften te voldoen — In een onderzoek uit 2008 ontdekten onderzoekers dat het eten van gras bij gedomesticeerde honden een normale neiging is.2 Dit kan erfelijk gedrag zijn, aangezien wilde honden hele prooidieren eten, inclusief de ingewanden (ingewanden), die doorgaans verteerd plantaardig materiaal bevatten.

Het is mogelijk dat de grassen die je hond graag kauwt, voedingsstoffen bevatten die haar lichaam niet heeft. Gras is een overvloedige bron van vezels. Als levend groen voedsel bevat het fytonutriënten, is het rijk aan kalium en chlorofyl en is het ook een behoorlijk goede bron van spijsverteringsenzymen. Uw hond kan op zoek zijn naar selectieve grassen om een ​​of meer voedingsstoffen aan te maken die ze momenteel niet in haar dieet krijgt.

Eet je hond regelmatig gras?

Graseten wordt een reden tot bezorgdheid als het vaak voorkomt, in grote hoeveelheden voorkomt of gepaard gaat met tal van andere symptomen (zoals braken, constipatie of zelfs diarree). Als het graseten van je hond dus chronisch is en vooral als ze daardoor vaak moet braken, is het tijd om een ​​afspraak te maken met je dierenarts.

In de tussentijd raad ik aan het dieet van je hond te upgraden als ze nog steeds brokjes of ander commercieel hondenvoer van niet-menselijke kwaliteit eet. De meeste gezonde honden die een qua voedingswaarde optimaal, soortspecifiek dieet krijgen, consumeren niet routinematig een overvloed aan gras omdat ze alle voeding die hun lichaam nodig heeft uit hun voedsel halen en ze zelden last hebben van spijsverteringsproblemen. Het toevoegen van probiotica en spijsverteringsenzymen kan ook gunstig zijn voor honden met ‘gevoelige magen’.

Als je zeker weet dat je hond optimale voeding krijgt uit haar dagelijkse dieet en haar microbioom gezond is, maar ze eet nog steeds een aanzienlijke hoeveelheid gras, overweeg dan om je eigen kiemgroenten te kweken. Kiemgroenten zijn jonge plantjes die nog maar net ontkiemd zijn van bijvoorbeeld zonnebloemen, kikkererwten, linzen, bonen, rode bieten, radijs, prei, broccoli, luzerne (alfalfa). Ze zijn een gemakkelijke, goedkope bron van verse, levende, organische vegetatie en zijn veel voedzamer dan gras.

Als je hond selectief is over het gras dat ze eet, hoge, brede grassen kiest om op te knabbelen (het soort dat meestal langs een omheining of tussen scheuren in het trottoir groeit) en dan verder gaat, eet ze hoogstwaarschijnlijk gras omdat ze dat wil of omdat ze op zoek is naar de voedings- of spijsverteringsvoordelen die het biedt. Er is geen reden tot bezorgdheid zolang je zeker weet dat het gras dat ze eet vrij is van pesticiden, herbiciden en andere verontreinigingen.

(Nederlandse vertaling van het artikel van Dr. Karen Shaw Becker van 20-06-2022)

Bronnen en referenties:

OVERWIN DE WARMTE – Temperatuur heeft een momentum

Als je hond hard aan het werk is, je hond het te warm begint te krijgen, stop je met wat jullie aan het doen zijn, je geeft ze een pauze, zet ze in de schaduw en geeft ze wat water…..KLAAR?!

NEE…nog niet want weet je wat er vervolgens met de lichaamstemperatuur gebeurt? Ken je de tekenen en symptomen van je hond op het moment dat je je hond laat afkoelen?

Vallen die symptomen ineens meteen weg?

Pauzeren ze?

NEE….. Temperatuur heeft een momentum! Oftewel er breekt een periode aan van een stijgende en dalende beweging.  Zelfs nadat je je hond in rust hebt gebracht, zal hun kernlichaamstemperatuur blijven stijgen, raakt het plafond en neemt dan pas af!
c

Wat betekent dat in de praktijk??
Je evalueert je hond niet alleen in het hier en nu, je moet juist ook vooruitdenken. Zelfs als je meteen stopt zodra je verschijnselen van oververhitting constateert, zal het eerst slechter gaan met je hond voordat het beter wordt!

Vaak missen we de vroege subtiele signalen en symptomen bij onze hond, omdat een hond die aan het werk is veel van deze vroege signalen kan verdoezelen. Dus jij denkt dat je hond prima in orde is. Maar weet dat de lichaamstemperatuur van je hond nadat jullie niet meer actief zijn nog steeds omhoog gaat. Aan de buitenkant zie je niets en lijkt alles prima in orde, terwijl in feite het erger kan worden. Loop je dan weg, weet dat het met je hond nu slechter kan gaan.

Houd je hond juist op die ‘afkoelmomenten’ extra in de gaten om zeker te zijn dat je hond niet in een shock zal komen omdat de lichaamstemperatuur ineens weer omhoog gaat.
c

De fases van oververhitting
Bij een hond die oververhit raakt, kan de lichaamstemperatuur oplopen tot vaak boven de 41 graden. Wat zijn de verschillende fases bij oververhitting:
1ste fase oververhitting: In eerste instantie gaat je hond verschrikkelijk snel hijgen en onrustig naar een koele plek zoeken. Vuurrode slijmvliezen, gloeiend warm aanvoelen en veel speeksel zijn tekenen van een eerste fase van oververhitting. In deze fase verliest de hond veel vocht, waarbij hij vaak niet de kans heeft dit verlies te compenseren door te drinken.

2de fase oververhitting: In een volgende fase raakt de hond z’n warmte niet meer kwijt door extra hard te hijgen. Door het gehijg wordt het lichaam alleen maar warmer. De hond gaat kwijlen, de tong en slijmvliezen veranderen van kleur (van donkerrood naar zelfs paars/ blauw), braken of diarree optreden. Dit betekent nog meer verlies van vocht. Je hond begint te zwalken, luistert slecht en kan nauwelijks nog op z’n pootjes staan.
3de fase oververhitting: De hond is nu al geruime tijd oververhit, kan slap worden, omvallen of bewusteloos raken en in een shock raken. Dieren in shock hebben meestal bleke slijmvliezen, koude oren en voeten en een snelle zwakke hartslag.  Het dier reageert dan nauwelijks meer, heeft een snelle zwakke pols, een snelle oppervlakkige ademhaling en verwijde grote pupillen. Alle kleur trekt uit de slijmvliezen en tong waardoor deze bleek tot zelfs grauw worden. Je hond begeeft zich nu in een levensgevaarlijke situatie waarbij er geen weg meer terug is zonder drastisch ingrijpen van een dierenarts.

c

Hoe meet je de hartslag?
Leg je vingertoppen hoog op de binnenkant van het achterbeen, vlak bij de romp in de lies. Tel nu het aantal hartslagen gedurende een minuut. Je kunt ook 30 seconden tellen en dit aantal verdubbelen om te komen tot de hartslag van je hond per minuut. Doe dit thuis zodat je weet wat een normale hartslag van je hond, zodat je bij symptomen van oververhitting weet dat de hartslag ‘niet normaal’ is. Over het algemeen geldt in normale rust een hartslag tussen de 60 (kleine hond) en 120 (grote hond) per minuut.

c

Het is pas voorbij, als het momentum achter de rug is
Pas als de hartslag en ademhaling van je hond weer ‘normaal is, hij weer alert uit z’n ogen kijkt, de pupillen van beide ogen normaal zijn, de poten en oren weer qua temperatuur normaal aanvoelen, het tandvlees weer mooi roze blijft nadat je het tandvlees hebt ingedrukt, de elasticiteit van de huid goed is…pas dan is het momentum echt voorbij.
Houd je hond dus in de gaten!