De Ziel van het Canitrailen

Vanaf het moment dat ik het canitrailen in Nederland heb willen introduceren, heb ik altijd uitgedragen dat het canitrailen gaat over endurance, oftewel uithoudingsvermogen. Hoe spijtig is het dan om te horen dat er deelnemers niet durven mee te doen aan een Natte Neuzen Trail omdat ze hebben gehoord of de indruk hebben gekregen dat hun hond moet trekken en voor hun moet lopen of dat ze continu moeten hardlopen. Tijdens die gesprekken vertel ik wat mijn visie op het canitrailen is en waarom ik het belangrijk vind dat je hond centraal staat tijdens het canitrailen.

Honden zijn natuurlijke duursporters, maar leggen die grote afstanden niet af door continu in de galop te lopen en hun baasje daarbij 20,30,40km over de heuvels mee te trekken.  Honden willen hardlopen/ joggen/ snuffelen/ plassen/ drinken/ eten en dat continu afwisselen. In feite doet een ultratrailer niet anders; misschien weten jullie het nog niet maar een Ultratrail leg je niet volledig full-speed hardlopend achter elkaar af. Een ultratrailer loopt hard/ jogt/ wandelt/ plast/ eet/ drinkt/ pauzeert en maakt foto’s onderweg. En al deze facetten moet je trainen.

c

OP ZOEK NAAR ENDURANCE EVENEMENTEN
In de jaren dat ik vele trails en ultratrails liep trainde ik ook met de ‘leenhond’ van mijn dochter Junior en leek het me geweldig om die langere trails samen met Junior te kunnen doen. Helaas mocht hij niet aansluiten of soms wel alleen de kortste afstand van 10km en bij Canicross evenementen vond ik de afstand te kort. Ik miste de georganiseerde trail-evenementen van langere afstanden met de hond dus introduceerde ik de Natte Neuzen Canitrails. Georganiseerde Canitrails voor honden en hun baasjes moeten aangelijnd mee met als kortste instapafstand een 7,5 of 8km en tot nu toe de langste afstand van 50km.
c
c

ENDURANCE -SPORT
Ik miste dus het echte endurance- aspect zoals ik dat zelf kende vanuit de ultratrails. Het strategisch kunnen afleggen van langere afstanden door hardlopen in het aerobe systeem tijdig af te wisselen met power-walking om teveel verzuring of energie-verspilling te voorkomen. Uiteraard met het op tijd eten en drinken om het lichaam te voorzien van de juiste energie om door te kunnen gaan.

Dankzij de gesprekken met experts, zoals Martine Burgers, co-auteur van “De hond als Atleet”, Jelien Lammers van “Boel Bewust” en Suzanne Pen, oprichter en eigenaar van Equilog, gediplomeerd ORUN 3 instructeur met jarenlange ervaring in de internationale endurancesport(paarden) en Djilan Boelen, nationaal en internationaal endurancesporter (paarden) kwam ik erachter dat het canitrailen zoals ik dat in Nederland wilde neerzetten veel meer een relatie heeft met de “endurance” uit de paardensport en de endurance events in landen als Canada en Australië dan met canicrossen. Het klopt dat zowel het canitrailen als het canicrossen in essentie het samen off-road hardlopen met je hond in de natuur is. Maar daar houdt de vergelijking op. Het canicrossen is explosief, competitief, gericht op sprinten, snelheid en het is de bedoeling dat de hond zoveel mogelijk trekt. Het canitrailen is net als het ultratrailen gericht op uithoudingsvermogen (= endurance), lange afstanden, energiezuinig bewegen, pauzes inlassen en verzorgen.

c

ENDURANCE EVENTS IN HET BUITENLAND
In landen zoals Canada, Australië en Engeland worden er al jaren speciale Endurance Events georganiseerd waarin de hond wordt getest op zijn of haar uithoudingsvermogen. Tijdens deze Endurance Events moeten hond en baas het gehele parcours op endurance-tempo lopen; dit is volgens het reglement 8-10km per uur. Daarbij is het de bedoeling dat de hond aan een 2 meter lange verende lijn vast zit en daarbij het liefst naast je moet lopen. De mensen leggen deze afstand hardlopend of op de fiets af.

Het Endurance Event is minimaal 20km en alleen fitte honden tussen de 2 en 7 jaar mogen hieraan deelnemen. Daarbij wordt de afstand uitgevoerd in 3 fases van respectievelijk 8km, 6km en 6km. Na iedere fase is het team verplicht om een pauze te nemen van circa 5-10-15 minuten (naar gelang de weersomstandigheden). Net als bij de Endurance bij paarden moeten de honden de gehele afstand fit en in goede conditie zijn; je hond mag geen tekenen van vermoeidheid, overbelasting of oververhitting vertonen. Het is tenslotte een uithoudingsvermogen-test.

Net als bij de Endurance in de paardensport zijn baas en hond beiden goed getraind voor de langere afstanden. Uithoudingsvermogen, samenwerking, vertrouwen en verzorging zijn de sleutelwoorden tijdens alle Endurance ritten/ events.
c

TRAINEN VAN HET AEROBE SYSTEEM
Op de website van Dogs NSW in Nieuw-Zeeland staat : “Endurance training is generally meant to target a dog’s aerobic system rather than their anaerobic system. Depending on the intensity, endurance training can impact both the cardiovascular as well as the muscular and skeletal systems. Dogs are natural endurance athletes. Their bodies were meant to be able to withstand long duration activities and to cover great distances when needed.”
(vertaling -“Duurtraining is over het algemeen bedoeld om het aerobe systeem van een hond te trainen in plaats van hun anaerobe systeem. Afhankelijk van de intensiteit kan duurtraining zowel het cardiovasculaire systeem als het spier- en skeletstelsel beïnvloeden. Honden zijn natuurlijke duursporters. Hun lichamen zijn bedoeld om langdurige activiteiten te kunnen weerstaan ​​en om indien nodig grote afstanden te overbruggen.”)

c
CANITRAILEN – NATTE NEUZEN TRAILS
Uiteraard heb ik er een soort van mengelmoes van gemaakt maar dit is in feite de ziel van het Canitrailen; de oorsprong van waaruit Canitrail.NL in 2015 de Canitrail sport is gaan uitdragen en de intentie die verwerkt is in de door ons georganiseerde Natte Neuzen Trails. Tijdens de Natte Neuzen Trails testen jullie de mate van jullie fysieke belasting, zonder tekenen van overmatige stress of gebrek aan constitutie. Het moeiteloos volbrengen van de Natte Neuzen Canitrail zal het bewijs zijn van de fysieke fitheid van zowel de hond als de baas. Canitrailen is dus een sport waarin baas en hond hun uithoudingsvermogen uitbouwen, een langere afstand voornamelijk hardlopend maar ook deels wandelend waar nodig afleggen en waarin je op zoek gaat naar het maximaal haalbare. Langere afstanden vragen van zowel de hond als de mens het vermogen om strategisch en energiezuinig te kunnen lopen, maar vraagt ook tijd om onderweg geleidelijk te eten en drinken om het lijf tot aan het einde energiek te houden. Net als bij de Endurance bij paarden speelt dus het onderweg goed verzorgen van hond en mens een hele belangrijke rol.

Canitrailen zoals Canitrail.NL die uitdraag staat dus voor:

Dogs – Endurance – Trails

Voorkomen van hittegerelateerd letsel bij honden na de zomer(stop)

Het is september en de warme zomermaanden laten we langzamerhand achter ons. Kun je nu weer volop gaan trainen?!

Na de zomerstop pakken we de wekelijkse trainingen weer op en plannen  een canitrail of canicross. Misschien begin je weer vanuit het ‘niets’ omdat jullie de hele zomer niet getraind hebben. Of intensiveer je de trainingen omdat jullie tijdens de zomer af en toe hebben getraind. Van waaruit jullie na deze zomer weer gaan beginnen…blijf alert op hitteletsel bij je hond. De volgende drie aspecten waar je op moet letten als je nu weer jullie trainingen gaat opstarten zijn;

  1. DE AEROBE CAPACITEIT – om het basisuithoudingsvermogen, oftewel het aerobe systeem, te vergroten plan je trainingen in waarbij je op een lage belasting loopt in een gematigd tempo gedurende een langere periode. De VO₂max of maximale aerobe capaciteit op een lagere hartslag; hoe efficiënter dit systeem, hoe minder warmte het produceert.Een hond die in z’n aeroob systeem blijft lopen, kan hogere temperaturen beter verdragen dan een hond die in z’n anaëroobe systeem loopt (hoge belasting/ hogere hartslag/korte periode). Heb je tijdens de zomer wel aerobe trainingen op lage intensiteit gedaan, dan zal je hond nu in de opstart van jullie wekelijkse trainingen sneller kunnen herstellen als dat je met je honden niet consequent bent blijven trainen. Op zekere hoogte zijn je honden dan uit conditie; in ieder geval niet in wedstrijdconditie.Mocht je in september al aan wedstrijden meedoen waarbij je hond met name in z’n anaëroobe systeem loopt, houdt er dan rekening mee dat als je tijdens de zomerstop nauwelijks hebt getraind je hond absoluut nog niet voldoende in conditie is om te kunnen excelleren.
    c
  2. ACCLIMATISATIE – om je hond te kunnen laten rennen in de nu nog warme nazomer temperaturen, weet dat je hond eerst nog moet acclimatiseren aan de omstandigheden waarin ze zullen rennen om daadwerkelijk te kunnen trainen in die omstandigheden. Het kost tijd om voldoende te acclimatiseren; wees dus voorzichtig als het warm is tijdens de vaak nog hoge na-zomerse temperaturen.
    c
  3. HYDRATATIE – Honden die zijn uitgedroogd hebben vooral WATER nodig. Water is de allerbelangrijkste voedingsstof voor honden. Honden zijn fysiologisch niet in staat om zichzelf af te koelen zoals wij mensen; ze hijgen om af te koelen en zijn dus volledig afhankelijk van de verdamping van water. Is je hond uitgedroogd dan kan hij minder water verdampen tijdens het hijgen en vermindert dat de hittetolerantie. Zelfs als ze voldoende geacclimatiseerd zijn of in optimale conditie kan een uitgedroogde hond slechter tegen de warmte.

Ook de luchtvochtigheid en de luchtstroom spelen een net zo grote rol bij het afkoelingssysteem via verdamping bij honden als de temperatuur. Een luchtvochtigheid boven de 80% maakt het voor honden bijna onmogelijk om af te kunnen koelen middels het verdampen van water tijdens het hijgen. Dus wees extra alert op deze omstandigheden tijden het opstarten van jullie wekelijkse trainingen de komende maanden.

Pas jullie trainingen aan de omstandigheden van de dag aan en zoals altijd, begrijp de tekenen van thermische stress en let goed op je hond, maak je geen zorgen over wat anderen met hun honden kunnen doen, concentreer je op je eigen hond.

Wees voorzichtig en veel plezier op de trails!

Zomerse Canitrails; wat neem je mee?

Afgelopen zomer heb ik met mijn Siberische Husky Kaya en andere canitrailers lange afstanden gewandeld in technisch uitdagende omgevingen.  De vraag over wat je onderweg moet meenemen is een vraag die je moet afstemmen op jou en je eigen hond. Als ik met mijn husky Kaya op pad ga neem ik andere hoeveelheden mee als met mijn witte herder Quasar. Op de vraag ” Wat neem ik mee op een lange afstand?” hoop ik in deze blog een zo uitgebreid mogelijke lijst van spullen op te stellen waarbij je zelf bepaalt wat je wel of niet gaat meenemen. Dat wat je meeneemt hangt heel erg af van een aantal belangrijke aspecten, namelijk:
– het aantal uren dat je verwacht onderweg te zijn; niet zozeer het aantal kilometers zijn bepalend maar de tijd die je verwacht onderweg te zijn
– de weersomstandigheden die voor die dag gelden; temperatuur, luchtvochtigheid, wind en de verwachting in de loop van de dag
– de omgeving waar je gaat lopen; hoogtemeters, water onderweg, ondergrond (mul zand, stenen, kiezels of bosgrond), bossen of open terrein, wel of geen schaduw en of ik onderweg wel of geen cafe of restaurant tegenkom

 

Trailvest of ruzak
Vervolgens is het natuurlijk ook afhankelijk van de grootte van je rugzak/ trailvest. Ik loop de langere afstanden altijd met een trailvest van 12 liter met een waterzak van 1,5 liter en twee soft flasks van 500ml. Deze zit lekker hoog op de bovenrug waardoor ik mijn onderrug zo min mogelijk hoef te belasten. En mijn trailvest heeft veel zakjes voorin waar ik onderweg snel iets uit kan halen. Daarin stop ik bijvoorbeeld  eten voor mijzelf en de hond, poepzakjes, noodfluitje, magnesiumolie, zakdoekjes, lepel en een zakje Icepaw Filet Pure.
c

Hydratatie; hoeveel vocht neem je mee?
– Minimaal 2 liter water mee (1 softflask 50ml van Salomon voorin en een waterzak van 1,5liter of 2liter achterin) ten behoeve van mijn hond
– Opvouwbaar drinkbakje waaruit m’n hond kan drinken
– Extra softflask gevuld met water met magnesiumdrops en/of elektrolyten voor de baas (50ml). Let op dat er wel voldoende natrium is toegevoegd aan de elektrolyten.
– Icepaw Filet Pure of Ice Paw Vis Poeder om een ‘vissoepje’ te maken voor de hond. Deze producten zorgen voor een goede hydratatie, is rijk aan proteïne en bevat weinig vet.

Uiteraard is water erg belangrijk maar omdat je hond intensief bezig is kan je hond deze extra proteïne juist goed gebruiken. Ik heb met ogen gezien hoe mijn hond na het drinken van het ‘vissoepje’ volledig opknapte en weer alert was.  Is te verkrijgen in de smaken Kabeljauw (11,5% proteïne), Zalm (9,5% proteïne) en Haring/ Makreel ( 11,5% proteïne).  Neem 2 zakjes mee om aan te lengen met het water. Tevens een zakje om het geopende zakje in te kunnen doen. Een kleine houten lepeltje om te roeren en een nat doekje voor je handen na afloop.

Hydrateren de dag ervoor en direct na de inspanning
De dag voor de wandeling is het verstandig om je hond voldoende te laten drinken zodat hij of zij voldoende gehydrateerd is voordat je aan de wandeling begint. Door ICEPAW Vis Poeder of Icepaw Filet Pure door het water aan te lengen zorg je dat de hond voldoende vocht binnen krijgt. Zorg er wel voor dat de hond voor de inspanning eerst moet ontlasten (urine/ontlasting), hierdoor raakt hij/zij de afvalstoffen kwijt. Ook geschikt om na inspanning te geven. Ik zelf geef mijn hond de dag voor onze inspanning en na de inspanning mijn eigen gemaakte ‘kippen/haan bottensoep’ van Hugpetfood. Door mijn hond kippenbottenbouillon te geven voor en na het sporten, wordt hij effectiever gehydrateerd dan met een kom water. Het zit boordevol essentiële voedingsstoffen en mineralen (zoals magnesium, calcium, fosfor, collageen en gelatine) die honden nodig hebben, wat bijdraagt ​​aan de ondersteuning van de gewrichten en een goede gezondheid van het immuunsysteem.

Water met Sole
Sole is een zoutwateroplossing van Keltisch zeezout. Keltisch zeezout bevat maar liefst 84 (!) mineralen en spoorelementen die allemaal in de perfecte verhouding, samenstelling en balans ten opzichte van elkaar staan. Wanneer je dit in een verdunde oplossing drinkt wordt het direct door je lichaam ‘herkend’ en in je cellen opgenomen. Ons lichaam heeft zout nodig; zout beschermt ons en het reinigt. Zo helpen de mineralen in zout de organen om de zuurbase verhouding in het lichaam optimaal te houden door de zuren uit te scheiden. En dit is ZEER belangrijk voor ons lichaam, omdat verzuring vrijwel altijd ten grondslag ligt aan ziekte. De mineralen in het zout zorgen voor de juiste verhouding vocht/mineralen in de cellen. Samen met het drinken van voldoende water blijft de bloeddruk daardoor mooi op peil.

Zout water drinken kun je het beste doen door het drankje Sole te maken. Sole is een zoutoplossing die te korten aan mineralen aanvult. Het is verstandig om regelmatig sole te drinken wanneer je bijvoorbeeld naar de sauna bent geweest, wanneer het erg warm is of wanneer je een fanatieke sporter bent.

Hoe maak je Sole?
Je vult een potje/ flesje met 1/3 Keltisch zeezout en de rest vul je met water. Je roert tot het zout is opgelost en dan heb je Sole. Als er een dun zoutlaagje op de bodem verschijnt wil dit zeggen dat het water is verzadigd van het zout. De Sole kun je gebruiken door dagelijks 1 a 2 theelepels van de zoutoplossing aan een glas water toe te voegen. Sole moet je niet onverdund drinken dat is echt veel te zout!

In een softflask van 500 ml voeg ik 3 theelepels Sole  zodat ik onderweg naast gewoon water er ook voor kan kiezen om van de zoutoplossing te drinken. Dit vult zeer snel mijn mineralen tekorten weer aan die ik sneller verlies door het transpireren tijdens het sporten. Je kunt je hond ook in het water van je hond een paar druppels van de al gemengde Sole-water oplossing toe te voegen. Vertrouw op de wijsheid van je hond; hij of zij geen zelf wel aan of ie de Sile-oplossing wil drinken of niet.

c

Eten voor de hond voor onderweg?
Kies voor onderweg snacks waar je hond niet veel op hoeft te kauwen. Door het kauwen komen er hormonen vrij waardoor je hond zich gaat ontspannen. Niet zo handig als jullie nog twee uur moeten lopen. Wel weer prettig voor na jullie inspanning als je merkt dat je hond z’n rust niet zo goed kan vinden. De snacks doe ik in een ziplock zakje voorin mijn trailvest zodat ik ze onderweg er snel bij kan pakken en de geur onderweg niet in je neus blijft hangen. Kies snacks die makkelijk mee te nemen zijn in de rugzak zoals bijvoorbeeld:
– kippennekken
– zalmsticks
– wildstrips
– kleine trainertjes
– longblokjes
– gewone brokjes
– houdbare worst voor als je een wat langere pauze neemt
Icepaw  Terra-X nuggets; een soort van bonbons met hoogwaardig schapenvet dat voorziet in de energiebehoefte. Door regelmatig deze energie bonbons te geven houd je de energie op peil en zorg je ervoor dat je hond ook na afloop sneller herstelt.

PS. Het is raadzaam om je hond tijdig te laten wennen aan de snacks, brokken, energie bonbons en houdbare worst die je mee wil nemen. Dan weet je tenminste zeker dat je iets meeneemt wat je hond lust.

 

Voor de mens neem je mee?
Wat jij als mens onderweg neemt is afhankelijk van de je persoonlijke behoefte, de afstand, weersomstandigheden en tijd dat je onderweg bent. Het is raadzaam om iets te eten te nemen dat niet te zwaar op de maag ligt of langzame koolhydraten bevat. Kalium en Natrium zijn met Chloride verantwoordelijk voor een goede vochtbalans in het lichaam en zorgen in combinatie met Magnesium voor een goede werking van de spier- en zenuwcellen. Sporters verliezen door te zweten veel van deze mineralen dus is het belangrijk om deze aan te vullen tijdens het sporten. Uiteraard is het nodig om naast koolhydraten en vetten ook wat eiwit in te nemen om spierschade te voorkomen.

Neem vooral datgene mee wat je kent of al eens geprobeerd hebt om een ontregelde reactie in je darmen te voorkomen.

De dagen na een lange wandeling/ run is het raadzaam om extra vitamine C te nemen om je weerstand een extra boost te geven om de diverse ontstekingen in de spieren aan te kunnen pakken. Veel lopers van langere afstanden hebben vaak de dagen na de inspanning een lagere weerstand en zijn vak wat grieperig of verkouden. En eet voldoende eiwitten voor een sneller spierherstel.

Uit eigen ervaring heb ik de volgende suggesties voor onderweg:

– Notenmix (naast een grote bron van magnesium bevatten noten ook ijzer, Vitamine E en vitamine B1 en zijn zeer calorierijk dankzij de hoge hoeveelheid vetten)
– Rozijnen (rozijnen zitten boordevol polyfenolen (anti-oxidanten) magnesium, kalium, vitamine B en bevatten een hoop snelle suikers)
– Dropjes (liefst zout; gewoon omdat het lekker is om op langere afstanden zout te hebben ipv zoet)
– Clif Bar Energiereep of Clif Bar energie bloks (ook geschikt voor veganisten)
– Banaan (boordevol magnesium, vitamine B6, kalium, oplosbare vezels die je bloedsuikerspiegel op peil houden met natuurlijke heel goed op te nemen suikers zoals sucroce, fructose en glucose)
– Magnesium blok van Born ( Born Block Energy2Go) – bevat een unieke mix van koolhydraten, cafeïne en magnesium. Het levert snelle energie die razendsnel wordt opgenomen in de bloedbaan.

Mijn favoriet is een muesli-noten-krenten/rozijnen-bol met roomboter en jonge kaas. Hierin zit alles wat ik onderweg nodig heb, namelijk verzadigde en onverzadigde vetten (kaas en roomboter), eiwitten, koolhydraten (per bol 30 gram koolhydraten), vitaminen (een echte vitamine B bom), mineralen (magnesium, kalium, calcium, ijzer en natrium), zout en heel veel vezels voor een goede darmwerking.

Uiteraard neem je ook een zakje mee waarin je je afval kunt doen om na afloop in de vuilnisbak te kunnen achterlaten.

 

EHBO voor de hond:
Voor zowel de hond als de mens neem je een kleine EHBO mee. De EHBO kit voor honden die te koop is bij Run with Pride is een prima setje om bij je te hebben. Hierin zit:
– PUUR Plantago voor de darmen (diaree/ verstopping)
– PUUR Trauma voor directe ondersteuning bij pijn of shock (verstapping/ bijtincident/ aanrijding/ valpartij) Bevat Arnica montana
Arnica stimuleert de resorptie van (wat grotere) bloeduitstortingen, daardoor neemt de zwelling en dus ook de pijn af. Het heeft tevens een gunstige invloed op een algemene toestand van shock. Arnica zorgt ook van herstel bij overmatige lichamelijke inspanning, zoals zwakte, uitputting en spierpijn
– Vetramil bij een gevoelige of geprikkelde huid.  Ideaal bij een bloedend plekje, rode, droge of een geprikkelde huid of gestoken of geprikt door een insect.
– Tekentang (groot en klein) voor het verwijderen van teken
– Doseerspuit om bijvoorbeeld een wond schoon te spoelen
https://www.runwithpride.nl/EHBO-kit-voor-honden


Je kunt deze EHBO aanvullen met eventueel de volgende produkten:
– Flesje Alcohol ; Het snelste koel je een hond met alcohol door dit te deppen (op de onbehaarde plekken van de hond: liezen, oksels, keelgebied, etc.
– Potenzalf ; de zalf beschermt tegen beschadigingen door de ondergrond en weersomstandigheden en zorgt voor een snel herstel bij sneetjes, kloven en scheuren in de voetzolen van de hond.
– Booties ; sokjes om de hondenvoet te beschermen bij letsel aan de poot of ter bescherming bij sneeuw en ijs. Houdt er rekening mee dat er maatverschil kan zijn bij de voor- en achterpoten.
– Poepzakjes of boterhamzakjes; multifunctioneel voor bijvoorbeeld het opruimen van afval maar ook om de poot die niet nat mag worden vanwege ontstekingsgevaar te beschermen voordat je een bootie aan doet.
Rescue harnas om je hond in te kunnen dragen voor het geval je hond zelf niet meer kan lopen (www.mountaindogware.com)

c

EHBO voor de mens:
– Reddingsdeken goud/zilver (zie je goud, dan is het slachtoffer koud)
– Pleisterspray (ipv gewone pleisters)
– Cold bandage ( rekbaar verband met verkoelend effect bij verzwikte enkels)
– Zelfklevend verband
– Steriel niet-verklevend wondcompres
– Zwitsers zakmes met pincet en schaartje
– Zakdoekjes
– Magnesiumolie (bij kramp direct erop smeren)
– Pillendoosje met paracetamol of aspirine
– Zakje ORS ( mengsel van zouten en glucose tegen uitdroging). Door de suiker in ORS wordt het water dat je drinkt sneller in de bloedbaan opgenomen. Het zout in ORS vult het natriumtekort aan. Natrium is nodig om de vochtbalans op peil te houden.
Wandelwol; een antidruk wol ter verzachting van pijnlijke drukplekken onderweg of bij opkomende blaren en blauwe nagels en ter verlichtingen van een  branderige gevoel onder de voet

c

Kleding; wat doe je aan?
– Buff om de pols, hals of hoofd en een extra Buff in de rugzak (om eventuele wonden mee te kunnen schoonmaken/ om je hond of jezelf mee af te koelen , etc)
– Thermoshirt light (in de zomer om niet te vochtig te worden van het zweet)
– Shirt met lange mouwen bij koud weer
– Shirt met korte mouwen en eventueel armsleeves bij warmer weer
– Dun lichtgewicht windjasje
– ¾ broek/ lange broek of korte broek met lange sokken (vanwege de brandnetels)
– Trailschoenen/ schoenen met een goed profiel
– Sokken; eventueel extra sokken mee bij natte omstandigheden/ omgeving om blaren te voorkomen
– Heupgordel waar de hond aan vast zit zodat je je handen vrij hebt

c

Wat heeft de hond aan?
– Harnas : Trekt je hond tijdens het wandelen dan heeft je hond een goed trekharnas aan. Of een multi-wandelharnas
– Halsband; tevens een halsband om de korthouder aan te kunnen bevestigen
– Wandellijn met vering (kort of lang is afhankelijk van wat jullie prettig vinden)
– In zeer technische afdalingen als je je hond dichterbij wil houden kan een korthouder, ook wel handvat genoemd, raadzaam zijn.
– Hondenpenning aan het harnas of halsband

Wat hoort er nog meer in?
Absoluut belangrijk om in je rugzak te hebben zijn:
– Poepzakjes
– Identiteitskaart
– Contant geld
– Tie-wraps (2 of 3 stuks)
– Noodfluitje
– Safe Kiss beademingsdoekje (reanimatie)

Heel handig om bij je te hebben maar hoef je niet altijd bij je te hebben:
– Trail-poles lichtgewicht
– Hondenpaspoort
– Verzekeringskaart
– Powerbank met kabel voor je telefoon
– Waterproof foedraal voor de mobiele telefoon (Seawag) bij echt heel slecht weer
– Tie-wraps (een zakje met ongeveer 10-15 stuks))
– Eventueel wat duct tape of leukotape
– Opvouwbaar waterafstotend deken
– Bij koud weer handschoenen  (van sneldrogend materiaal)
– Bij slecht weer een lichtgewicht ademend regenjasje
– een lange lichtgewicht lijn van 10 meter om de hond op aan te klikken bij een gevaarlijke afdaling of om de hond verder in het water te kunnen laten gaan ( voor het geval je hond niet los kan – te groot jachtinstinct of zo)

 

Voor na Afloop
– kippensoep zelf gemaakt/ hondenbrokjes/ extra fles met water voor je hond/ drinkbak en bak voor de brokjes
– blikje cola/ of appelsap, banaan en/of krentenbol voor jezelf
– extra droge kleding en schoenen om na afloop te kunnen omkleden
– een hondenbadjas voor als je hond erg nat is geworden en/of een therapeutisch Back-on-Track deken met Welltex®-technologie. Welltex®  heeft infrarode warmte reflecterende eigenschappen. Het reflecteert de lichaamseigen infrarode warmte naar de huid, de gewrichten en spieren tot wel 5 cm diep. De reflectie van infrarode warmte bevordert de bloedcirculatie, geeft een pijnstillend effect, is ontstekingsremmend en helpt mee aan een sneller herstel.

Het is een hele lange checklijst geworden. Natuurlijk hoef je niet alles mee te nemen. Kies datgene dat past bij jullie als team, de afstand die jullie willen gaan afleggen en de omgeving waar jullie samen gaan hardlopen/ wandelen. Ik gebruik zelf meerdere rugzakjes waarin ik qua inhoud meer of minder in kan meenemen. Het belangrijkste van mijn trailrugzakje vind ik wel dat deze goed aansluit, niet teveel beweegt en zo min mogelijk op mijn onderrug drukt. Vaak is mijn rugzakje in het begin ontzettend zwaar vanwege de 1,5 liter water, maar uiteraard gaat er steeds meer uit naarmate de tocht vordert. Mocht je twijfelen of je de juiste rugzak hebt, oefen dan eerst eens thuis met volle bepakking zodat je goed voorbereid bent op een heerlijke Zomerse Canitrail.

Mis je nog iets in deze checklijst? Stuur een mailtje naar canitrailnl@gmail.com met jullie suggestie en waarom dit erbij hoort. Daar hebben ook alle andere canitrailers heel veel plezier van.

Wat zijn de grootste fouten bij het uitlaten van honden die eigenaren maken

VERHAAL IN EEN OOGOPSLAG

  • Niet zo lang geleden besloten wetenschappelijke onderzoekers in Frankrijk de hartslag te meten van 61 honden tijdens korte wandelingen, zowel aan de lijn als los
  • De onderzoekers ontdekten dat het snuiven de hartslag van de honden verlaagde, vooral wanneer ze lang (versus kort) waren aangelijnd en los waren
  • Een andere instinctieve activiteit die de hartslag van de honden verlaagde, was het schudden van het hele lichaam (ook bekend als “het afschudden”) tijdens het lopen en snuffelen
  • Deze onderzoeksresultaten leveren verder bewijs van het belang om onze honden de tijd en ruimte te geven die nodig is om de wereld om hen heen te ruiken
  • Het is belangrijk voor het fysieke en mentale welzijn van je hond dat je haar dagelijks de kans geeft om naar hartenlust te snuffelen tijdens jullie wandelingen.

Analyse door Dr. Karen Shaw Becker

Een van de meest dwingende natuurlijke instincten die honden bezitten, is hun interesse in het opsnuiven van de wereld om hen heen. Dat is de reden waarom het van groot belang is dat uw hondenfamilielid haar neus kan volgen voor haar geestelijke gezondheid, en op basis van de resultaten van een onderzoek uit 2020 is het ook een enorm voordeel voor haar lichamelijke gezondheid.

De studie werd uitgevoerd door wetenschappelijke onderzoekers Cristina & Aurélien Budzinski, die zichzelf omschrijven als hondenliefhebbers en gecertificeerde hondentrainers uit Frankrijk die “observatie van honden en veldstudies promoten om een ​​dieper begrip van honden te krijgen.” Ze noemen hun onderzoek ‘In het hart van de wandeling’ en het onthult een aantal fascinerende inzichten in wat er fysiologisch gebeurt als honden gaan wandelen.1

Hoe intenser het snuiven, hoe lager de hartslag

De Budzinski’s rekruteerden 61 honden voor hun studie, waaronder puppy’s, volwassenen en senioren. Er waren 37 mannen en 24 vrouwen. De meeste volwassen vrouwtjes werden gesteriliseerd; de meeste volwassen mannetjes waren intact. Er waren 14 kleine, 17 middelgrote en 30 grote honden, en de rassen varieerden van Chihuahua’s tot de Cane Corso.

Elke hond werd 5 minuten uitgelaten aan een korte lijn (1,5 meter), 5 minuten aan een lange lijn (5 meter en plat, niet intrekbaar) en 5 minuten los van de lijn. De volgorde van de wandelingen was willekeurig en de hartslag van de honden werd bij elke wandeling gecontroleerd. De gegevens die de Budzinski’s tijdens de wandelingen verzamelden, waren verhelderend, bijvoorbeeld:

  • Aan de korte lijn brachten de honden gemiddeld 37 seconden door met snuffelen
  • Aan de lange lijn duurden ze gemiddeld 103 seconden – een toename van 280%
  • Offline, de gemiddelde tijd om te snuiven was 119 seconden, wat een toename is van 330% ten opzichte van de snuffeltijd aan de korte lijn
  • Snuffelen verlaagt de hartslag van de honden, zelfs tijdens het lopen
  • Hoe intenser ze snuffelden, hoe lager de hartslag

Deze resultaten waren consistent voor alle honden, ongeacht leeftijd, grootte of geslacht; of ze elke dag werden gelopen of bijna nooit werden gelopen; en of ze aan de lijn trokken of niet.

Is er een doel achter de ‘Full Body Shake’?

Interessant is dat de Budzinski’s ook de hartslag van de honden maten terwijl ze zich bezighielden met een ander veelvoorkomend hondengedrag – vooral als ze nat waren – genaamd “afschudden”. Alle honden schudden met hun lichaam tijdens hun wandelingen van 5 minuten, en dat deden ze het vaakst wanneer hun hartslag bijzonder hoog was. “Shaking it off” zorgde ervoor dat hun hartslag daalde. Voorbeelden:

  • Tijdens hun 15 minuten wandelen schudde 80% van de honden het af, en bijna allemaal schudden hun lichaam voor, tijdens en na de wandelingen
  • Ze schudden het vaker af aan de lange lijn dan aan de korte lijn, of niet aangelijnd
  • Er waren in totaal 165 shakes met een gemiddelde lengte van 2 seconden
  • De gemiddelde afname van de polsslag was 12%

Dit is een fascinerende bevinding! Zonder dit zou het waarschijnlijk nooit bij de meesten van ons bij honden opkomen dat die volledige lichaamstrillingen die we zo gewend zijn te zien, daadwerkelijk een heilzame fysiologische reactie veroorzaken bij onze harige metgezellen!

 

Waarom elke hond mag snuffelen

Honden zijn van nature briljante snuffelaars en ik vraag me vaak af of ouders van huisdieren echt de behoefte van hun hond begrijpen om de wereld met hun neus te verkennen. Sommige hondenbezitters lijken zo’n haast te hebben met hun wandelingen, dat ze hun huisdieren geen kans geven om hun drang om hun omgeving op te snuiven te bevredigen.

Diergedragsdeskundige Marc Bekoff, Ph.D., gelooft dat er potentieel is voor sensorische deprivatie en stress bij honden die geen adequate snuffelmogelijkheden krijgen:

“Reukblind zijn kan aversief zijn voor honden. Mijn aanbeveling is om honden te laten snuffelen; laten we niet een van hun vitale verbindingen met de wereld kapen. Laat ze naar de inhoud van hun neus snuffelen wanneer ze aan de lijn zijn vastgebonden, of wanneer ze wandelen en rondhangen met vrienden en anderen en vrij rondlopen.

Zoals gezegd, kan het niet toestaan ​​dat honden hun neus en andere zintuigen oefenen een vorm van sensorische deprivatie zijn die hen berooft van informatie die ze nodig hebben om erachter te komen wat er in hun wereld gebeurt. Reukblind zijn kan inderdaad stressvol zijn voor honden, omdat ze geuren en andere informatie nodig hebben om te beoordelen wat er om hen heen gebeurt.”2

Het belang van hondenwandelingen heroverwegen

Veel hondeneigenaren hebben de neiging om hondenuitlaten te zien als een klusje die snel moeten worden gedaan, en ik denk dat een deel van de reden is dat ze gewoon in een sleur zitten en het leven ook niet vanuit het perspectief van hun hond voorstellen. Snuffelen is niet alleen leuk voor honden, het is een noodzaak voor hen om zich verbonden te voelen met hun omgeving.

Ik heb onlangs een onderzoeker deze analogie laten gebruiken: smaak is voor mensen wat geur is voor honden. Natuurlijk kunnen we calorieën in onze maag krijgen die onze mond (en smaakpapillen) omzeilen, maar dat zou eten (en eten) veel minder plezierig voor ons maken. Hetzelfde geldt voor honden die reukzenuw input en stimulatie worden ontzegd; hun kwaliteit van leven kan negatief worden beïnvloed.

Een van de meest impactvolle aspecten van het schrijven van The Forever Dog-boek was dat zoveel onderzoekers allemaal commentaar gaven op de negatieve langetermijneffecten van honden die zintuiglijk beroofd zijn, niet genoeg keuzes hebben, en hoe aanhoudende ‘urban living stress’ de gezondheid negatief beïnvloedt.

Er zijn eigenlijk veel manieren om je honden-uitlaat-routines te veranderen, waardoor het leuk kan worden voor zowel jou als je trouwe viervoeter, en iets waar je naar uitkijkt.

Verschillende soorten hondenwandelingen:

1. Doelgerichte wandelingen – Deze zijn meestal kort en hebben een specifiek doel, bijvoorbeeld om je hond naar haar potje te brengen.

2. Trainingswandelingen – Deze wandelingen kunnen gaan over het verbeteren van de manier van lopen, het leren van basis- of geavanceerde gehoorzaamheidscommando’s, voortdurende socialisatie of iets anders dat je kunt bedenken dat kan worden gedaan tijdens een aangelijnde wandeling.

Zorg ervoor dat je tijdens deze uitstapjes wat gezonde trainingstraktaties meeneemt. Doorlopende training gedurende het hele leven van je hond is een geweldige manier om zijn vermogens scherp te houden en verveling op afstand te houden. Het is ook een geweldige manier om de band tussen jou en je huisdier te versterken.

3. Geestelijk stimulerende wandelingen – De meeste aangelijnde honden kunnen lang niet zoveel tijd aan snuffelen en onderzoeken besteden als ze zouden willen, dus je huisdier wat tijd geven om te verkennen, is een goede mentale stimulatie voor haar. Door deze wandelingen kan ze stoppen, snuffelen, onderzoeken en “plaspost” versturen en ophalen. Honden verzamelen kennis over de wereld via hun neus.

4. “Sniffaris” – Ik hou van dit woord! “Sniffaris” zijn wandelingen waarbij je hond de leiding neemt, jij volgt, en hij mag snuffelen wat hij wil. Sniffaris zijn opgewaardeerde mentaal stimulerende wandelingen, min of meer, waarbij je hond alle navigatie- en onderzoeksbeslissingen neemt!

5. Krachtwandelingen – Krachtwandelingen houden het frame van je hond sterk, zijn gewicht onder controle en helpen artritis en andere degeneratieve gewrichtsaandoeningen te verlichten. Deze wandelingen kunnen ook een essentiële methode zijn om ervoor te zorgen dat je hond de beweging krijgt die hij nodig heeft, zolang je er maar consequent in bent.

Onthoud: een gezonde hond moet minimaal om de drie dagen trainen (om de dag is beter; elke dag is ideaal) met een intensiteit die zijn hartslag gedurende 20 minuten verhoogt om de cardiovasculaire conditie en spierspanning te behouden. Als je hond uit vorm is, moet je langzaam beginnen en geleidelijk opbouwen tot 20 minuten per powerwalk.

6. Wandelingen met vrienden – Als je hond zich op zijn gemak voelt in de buurt van andere honden, overweeg dan om af te spreken met buren of vrienden met honden voor groepswandelingen. Iedereen op twee benen en vier kan tegelijkertijd socializen en oefenen, en hondenouders kunnen ook waardevolle bronnen voor elkaar zijn.

7. Verschillende wandelingen voor hondenuitlaters – Iedereen loopt een beetje anders met een hond, dus hoe meer leden van je huishouden de hond uitlaten, hoe meer afwisseling ze zal genieten. En aangezien goed uitgevoerde wandelingen verbindende ervaringen zijn, kan iedereen in het gezin één-op-één tijd met de hond doorbrengen.Een variatie hierop als je buitenshuis werkt, is een paar keer per week een professionele hondenuitlater in te huren of een gewillige vriend of buurman te vragen om je hond uit te laten in jouw afwezigheid.

8. Wandelingen van wisselende landschappen – In plaats van naar buiten te gaan in dezelfde oude richting, gesp je hond in plaats daarvan vast en rijd je een paar straten verderop of naar een buurtpark of nabijgelegen wandelpad voor je wandeling. Zowel jij als zij zullen nieuwe dingen ontdekken, ruiken en ervaren.

Het komt erop neer dat niet elke wandeling die je met je hond maakt een ontspannen snuifje hoeft te zijn. Maar laat je hondenvriend minstens één keer per dag naar hartenlust snuffelen en voel je goed dat je hem helpt zijn hartslag te verlagen terwijl je je hond ook een hond laat zijn!

Bronnen en referenties

 

Een vertaling van het artikel van Dr. Karen Shaw Becker

Hoe heet is te heet voor je hond om veilig buiten te lopen?

Tijdens de zomermaanden is het essentieel om je hond goed in de gaten te houden om gevaren in verband met hoge temperaturen, zoals een zonnesteek en zonnebrand, te voorkomen. Een vaak over het hoofd geziene bron van gevaar als de temperatuur stijgt, is een hete stoep of heet asfalt, wat snel kan leiden tot ernstige brandwonden aan de voetzolen van je hond.

De voetzolen van je hond bestaan ​​uit vetweefsel en elastische vezels, samen met een dikke huid die waarschijnlijk enigszins eeltig is, afhankelijk van het activiteitsniveaus van je hond. De zolen van puppy’s zijn minder eeltig en daarom gevoeliger dan die van volwassen honden. Een van de belangrijkste doelen van voetzolen is om als schokdemper te dienen terwijl je hond wandelt en loopt. Ze kunnen ook tot op zekere hoogte helpen bij het reguleren van de lichaamstemperatuur.

“Honden zijn enigszins gevoelig voor warmte en kou, maar ze bouwen veel sneller een tolerantie op dan wij”, vertelde Dr. Greg Hammer, voormalig DVM-president van de AVMA in Dover, Delaware, aan de AKC. “Als je een binnenhond hebt en je laat die hond nooit over de hete straten lopen, dan krijgen ze blaren of zweren aan hun voeten. Het is te vergelijken met mensen die altijd schoenen aanhebben en ineens op blote voeten naar buiten gaan. Door regelmatig met je hond naar buiten te gaan en hem of haar te laten lopen op warme en koude oppervlakken bouw je een geleidelijke tolerantie op. “

c
Wanneer is het te heet voor de voetkussens van je hond?

Hoewel honden enige tolerantie op hun poten opbouwen om hogere en koudere temperaturen te weerstaan, samen met oneffen terrein, kunnen te hoge bestratingstemperaturen leiden tot brandwonden en andere verwondingen. Als de luchttemperatuur 30 graden Celsius registreert, zal de asfalttemperatuur aanzienlijk hoger zijn – ruim 57 graden Celsius.

Als algemene vuistregel geldt dat als het buiten 29 graden Celsius of hoger is, het te warm kan zijn voor je hond om veilig buiten te lopen, vooral als het trottoir/ asfalt/ mulle zand geen gelegenheid heeft gehad om tussen de warmere periodes af te koelen.

Volgens Dr. Jerry Klein, Chief Veterinary Officer van AKC:
“Het wegdek, zoals asfalt of kunstgras, en het mulle zand op het strand kan ongelooflijk heet worden en ongemak, blaren en brandwonden aan de voetzolen van een hond veroorzaken … Om erachter te komen of de grond te heet is voor je hond om op te lopen, leg je je hand 10 seconden op de stoep. Als het te warm is voor je hand, is het te warm voor de pootjes van je hond.”

Door op je blote voeten te gaan lopen kun je op een eenvoudige manier bepalen of de grond te warm is voor je hond. Als je voeten branden terwijl je over het terras, het strand of een trottoir loopt, zullen de poten van je hond ook ongemakkelijk zijn en het risico lopen op letsel.
c
Tekenen van verbrande voetzolen

Als je bij warm weer met je hond buiten bent geweest, kunnen brandwonden aan hun kussentjes eruitzien als een rode, gezwollen huid of blaren, die zich na enkele dagen kunnen vullen met vocht en scheuren. Bij ernstige brandwonden kan de huid op het kussen eraf vallen, waardoor een ruwe en pijnlijke open wond achterblijft. Andere tekenen dat je hond zijn voetzolen heeft verbrand, zijn onder meer:

– Hinken/ mank lopen
– Poot likken
– Abnormale positie van de poot
– Bloeden
– Geluid maken bij het plaatsen van het gewicht op de poot
– Voetzool is donkerder van kleur dan normaal
– Andere zichtbare schade aan de voetzolen
– Tegenzin om te lopen of te staan

Als de voetzolen van je hond zijn verbrand, raadpleeg dan onmiddellijk je dierenarts, aangezien medicijnen nodig kunnen zijn om infectie te voorkomen en pijn te beheersen. Het kan zijn dat de poot in het verband moet om vuil buiten te houden en het oppervlak van de voetzool te beschermen (waarbij het dagelijks gedesinfecteerd en vervangen moet worden).

Je moet de activiteit van je hond beperken terwijl ze genezen, en oppervlakken die heet of oneffen zijn, moeten worden vermeden. Met de juiste rust en wondverzorging kunnen milde brandwonden binnen zeven tot tien dagen genezen, terwijl ernstigere brandwonden weken kunnen duren om volledig te genezen.
c

Hoe je de poten van je hond kunt beschermen

Wandelen met je hond op de stoep als de temperatuur koel is, is een van de beste manieren om eelt op de kussens van je hond op te bouwen, waardoor die beter bestand is tegen warmere temperaturen (maar niet tegen hete). Het masseren van de kussens van je hond met kokosolie of een speciale potenwax is ook nuttig om ze gehydrateerd te houden en het maakt ze minder vatbaar voor barsten en uitdroging, wat het risico op brandwonden door hete bestrating verhoogt.

Als je in de zomer buiten gaat wandelen, doe dat dan in de vroege ochtend- of late avonduren als de temperatuur is afgekoeld, bij voorkeur op gras of aarde. Maar houd er rekening mee dat bestrating heet kan blijven, zelfs als het niet meer het heetste deel van de dag is. Als je hond het verdraagt, kunnen hondenschoenen worden gebruikt om de poten tegen de hitte te beschermen, maar houd er rekening mee dat honden de grond met hun poten voelen, zodat schoenen hun vermogen om hun omgeving waar te nemen kunnen belemmeren.

Als de stoep heet genoeg is om de poten van je hond te verbranden, kunnen de buitentemperaturen ook heet genoeg zijn om hittegerelateerde gezondheidsproblemen te veroorzaken. “Naast beschadigde poten kan heet wegdek ook de lichaamstemperatuur van een hond verhogen en bijdragen aan de ontwikkeling van een zonnesteek,” zei Klein.

Je hond heeft een hogere gemiddelde lichaamstemperatuur dan de mens, en veel minder vermogen om af te koelen, dus elke keer dat je in de zomermaanden met je hond buiten bent, let dan niet alleen op de gezondheid van de pootjes, maar ook op tekenen van systemische oververhitting, zoals:
– Zwaar hijgen of snel ademen
– Overmatig kwijlen
– Extreme dorst
– Verhoogde hartslag
– Lusteloos starende ogen
– Braken, bloederige diarree
– Heldere of donkerrode tong, tandvlees
– Epileptische aanval
– Verhoogde lichaamstemperatuur
– Zwalken, struikelen en/of waggelen
– Ineenstorten/ onwel
– Bewusteloos

c
Kort samengevat
Als het buiten 29 graden Celsius of hoger is, kan het te warm zijn voor je hond om veilig buiten te lopen, vooral als de stoep geen gelegenheid heeft gehad om tussen de warmere periodes af te koelen. Reken erop dat bij een buitentemperatuur van 30 graden Celsius de temperatuur van het asfalt ongeveer 57 graden Celsius is. Is het asfalt, het zandstrand, het gras te heet om je hand of blote voet zonder problemen of enige moeite 10 seconden lang op de grond te houden, is het te warm voor de kussentjes van je hond. Controleer de voetzooltjes van je hond regelmatig en verzorg ze met een goede potenwax of potenzalf voor een snel herstel van de kloven, sneetjes en scheuren in de voetzool. Zo kun je ook tijdens de warmere zomerdagen op een verantwoorde manier genieten met een blije hond.

Bronnen en referenties:
The Farmer’s Dog, Digest August 13, 2020

AKC November 19, 2012

American Kennel Club August 4, 2021

PetMD August 17, 2016

NB: Dit is een Nederlandse vertaling van het artikel van Dr. Karen Shaw Becker

Waarom eet mijn hond gras?

De meeste honden eten van tijd tot tijd gras, en sommigen maken er een vaste gewoonte van. Gras eten beschouwen we vaak als nieuwsgierig hondengedrag dat onschuldig genoeg lijkt, waarbij veel hondeneigenaren zich bezorgd afvragen of er misschien sprake is van een onderliggend gezondheidsprobleem.

Redenen waarom honden gras eten

Het feit is dat het eten van gras, een gedrag is dat sommigen classificeren als “pica” – de inname van non-foodproducten – en niet alleen bij gedomesticeerde honden, maar ook bij wilde honden/ wolven/ hyena’s etcetera beschouwen als heel normaal. En hoewel gras geen primaire voedselbron is voor honden, is het dat wel voor andere soorten, dus hoewel ik het knabbelen aan gras niet classificeer als “pica”, raad ik eigenaren aan om de gezondheid van de darmflora en voedingsstatus van hun hond te evalueren als het gedrag obsessief wordt.

Het eten van gras kan voor sommige honden een teken van verveling zijn of een manier om de tijd te doden; voor anderen is het leuk en lonend gedrag. Er zijn echter ook bepaalde gezondheidsgerelateerde redenen waarom honden gras eten.

Om gastro-intestinale (GI) klachten te verlichten – Veel honden met een verstoorde maag consumeren gras omdat ze instinctief weten dat ze hierdoor moeten overgeven. Er lijkt iets te zijn aan de textuur van gras dat bij veel honden braken of een stimulering van de stoelgang veroorzaakt, wat hun ongemak verlicht. Als dit het geval is bij jouw hond, dan zal hij waarschijnlijk bijna dwangmatig naar buiten willen gaan om bij het dichtstbijzijnde stukje grasveldje te staan grazen.

De intensiteit van de grasconsumptie is meestal sterk en het gekozen gras lijkt minder belangrijk als je hond per direct nood heeft. Als de “remedie” werkt, zal hij op een gegeven moment stoppen met kauwen, zijn lippen likken (een teken van misselijkheid bij honden) en overgeven.

Dit is normaal gedrag voor honden en niets iets om je zorgen over te maken, tenzij het meer dan een of twee keer per jaar gebeurt. Het is de manier van de natuur om honden te helpen gifstoffen uit hun lichaam te verwijderen en hun maag-darmkanaal weer in balans te brengen.

Andere redenen om gras te eten – Honden die gras eten om over te geven, zijn meestal niet selectief over welk gras ze consumeren; ze willen gewoon het braken opwekken en zich beter voelen. Maar er zijn ook nog andere redenen waarom honden gras eten (en niet overgeven). In feite zoeken veel honden dan naar specifieke grassen en zijn ze vrij selectief over de soort waarnaar ze op zoek zijn.

Er zijn verschillende redenen waarom honden gras eten en niet overgeven, waaronder:
* Om het microbioom in evenwicht te brengen — Gras bevat prebiotische vezels die kunnen helpen de darmflora van je hond in balans en veerkrachtig te houden.

* Om darmparasieten te elimineren — Chimpansees consumeren plantaardig materiaal om de darmmotiliteit te vergroten om hun lichaam te ontdoen van darmparasieten.1 Het is mogelijk dat honden om dezelfde reden gras eten.

* Om aan specifieke voedingsbehoeften te voldoen — In een onderzoek uit 2008 ontdekten onderzoekers dat het eten van gras bij gedomesticeerde honden een normale neiging is.2 Dit kan erfelijk gedrag zijn, aangezien wilde honden hele prooidieren eten, inclusief de ingewanden (ingewanden), die doorgaans verteerd plantaardig materiaal bevatten.

Het is mogelijk dat de grassen die je hond graag kauwt, voedingsstoffen bevatten die haar lichaam niet heeft. Gras is een overvloedige bron van vezels. Als levend groen voedsel bevat het fytonutriënten, is het rijk aan kalium en chlorofyl en is het ook een behoorlijk goede bron van spijsverteringsenzymen. Uw hond kan op zoek zijn naar selectieve grassen om een ​​of meer voedingsstoffen aan te maken die ze momenteel niet in haar dieet krijgt.

Eet je hond regelmatig gras?

Graseten wordt een reden tot bezorgdheid als het vaak voorkomt, in grote hoeveelheden voorkomt of gepaard gaat met tal van andere symptomen (zoals braken, constipatie of zelfs diarree). Als het graseten van je hond dus chronisch is en vooral als ze daardoor vaak moet braken, is het tijd om een ​​afspraak te maken met je dierenarts.

In de tussentijd raad ik aan het dieet van je hond te upgraden als ze nog steeds brokjes of ander commercieel hondenvoer van niet-menselijke kwaliteit eet. De meeste gezonde honden die een qua voedingswaarde optimaal, soortspecifiek dieet krijgen, consumeren niet routinematig een overvloed aan gras omdat ze alle voeding die hun lichaam nodig heeft uit hun voedsel halen en ze zelden last hebben van spijsverteringsproblemen. Het toevoegen van probiotica en spijsverteringsenzymen kan ook gunstig zijn voor honden met ‘gevoelige magen’.

Als je zeker weet dat je hond optimale voeding krijgt uit haar dagelijkse dieet en haar microbioom gezond is, maar ze eet nog steeds een aanzienlijke hoeveelheid gras, overweeg dan om je eigen kiemgroenten te kweken. Kiemgroenten zijn jonge plantjes die nog maar net ontkiemd zijn van bijvoorbeeld zonnebloemen, kikkererwten, linzen, bonen, rode bieten, radijs, prei, broccoli, luzerne (alfalfa). Ze zijn een gemakkelijke, goedkope bron van verse, levende, organische vegetatie en zijn veel voedzamer dan gras.

Als je hond selectief is over het gras dat ze eet, hoge, brede grassen kiest om op te knabbelen (het soort dat meestal langs een omheining of tussen scheuren in het trottoir groeit) en dan verder gaat, eet ze hoogstwaarschijnlijk gras omdat ze dat wil of omdat ze op zoek is naar de voedings- of spijsverteringsvoordelen die het biedt. Er is geen reden tot bezorgdheid zolang je zeker weet dat het gras dat ze eet vrij is van pesticiden, herbiciden en andere verontreinigingen.

(Nederlandse vertaling van het artikel van Dr. Karen Shaw Becker van 20-06-2022)

Bronnen en referenties:

OVERWIN DE WARMTE – Temperatuur heeft een momentum

Als je hond hard aan het werk is, je hond het te warm begint te krijgen, stop je met wat jullie aan het doen zijn, je geeft ze een pauze, zet ze in de schaduw en geeft ze wat water…..KLAAR?!

NEE…nog niet want weet je wat er vervolgens met de lichaamstemperatuur gebeurt? Ken je de tekenen en symptomen van je hond op het moment dat je je hond laat afkoelen?

Vallen die symptomen ineens meteen weg?

Pauzeren ze?

NEE….. Temperatuur heeft een momentum! Oftewel er breekt een periode aan van een stijgende en dalende beweging.  Zelfs nadat je je hond in rust hebt gebracht, zal hun kernlichaamstemperatuur blijven stijgen, raakt het plafond en neemt dan pas af!
c

Wat betekent dat in de praktijk??
Je evalueert je hond niet alleen in het hier en nu, je moet juist ook vooruitdenken. Zelfs als je meteen stopt zodra je verschijnselen van oververhitting constateert, zal het eerst slechter gaan met je hond voordat het beter wordt!

Vaak missen we de vroege subtiele signalen en symptomen bij onze hond, omdat een hond die aan het werk is veel van deze vroege signalen kan verdoezelen. Dus jij denkt dat je hond prima in orde is. Maar weet dat de lichaamstemperatuur van je hond nadat jullie niet meer actief zijn nog steeds omhoog gaat. Aan de buitenkant zie je niets en lijkt alles prima in orde, terwijl in feite het erger kan worden. Loop je dan weg, weet dat het met je hond nu slechter kan gaan.

Houd je hond juist op die ‘afkoelmomenten’ extra in de gaten om zeker te zijn dat je hond niet in een shock zal komen omdat de lichaamstemperatuur ineens weer omhoog gaat.
c

De fases van oververhitting
Bij een hond die oververhit raakt, kan de lichaamstemperatuur oplopen tot vaak boven de 41 graden. Wat zijn de verschillende fases bij oververhitting:
1ste fase oververhitting: In eerste instantie gaat je hond verschrikkelijk snel hijgen en onrustig naar een koele plek zoeken. Vuurrode slijmvliezen, gloeiend warm aanvoelen en veel speeksel zijn tekenen van een eerste fase van oververhitting. In deze fase verliest de hond veel vocht, waarbij hij vaak niet de kans heeft dit verlies te compenseren door te drinken.

2de fase oververhitting: In een volgende fase raakt de hond z’n warmte niet meer kwijt door extra hard te hijgen. Door het gehijg wordt het lichaam alleen maar warmer. De hond gaat kwijlen, de tong en slijmvliezen veranderen van kleur (van donkerrood naar zelfs paars/ blauw), braken of diarree optreden. Dit betekent nog meer verlies van vocht. Je hond begint te zwalken, luistert slecht en kan nauwelijks nog op z’n pootjes staan.
3de fase oververhitting: De hond is nu al geruime tijd oververhit, kan slap worden, omvallen of bewusteloos raken en in een shock raken. Dieren in shock hebben meestal bleke slijmvliezen, koude oren en voeten en een snelle zwakke hartslag.  Het dier reageert dan nauwelijks meer, heeft een snelle zwakke pols, een snelle oppervlakkige ademhaling en verwijde grote pupillen. Alle kleur trekt uit de slijmvliezen en tong waardoor deze bleek tot zelfs grauw worden. Je hond begeeft zich nu in een levensgevaarlijke situatie waarbij er geen weg meer terug is zonder drastisch ingrijpen van een dierenarts.

c

Hoe meet je de hartslag?
Leg je vingertoppen hoog op de binnenkant van het achterbeen, vlak bij de romp in de lies. Tel nu het aantal hartslagen gedurende een minuut. Je kunt ook 30 seconden tellen en dit aantal verdubbelen om te komen tot de hartslag van je hond per minuut. Doe dit thuis zodat je weet wat een normale hartslag van je hond, zodat je bij symptomen van oververhitting weet dat de hartslag ‘niet normaal’ is. Over het algemeen geldt in normale rust een hartslag tussen de 60 (kleine hond) en 120 (grote hond) per minuut.

c

Het is pas voorbij, als het momentum achter de rug is
Pas als de hartslag en ademhaling van je hond weer ‘normaal is, hij weer alert uit z’n ogen kijkt, de pupillen van beide ogen normaal zijn, de poten en oren weer qua temperatuur normaal aanvoelen, het tandvlees weer mooi roze blijft nadat je het tandvlees hebt ingedrukt, de elasticiteit van de huid goed is…pas dan is het momentum echt voorbij.
Houd je hond dus in de gaten!

Hoeveel zouden jij en je hond moeten drinken tijdens het sporten?

Hoeveel vocht moeten we onze honden dagelijks en tijdens het sporten geven? Hoe kan ik zien dat m’n hond voldoende drinkt? In deze blog heb ik de informatie hierover voor hond en baas op een rijtje gezet, want wat is de theorie? Uiteraard is deze informatie gebaseerd op “de gemiddelde hond” en “de gemiddelde mens” … dus pas het toe op jouw unieke hond en jou als uniek mens:)
c

Hoeveel water heeft de mens nodig om goed gehydrateerd te blijven?

Het algemene antwoord voor mensen is gemiddeld 8 glazen van 220-250ml. Of in ieder geval 1 liter water naast het vocht dat je via de voeding waarin al veel vocht zit binnenkrijgt. Heel wat groenten en fruit bevatten veel water, zoals
– watermeloen en grapefruit (90% water),
– blauwe bessen, sinaasappelen, mandarijnen, nectarines, pruimen, perziken, limoen, citroen (85-89% water)
– appel, peer, mango, druiven, kiwi (80-84% water)
– komkommer (97% water)
– ijsbergsla (96%)
– bleekselderij, radijs en tomaten (95% water)
– paprika (94%)
– spinazie, broccoli, wortels (90%)

Bovendien zijn ze rijk aan vitamines en mineralen, dus je doet er extra voordeel mee voor je gezondheid!

Hoeveel je exact moet drinken hangt onder meer af van je lichaamsgewicht, lengte en intensiteit van je sportsessie. Zeker bij warme temperaturen verliezen we veel vocht (en elektrolyten) door te zweten, waardoor sporters extra waakzaam moeten zijn over hun vochtinname. Wil je er zeker van zijn dat je lichaam voldoende gehydrateerd is om optimaal te functioneren? Check je lichaam dan op deze signalen die kunnen wijzen op een vochttekort.

c

De signalen van dorst
Als je de strategie volgt om te drinken als je dorst hebt, dan gaan we er automatisch vanuit dat je bekend bent met de dorst-signalen van je lichaam. Maar die aanname is niet correct. Er zijn mensen die het gevoel van dorst niet of nauwelijks kennen omdat ze zichzelf aangeleerd hebben om die prikkel te negeren. In dat geval zul je ondanks de afwezigheid van de dorstprikkel dan voldoende drinkmomenten moeten inlassen in je dagelijkse routine. Of het lichaam geeft toch een signaal af maar dan meer in de vorm van een hongergevoel. Je lichaam vraagt dan om eten terwijl je eigenlijk dorst hebt.

Hoe weet je of er sprake is van een dorstgevoel in plaats van een hongergevoel?
Wanneer het hongergevoel verdwijnt na het drinken van een paar glazen water, is de kans groot dat het dus geen hongerprikkel maar een dorstprikkel was.

Je dorstprikkels lijken dus erg op een seintje van je lichaam dat je honger zou hebben. Welke signalen geeft je lichaam om je aan te sporen om wat te gaan drinken?

  1. Hoofdpijn; vochttekort is een van de redenen dat je hoofdpijn krijgt
  2. Donkergele urine; de kleur van je urine hoort lichtgeel van kleur te zijn als je vochthuishouding op orde is. Als je onvoldoende drinkt is de donkergele kleur van je urine een van de eerste signalen dat je onvoldoende hebt gedronken.
  3. Droge huid; drink je onvoldoende dan zal je lichaam het vocht als eerste onttrekken uit je huid. Omdat je huid uit 30% water bestaat zal je lichaam deze hoeveelheid gebruiken om je vitale organen goed te laten functioneren. De huid is minder elastisch, droog en schilferig.
  4. Vieze smaak in mond; niet iedereen merkt een droge mond op, maar als je een vieze smaak in je mond hebt of uit je mond stinkt kan een droge mond door te weinig speekselaanmaak de reden zijn.
  5. Droge ogen; door te weinig vocht wordt er ook minder traanvocht geproduceerd waardoor je last krijgt van droge ogen
  6. Rugpijn en nekklachten; iets minder bekend is het verband tussen lage rugpijn/ nekpijn en een vochtgebrek. Tussen de wervels zitten tussenwervelschijven die bij beweging voorkomen dat de wervels tegen elkaar kunnen komen. Deze tussenwervelschijven bevatten een soort gelei die minder elastisch wordt door te weinig vochtinname. Hierdoor kun je last krijgen van rugpijn of pijn in de nek.
  7. Lage bloeddruk-duizeligheid, flauwvallen, misselijkheid; uitdroging kan een oorzaak zijn van een te lage bloeddruk. De symptomen bij een te lage bloeddruk zijn een slap gevoel, duizeligheid, flauwvallen en misselijkheid.
  8. Futloos, vermoeidheid; je energieniveau daalt bij een vochtgebrek omdat dehydratatie leidt tot ene tragere stofwisseling. Net als bij een slappe huid
  9. Constipatie; het volume van je stoelgang kan afnemen bij een vochttekort en je stoelgang kan hard worden wat kan leiden tot constipatie. Zeker bij het eten van vezelrijk voedsel is het belangrijk om voldoende water te drinken. Vezels absorberen namelijk veel vocht waardoor de stoelgang soepel en zacht wordt.

c

Onderzoek voldoende drinken
‘Als je wacht met drinken tot je dorst hebt, dan is het te laat.’ Dat heb je ongetwijfeld meerdere malen gehoord als antwoord op hoeveel je onderweg zou moeten drinken tijdens je training, lange duurloop of evenement. Het is een van de vele levenswijsheden die ervaren lopers doorgeven aan trainingsmaatjes die nog niet zoveel kilometers in de benen hebben. Echter….het klopt niet.

Een toenemend aantal onderzoeken toont namelijk aan dat je de schadelijke effecten van onvoldoende drinken kunt voorkomen door simpelweg te drinken als je dorst hebt. Een bevestiging dat deze “drink-als-je-dorst-hebt”-strategie goed werkt komt uit het European Journal of Applied Physiology. In dit wetenschappelijk magazine wordt een studie beschreven waarin 10 ervaren hardlopers – zes mannen, vier vrouwen – verspreid over een langere periode meerdere duurlopen van twee uur liepen. Het tempo van de duurlopen was steeds hetzelfde, en vrij rustig. Maar ze liepen bij verschillende temperaturen en met verschillende drinkstrategieën. De studie leverde twee belangrijke leerpunten op.

Leerpunt 1: Ondanks dat de temperatuur tijdens de verschillende duurlopen hoog was (22, 30, en 35 graden Celsius), bleken de lopers die onderweg dronken wanneer ze wilden slechts beperkt gedehydrateerd. Na afloop van de duurtraining bleken ze 1,7 tot 1,9 procent lichter dan toen ze begonnen. Dat is binnen de grens van 2 procent die vaak wordt aangehaald als de drempel waarboven het vochtverlies ten koste gaat van de prestatie. Met andere woorden, drinken als je dorst hebt bleek een goede strategie om voldoende gehydrateerd te blijven, zelfs wanneer de lopers stevig transpireerden als gevolg van zeer hoge temperaturen.

Leerpunt 2: Wanneer de lopers de duurlopen uitvoerden met een vooraf vastgesteld drinkplan, was de hartslag niet anders dan bij de vrije drinkstrategie. De trainingen werden niet lichter ervaren en zelfs bij 35 graden legden ze in die twee uur niet meer afstand af. Het vaste hydratatieplan om elke 20 minuten een koolhydraat- of wei-eiwitdrank te nemen, plus zoveel water als gewenst, leidde wel tot minder uitdroging aan het einde van de duurlopen. Het gewichtsverlies was 0,6 tot 0,7 procent, de helft minder dan na de drink-as-you-feel duurlopen. Maar dat leverde schijnbaar geen enkel duidelijk voordeel op.

LET OP: Er is een grotere kans op maagdarmproblemen als je jezelf dwingt om te blijven drinken, ongeacht je dorst. Het is beter om je trainingen en wedstrijden altijd goed gehydrateerd te beginnen– je urine is dan licht gekleurd of nagenoeg kleurloos – en zonder een gevoel van dorst. Als je er voor een langere training op uit gaat, zorg dan dat je vloeistoffen binnen handbereik hebt. Houd het simpel en vertrouw tijdens het hardlopen op de signalen van je lichaam.

c

Hoeveel water heeft de hond nodig om goed gehydrateerd te blijven?
Hoe zit het dan met onze honden? Hoeveel water hebben ze nodig om gehydrateerd te blijven? En hoeveel moet mijn sporthond drinken als hij actief is?

Als je hond bijvoorbeeld hijgt om af te koelen, verliest je hond vocht. Doorgaans wordt dit vochtverlies vanzelf weer aangevuld door op tijd te eten en te drinken. Wanneer die aanvulling, bijvoorbeeld door oververhitting, uitblijft of onvoldoende is, gaat het lichaam uit zichzelf vocht vanuit de cellen naar de belangrijkste lichaamsprocessen sturen, zodat die kunnen blijven functioneren. Dat is een natuurlijk mechanisme. Maar hier wordt het link, want als er te véél vocht vanuit die cellen wordt getransporteerd, verliest het lichaam belangrijke moleculen (‘elektrolyten’). Het gaat dan onder meer om natrium, kalium, chloor, bicarbonaat, calcium, fosfor en magnesium. Nochtans zijn deze elektrolyten onmisbaar voor cruciale lichaamsprocessen. Een gezond functionerend lichaam houdt deze vanzelf in een natuurlijk evenwicht, maar als deze balans verstoord geraakt, kan het nare gevolgen hebben.

c

Een eenvoudige formule
Zoek uit wat je volwassen hond weegt en bereken
40-60ml water per kilo. Als je hond meer dan 100 ml per kg lichaamsgewicht drinkt, dan drinkt hij te veel.

  • Kleine honden (10-15kg) hebben gemiddeld 400-900ml water per dag nodig
  • Middelgrote honden (20-30kg) hebben gemiddeld 900ml -1,8 liter water per dag nodig
  • Grote honden (40kg+) hebben minimaal 1,6 – 2,4 liter per dag nodig

Mijn Witte herder is 40 kilo. Dat betekent dat hij op een normale dag zonder veel activiteit bij gewone temperaturen minimaal 1,5 tot 2,5 liter vocht per dag zou moeten hebben. Mijn husky is 20 kilo en zou aan minimaal 800ml tot 1,2 liter vocht voldoende moeten hebben. Ervan uitgaande dat je hond dagelijks rauw vlees, fruit en/of groente krijgt waaruit hij ook het nodige vocht kan halen. Uiteraard heeft een pup meer water nodig als een volwassen hond, omdat het lichaam van een pup voor een groter deel bestaat uit water.

Dit is de versimpelde formule. Natuurlijk maken de soort hond, de activiteit en het weer een belangrijk verschil in wat je hond werkelijk nodig heeft. Bij warme weersomstandigheden en tijdens het sporten met je hond wordt door dierenartsen geadviseerd om de dagelijkse hoeveelheid water te verhogen met 50%.

Met andere woorden op een dag dat we een lange wandeling in zwaar technisch terrein bij warme omstandigheden gaan maken heeft mijn Husky Kaya minimaal 1,2-1,8 liter vocht nodig. Als ik haar voor het sporten in de ochtend een kippenbouillon aangelengd met water geef dan is dat al 300ml. Vervolgens neem ik een waterzak van 1 – 1,5 liter water mee om haar onderweg minimaal 1 liter vocht aan te kunnen bieden. Na afloop van onze sportieve activiteit geef ik haar weer 300ml kippenbouillon aangelengd met water aan. Dan kom ik op minimaal 1,6 liter vocht in de vorm van water/ kippenbouillion. Overdag krijgt mijn husky een mix van koudgeperste brokken en vegabrokken met extra groenten. Hierin zit al ongeveer 8% vocht. In de avond krijgt ze rauw vlees waarin circa 65% vocht zit. Dan kom ik op een totaal van minimaal 1,8 liter vocht. Daarnaast kan ze in de watertjes onderweg tijdens de wandeling met de pootjes in het water om af te koelen en drinkt ze wat slokjes. Thuis kan ze zelf naar behoefte nog wat water drinken uit de waterbak. En zo zou ik voor haar op ongeveer 2liter aan vocht uit kunnen komen.

Zorg ervoor dat je voor je hond minimaal die 50% extra aan water meeneemt om de maximale formule aan vocht te kunnen aanbieden tijdens een lange duurloop onder warme omstandigheden. Het water waar je hond onderweg dan nog uit zou kunnen drinken is dan enerzijds voor het extra kunnen afkoelen of om water voor onderweg te besparen om zeker te zijn dat je voldoende overhoudt voor de rest van jullie wandeling/ canitrail.

 

Een goede hydratatie van de hond; signalen
Honden kunnen niet zeggen dat ze dorst hebben en de signalen van je hond kunnen gemakkelijk over het hoofd worden gezien omdat deze erg subtiel zijn. Train je als hondenbaasje dan ook in het goed observeren van je hond op dorst-signalen. Bij twijfel bied je wat te drinken aan in een opvouwbaar drinkbakje of loop je naar het beekje of waterplasje zodat de hond zelf kan beslissen of hij wil drinken.

c
Symptomen van Uitdroging
Je hond geeft diverse signalen om aan te geven dat hij begint uit te drogen en behoefte heeft aan extra vocht. Let op de volgende combinatie van signalen:
– onrustig
– dik speeksel
– donkergele urine of het uitblijven van plassen
– droge neus en ogen
– droge, plakkerige slijmvliezen
– desinteresse voor z’n omgeving
– laag energiepijl
– hijgen (meer of sneller als normaal)
– slaperig
– likken aan de bek of smakken
– prikkelbaarheid
– verminderde eetlust
– verminderde huidelasticiteit

 

Hoe kun je de checken of je hond voldoende gehydrateerd is?
1. Droge neus
Als de neus van je hond droog is, is het al een teken dat je hond aan het uitdrogen is. Leid je hond naar het water en moedig het drinken ervan aan. Of bied een bakje met vocht aan.

Een droge neus is niet het enige teken van een uitgedroogde hond. Houd er rekening mee dat uw hond een natte neus kan hebben en toch uitgedroogd kan zijn of op het punt staat echt te moeten drinken.

2. Elastische huid
De huid verliest net als bij de mens elasticiteit omdat het vocht verliest. En ook bij honden wordt er bij een vochttekort vocht onttrokken uit de huid ten behoeve van het functioneren van de vitale organen. Een huid zonder vocht blijft gerimpeld.
Controleer de achterkant van de nek van je hond door in de huid tussen twee vingers te knijpen. Als je het loslaat en de huid weer plat gaat liggen, is je hond gehydrateerd. Als de huid geplet of gerimpeld blijft, moet je hond zo snel mogelijk wat water drinken.

3. Droog en bleek tandvlees
Als je met je vinger over het tandvlees van je hond gaat, en het een beetje slijmerig aanvoelt, heb je een gehydrateerde hond. Als het tandvlees niet slijmerig is, moet je hond drinken en is hij aan de uitgedroogde kant van het leven.
De technische manier is door een methode te gebruiken om de capillaire hervultijd te controleren. Trek de lip omhoog op een moment dat je hond voldoende gehydrateerd is en drukt je vinger stevig tegen het tandvlees totdat het weefsel witachtig van kleur lijkt. Kijk hoe lang het duurt voordat het tandvlees zich weer roze vult.
Nu weet je hoe lang het duurt en is dat een mooi uitgangspunt om te kunnen bepalen of je hond tijdens een activiteit nog voldoende of onvoldoende gehydrateerd is.  Als je je vinger weghaald en het weefsel er grijs uitziet of het langer als normaal duurt voordat het weer roze is, is je hond uitgedroogd.

4. Minder coördinatie, sloom, slaperig, kleinere pupillen
Als je ziet dat je hond wat traag beweegt, begint te zwalken, gedesoriënteerd reageert op bijvoorbeeld het naar links gaan als je het commando ‘link’ geeft of misschien wel wat minder sociaal reageert naar andere honden/ mensen als normaal dan kan het tijdens jullie inspanning wijze op een vochttekort.

5. Diarree
Als een hond zich langer dan een half uur extra inspant zoals bij het canitrailen, kan er zo veel bloed naar de spieren gaan dat de darmen te weinig bloed krijgen om het voedsel te verteren waardoor er diarree kan ontstaan. Diarree levert een enorm vochtverlies op wat weer uitdroging kan veroorzaken.

c

Hoe kun je je hond laten drinken?
Er zijn echter honden die niet willen drinken ook al staan ze midden in het water. Zelfs als ze het wel nodig hebben. Dan wordt het tijd om je hond te gaan trainen in het ‘drinken’.

Gebruik bijvoorbeeld een lekker voertje om de neus van je hond naar de waterbak te lokken, laat het voertje in de kom vallen en als je hond een beetje water inneemt terwijl hij voor de traktatie gaat, beloon je hem heel enthousiast met je stem terwijl je je er het commando “drinken” aan toevoegt.

Houdt je hond van ijsblokjes dan kun je hetzelfde trucje doen. Laat de ijsblokjes in de waterkom vallen, zodat je hond moet drinken om de “traktatie” te kunnen pakken. Ik maak ijsblokjes van de kippensoep waar mijn honden dol op zijn. Een zeer sluwe manier om je hond aan te moedigen meer water te drinken. Als je het vaak genoeg doet, wordt het een gewoonte en kun je de traktatie vervangen door het soms aan te bieden en het andere niet te hebben. Bij herhaling zal je hond automatisch gaan drinken. Wanneer je het woord zegt op het moment dat je hond drinkt, koppel je de actie herhaaldelijk aan het woord.

Als je hond niet uit een plastic opvouwbaar bakje wil drinken, train het dan thuis op bovenstaande manier net zolang totdat het een feest wordt om te drinken uit het opvouwbare bakje. Of als je hond niet wil drinken uit een beekje kun je ook een overheerlijk voertje in de beek gooien.

c
Bied kleine hoeveelheden aan 
Zodra je hond gewend is om water te drinken uit een bakje of onderweg uit een beekje is het nog de vraag hoeveel je hond onderweg zou moeten drinken.

In een opvouwbare drinkbak van bijvoorbeeld 13 cm breed en 5cm hoog (in uitgeklapte vorm) kun je maximaal 450ml water aanbieden. Bij grote dorst is het verstandig om de helft hiervan aan te bieden en dan vaker met wat tijd ertussen in plaats twee volle bakjes water in 1 keer vanwege het gevaar op een maagtorsie/ maagkanteling.
Bied ook tijdens het hardlopen kleinere beetjes aan om te voorkomen dat je hond gaat braken vanwege het teveel aan water dat hem danig in de weg zal zitten. Het is vergelijkbaar met een klotsende maag tijdens het hardlopen.

Tijdens de echt langere wandelingen of Canitrails van boven de 2 uur heb ik altijd een zakje visfilet bij me van bijvoorbeeld Icepaw om aan het water van m’n hond toe te voegen voor een vissoepje. Deze visfilet is rijk aan proteïne, bevat mineralen en weinig vet en wordt snel door het lichaam opgenomen. Dit geeft onderweg tijdens de inspanning net dat beetje extra energie.

c

Tot slot; vooraf voldoende drinken
Zorg er in ieder geval voor dat je hond en jezelf geruime tijd vooraf aan jullie langere activiteit (circa 1,5 tot 2 uur ervoor) voldoende hebben gedronken, zodat jullie beiden goed gehydrateerd aan jullie sportieve avontuur beginnen en onderweg het vochtpeil alleen nog maar op orde hoeven te houden. Dat is beter als al half uitgedroogd op pad te gaan en dan onderweg erachter komen dat je moet afhaken vanwege uitdrogingsverschijnselen.

Zijn je hond en jezelf al voldoende gehydrateerd dan heeft het vooraf extra bijdrinken geen enkele zin, want het lichaam heeft geen reservepotje waarin je water kunt opslaan. Onderweg jullie vochtgehalte bijhouden door te drinken heeft dus wel zin omdat jullie tijdens de inspanning vocht verliezen via het ademen, zweten, hijgen en plassen.

c

Elektrolyten; Mensen en Honden 
Terecht werd mij bij de uitleg over het drinken de vraag gesteld hoe het dan zit met het aanvullen van de elektrolyten/ zouten bij een hond.

Wat zijn elektrolyten?
Elektrolyten zijn negatief of positief geladen deeltjes van een molecuul, (ofwel ionen) die zijn opgelost in water of bloed. Deze ionen bevatten elektriciteit omdat ze negatief of positief zijn geladen. Vandaar ook de term Elektrolyten.

Om je spier en zenuwfunctie goed werkend te houden zijn we zeer afhankelijk van de elektriciteit van de ionen. Water waar ionen in zijn opgelost (geïoniseerd water) zorgt ervoor dat het lichaam dit sneller opneemt. De zuurtegraad van je bloed is bijvoorbeeld zeer afhankelijk van elektrolyten. Misschien ken je wel het gevoel van (tegen de) kramp (aan) lopen. Dit wordt vaak veroorzaakt door een tekort aan elektrolyten. 

Het fijne is dat je als mens niet zo snel een overschot aan elektrolyten kunt hebben. Een tekort komt veel sneller voor. Houd hier rekening mee met je gebruik en de juiste keuze voor aanvullende sportvoeding.

Voor ons lichaam zijn de dit de belangrijkste elektrolyten: 

  • Magnesium 
  • Chloor 
  • Natrium 
  • Calcium 
  • Bicarbonaat 
  • Kalium 
  • Fosfaat 

Wat betekent dit voor jou als sporter? 
Tijdens het sporten verlies je door te zweten veel vocht en in dat vocht zitten kostbare elektrolyten. Chloor en natrium zijn de twee hoofdbestanden die je verliest. Door verlies van je elektrolyten zullen je sportprestaties achteruit gaan wanneer je deze niet compenseert. Aanvullen die elektrolyten dus.
c

Elektrolyten aanvullen bij honden?
Maar hoe zit dat dan bij honden? Moet je bij honden ook hun elektrolyten aanvullen? In tegenstelling tot mensen verliezen honden geen zouten als ze zweten omdat ze NIET zweten; de damp die ze bij het hijgen verliezen om hun lichaamstemperatuur te reguleren bestaat voornamelijk uit water.

“This water vapor is just that….basically water, no electrolytes (sodium, chloride, potassium). The kidneys conserve water to try and maintain hydration, but water loss continues. Fluid replacement is therefore also ‘just’ water. Additional electrolytes in the liquid, unneeded by the body, are eliminated via the kidneys.” ( citaat uit het onderzoek van Urban Search and Rescue Veterinary Group uit 2016)

Werkhonden, zoals opsporings- en reddingshonden, politiehonden, jachthonden en sporthonden die uren achter elkaar in extreme hitte of kou doorbrengen, kunnen baat hebben bij een rehydratieoplossing voor honden. Een onderzoek uit 2016 door de Urban Search and Rescue Veterinary Group wees uit dat honden die gedurende de dag een rehydratatieformule van kippenbouillon kregen aangeboden, zeker drie keer meer vloeistof consumeerden dan honden die gewoon water kregen.
c

Bottenbouillon voor effectieve hydratatie
Door je hond een bottenbouillon van bijvoorbeeld een hele kip of haan te geven voor en na het sporten, wordt hij effectiever gehydrateerd dan met alleen een kom water – hij zal waarschijnlijk ook meer drinken omdat het erg lekker is. De zelfgemaakte kippenbouillon voor honden is supergemakkelijk te maken, in te vriezen en klaar te maken voor wanneer je het nodig hebt.

De kippenbouillon volgens het recept van Hug Pet Food cultiveert een gezonde darm, is super verteerbaar en een bron van voedend comfort voor die dagen dat ze zich wat ziek voelen of gewoon wat extra hydratatie nodig hebben. Sterker nog, het zit boordevol essentiële voedingsstoffen en mineralen (zoals magnesium, calcium, fosfor, collageen en gelatine) die honden nodig hebben, wat bijdraagt aan de ondersteuning van de gewrichten en een goede gezondheid van het immuunsysteem.

Voordelen van een bottenbouillon
De voordelen van een bottenbouillon zijn legio. Naast een hele kip of haan kun je uiteraard ook de knie van een koe gebruiken.
Bijna alle honden die ik de kippensoep ( is eigenlijk een hanensoep van een hele haan) na een Natte Neuzen Trail heb gegeven zijn gek op m’n huisgemaakte bottenbouillion. Deze is tevens geweldig als je hond ziek is.
– De nuttige mineralen, aminozuren en antioxidanten geven een boost aan het immuunsysteem en helpen om sneller te herstellen na ziekte of na een lange inspanning.
– Als dieren aan de diarree zijn geweest of misselijk waren, is het perfect om ze weer langzaam aan het eten te krijgen. Je geeft ze vocht en nutriënten om mee aan te sterken.
– Botten zijn rijk aan glucosamine en gelatine wat nodig is om gewrichten gezond te houden. Dieren met stramme gewrichten hebben extra baat bij regelmatig een portie bottenbouillon!
– Gelatine is een zwaar ondergewaardeerd superfood! Ook voor honden en katten. Gelatine komt voor in bindweefsel, pezen, botten en gewrichten en helpt deze gezond te houden. Daarnaast is het ook een fantastische voedingsstof voor de darmwand. Het helpt het darmslijmvlies te herstellen.
– Door de bouillon geef je je dier extra vocht, maar je kunt ook een extra waterbakje met een scheut bouillon erin neerzetten. Veel honden vinden water met zo’n smaakje namelijk erg lekker!

Het Puppy Dagboek; hoe introduceer ik het canitrailen bij m’n pup

K9 Trail Time heeft op hun website vanaf juni 2017 een soort van dagboek bijgehouden over dingen die ze doen om hun nieuwe puppy Yogi kennis te laten maken met canicrossen zodat hun puppy net zoveel zal gaan genieten van het hardlopen als de rest van hun team als hij oud genoeg is. De drie fases heb ik in drie artikelen voor geïnteresseerde puppy-eigenaren die in de toekomst willen gaan canitrailen en canicrossen met hun lieve nog jonge viervoeters geschreven. De vertaling van deze artikelen heb ik voor jullie hieronder toegevoegd:

 

* 10 weken tot 6 maanden

Het eerste wat ik moet zeggen is dat onze pup nog een lange tijd NIET zal rennen in het tuig. Hij wordt momenteel 5 maanden oud en alles wat we doen in dit stadium is de basis leggen voor een gelukkige en evenwichtige hond. Yogi moet nog veel groeien en toen we hem met 10 weken kregen, ging hij eigenlijk nog 2 weken niet met de anderen wandelen om hem te laten settelen en te wennen aan het leven in zijn nieuwe naar huis voordat we iets fysieks deden.

In eerste instantie hebben we behoorlijk wat trainingen gedaan om Yogi te laten wennen aan zijn naam, aan z’n omgeving en de basisprincipes van puppytraining om hem op weg te helpen. Nadat hij al z’n vaccinaties had namen we hem mee naar het Tri Dog-evenement in Box End Park om Yogi te laten wennen aan het buiten zijn met veel andere honden in de buurt.

Voor ons is het heel belangrijk dat Yogi zich niet gestrest voelt omringd door andere honden en vooral niet door andere blaffende honden. Bij canicross-evenementen krijg je veel lawaai en activiteit aan het begin van races en als je een rustige en gecontroleerde hond aan de startlijn wilt hebben, is het belangrijk je hond te laten wennen aan dat soort lawaai en begrijpen dat het niet beangstigend is. Bij veel canitrail-evenementen is er vaak veel minder lawaai, maar het wennen aan luide muziek, veel activiteit en grote mensenmassa’s die tegelijkertijd gaan hardlopen (en dus de aanwezige energie verandert) is absoluut een must voor jullie sporthond-in-de-dop.

Het volgende dat we hebben gedaan, is hem laten wennen aan het dragen van een harnas. Het klinkt misschien voor de hand liggend, maar zoveel mensen laten hun hond aan een halsband lopen en verwachten dat hun hond het goed vindt dat hij een tuigje om heeft en leert eraan te trekken. Het gevoel van een harnas kan voor een hond heel anders zijn en daarom loopt Yogi al in een harnas tijdens onze speciale wandelingen, zodat hij kan leren dat het aantrekken van een harnas betekent dat jullie buiten iets leuks gaan doen.

Het andere dat we nu al trainen, zijn de commando’s tijdens onze speciale wandelingen. Je pup is nooit te jong om te beginnen met het trainen van de commando’s, dus we hebben gewerkt aan ‘wacht’ ‘ga door’ ‘gee’ (voor rechts) ‘haw’ (voor links) en ‘steady’ (als we die ooit onder de knie zullen krijgen zou dat een wonder zijn!). Tot nu toe lijkt het erop dat Yogi deze van de andere honden oppikt. Hij ziet de reactie van de andere honden op de commando’s die al getraind zijn en leert daar enorm veel van. Dit hoort allemaal bij z’n leerproces en uiteindelijk zal hij onafhankelijk weten wat de commando’s betekenen.

Het zal interessant zijn om te zien hoe Yogi de komende maanden met alles omgaat naarmate hij groeit en we meer activiteiten met hem kunnen gaan ondernemen. Op dit moment is wat hardlopen los van de lijn en relatief korte wandelingen aan de lijn, samen met op beloning gebaseerde training thuis, genoeg om zijn lichaam en geest bezig te houden terwijl hij leert over het leven als lid van het K9 Trail Time-team

Toevoeging: Je pup laat je in deze periode kennis maken met allerlei verschillende ondergronden zoals los zand, gras, mos, modder, water door er doorheen te lopen en de zenuwen te prikkelen. Je kunt nu ook het waterdrinken uit een opvouwbaar bakje trainen, het rijden van en naar een plekje in het bos, en laat je je pup zoveel mogelijk kennis maken met diverse geuren en beestjes in de bossen, duinen, weilanden etc.

* 6 tot 9 maanden

Dus nu je puppy een beetje volwassen is en er een beetje minder op een puppy en meer op een echte hond lijkt, kan het verleidelijk zijn om jullie speels opgezette wandelingen om te zetten naar echte trainingen. Juist op deze leeftijd heb ik het gevoel dat mensen een beetje te opgewonden raken over het trainen van hun hond en hun hond te snel teveel willen aanbieden. Het is erg belangrijk om te onthouden dat je hond nog steeds een puppy is, hoe volwassen ze er nu ook al beginnen uit te zien.

 

Dit is waar het debat begint. In veel sledehondenkennels beginnen de jongeren vanaf ongeveer 6 maanden in het tuig te gaan in teams (en dit is het cruciale ding) om de kneepjes van het vak te leren. Hoewel dat misschien allemaal goed en wel is voor een grote kennel waar grotere teams van honden samen rennen en de trekkracht wordt verdeeld over het team, is het niet hetzelfde als een hond die alleen aan je gewicht trekt. Het is ook de moeite waard om erop te wijzen dat veel van deze honden naar verwachting geen lange loopbaan zullen hebben en hoewel velen dat wel doen, is er een groot verschil tussen de ervaring van een racekennelhond en jouw hond.

 

Het is bewezen dat de groeischijven van honden pas volledig sluiten als ze een stuk ouder zijn en in het geval van sommige van de grotere hondenrassen is 2 jaar normaal voor volledige skeletvolwassenheid. Volledige volwassenheid wordt vaak pas bereikt als de hond ongeveer 3 jaar oud is. Met dit in gedachten, zou je dan niet liever een paar maanden willen wachten en ervoor zorgen dat je je hond geen onnodig kwaad doet? Ik ben er geen fan van om een ​​specifieke datum vast te stellen waarop je moet beginnen met het doen van een goede tuigtraining, aangezien elke hond een individu is en moet worden beoordeeld op zijn eigen ontwikkeling.

Je kunt bijvoorbeeld een GSP (Duitse kortharige pointer) hebben die, wanneer hij volgroeid is, meer dan 35 kg kan wegen en de bot- en spierstructuur moet hebben ontwikkeld om dat gewicht te ondersteunen voordat hij aan het harnas trekt. Of een GSP die amper 20 kg weegt en fysiek een stuk sneller volgroeid zal zijn dan de grotere, zwaardere hond. Zelfs dit houdt geen rekening met de ‘’mentale ontwikkeling’ van de hond en dit is iets dat volgens mij net zo belangrijk is als hun fysieke ontwikkeling.

 

Met andere woorden: sommige honden (zoals sommige mensen!) rijpen mentaal een stuk langzamer dan andere en hebben meer tijd nodig om informatie te verwerken om commando’s zelfverzekerd te kunnen volgen. Als je een pup hebt die snel afgeleid of nerveus is in een nieuwe omgeving, is het de moeite waard om de hond vertrouwen te geven in jou en in nieuwe situaties, voordat je verwacht dat ze voor je gaan werken. Helaas zijn er honden die niet de tijd krijgen die ze nodig hebben om te leren werken in het tuig. Als ze in een racesituatie worden geplaatst, kunnen ze erg nerveus of zelfs agressief worden als ze nog onvoldoende zelfvertrouwen hebben. Dus het is echt, echt belangrijk dat je op het individuele tempo van je hond meebeweegt als je overweegt om de training die je met je hond doet gaat intensiveren.

 

Mijn eigen pup is op het moment van schrijven 7 maanden oud en we hebben veel getraind, maar het is misschien niet het soort training dat je per se zou verwachten als je het hebt over het trainen van een hond voor tuigsporten. We gaan bijna dagelijks naar nieuwe plekken en houden niet vast aan dezelfde wandelroutes, zodat hij steeds nieuwe dingen tegenkomt. Ik gebruik de spraakopdrachten consequent tijdens al onze wandelingen en ik wil heel graag een goed ‘wacht’-commando in zijn brein krijgen (omdat hij al veel groter en sterker is dan ik had verwacht!) Dus we stoppen regelmatig om dit te versterken. Daarnaast ben ik begonnen met hem tijdens onze wandelingen vrij te laten rennen terwijl ik jog. Onlangs is zijn prooidrift echter begonnen, dus dit heeft de hoeveelheid vrij rennen die hij kan doen beperkt.

Qua tuigje heeft hij vanaf dag 1 een looptuigje en nu begint hij al echt te trekken (zoals hij de anderen ook ziet doen). Ik heb dit niet ontmoedigd. Ik heb thuis een paar van de harnassen bij hem uitgeprobeerd, gewoon om te zien wat hij ervan vindt om iets op zijn rug te hebben, omdat ik denk dat hij uiteindelijk een langer harnas nodig zal hebben. Op dit moment houdt hij er niet van om iets op zijn rug te hebben, dus daar zullen we wat meer aan moeten doen om er zeker van te zijn dat hij straks gewend is aan iets dat over zijn lengte trekt.

We zijn ook naar een paar races geweest om hem de kans te geven zoveel mogelijk honden te ontmoeten, hem te laten wennen aan veel mensen, honden en natuurlijk het lawaai geassocieerd met de start van een race! Ik denk niet dat het belangrijk is om ze hieraan te laten wennen, aangezien het laatste wat je wilt, is dat je hond zich gestrest voelt als hij in het harnas rond andere honden loopt en dus als ze zich al comfortabel en gelukkig voelen in de buurt van veel honden, kan dit alleen maar positief zijn. Ik zorg er ook voor dat Yogi niet met elke hond mag spelen die we zien, omdat dit ook een probleem kan zijn. Je wil tenslotte ook niet dat je hond anderen lastigvalt als je aan het rennen bent; dus het is erg belangrijk ervoor te zorgen dat je hond zich nog steeds op jou blijft concentreren.

 

Behalve dat we de tijd en afstanden van onze wandelingen vergroten en af ​​en toe joggen, hebben we niet veel anders op het gebied van lichaamsbeweging gedaan. Yogi is behoorlijk gegroeid en hij zal behoorlijk lang worden, dus ik wil beperken de hoeveelheid beperken zodat hij later in zijn leven niet lijdt aan te broze of vergroeide botten. Bovenal geniet hij er gewoon van om nog steeds een puppy te zijn. Ik denk dat het van cruciaal belang is om je hond de tijd te geven om puppy te zijn zolang hij nodig heeft en hem niet te snel ergens in te duwen. Het is in ieder geval ook een mooie tijd om elkaar goed te leren kennen, zodat we straks als een goed geolied team kunnen samenwerken.

 

Dus voor nu ben ik blij dat hij leert wat hij moet. Trainen met tuig zal alleen maar toenemen als ik zeker weet dat hij zowel fysiek als mentaal voldoende ontwikkeld is!

 

* 9 tot 12 maanden

We hebben nu het stadium bereikt waarin onze eerste race niet al te ver weg is, we hebben nagedacht over een ‘goed’ tuigje en ook een beetje meer gedaan in termen van daadwerkelijke canicross-training voor Yogi. Het is nog steeds belangrijk om te onthouden dat honden zullen blijven groeien tot en zelfs na de leeftijd van 12 maanden. Zelfs als ze een jaar oud zijn, moet er nog steeds voorzichtig getraind worden met de jonge honden, met aandacht voor hun gewrichten en hun beïnvloedbare geest. Blijf alert op positieve ervaringen en niet al te belastende trainingen.

Yogi was al op zeer jonge leeftijd comfortabel met zijn kortere harnas, maar gezien zijn beweging en vorm, was het vrij duidelijk dat hij beter geschikt zou zijn om in een langer trekharnas te gaan rennen. Yogi is een natuurlijke trekker en ook wanneer hij vrij loopt heeft hij een zeer lange paslengte. Hoewel het kort harnas zijn rennen op geen enkele manier beperkt, zal een langer harnas beter voor hem zijn om op lange termijn de ‘pull’ van zijn beweging goed te kunnen stroomlijnen. Met dit in gedachten begonnen we rond 10 maanden de langere harnassen te passen om te kijken wat het beste bij hem zou passen.

 

We hebben het geluk dat we allerlei harnassen hebben om te proberen, maar als je een uitrusting voor je hond kunt lenen en ze gewoon kunt laten wennen aan verschillende stijlen en lengtes voor je hond, is dit een geweldige manier om te zien wat er goed uitziet en om ze te laten wennen aan een goed hardloopharnas. Veel honden hebben geen langer harnas nodig, maar omdat Yogi de vorm van een hond heeft en atletisch gebouwd is, twijfelde ik er nooit aan dat hij uiteindelijk een langer harnas zou dragen. We lieten hem pas in één rennen toen hij ongeveer 11 maanden oud was.

 

Naast de selectie van harnassen waren we ook bezig met tal van andere kleine stukjes training om Yogi te laten wennen aan het leven in het harnas. We hebben in deze tijd geen grote afstanden afgelegd. Het is belangrijk om elke afstand langzaam op te bouwen om je hond aan te moedigen meer te willen doen. Als je je pup teveel uitput door hem meteen naar buiten te brengen om vervolgens al 5 kilometer in het harnas te laten lopen, zou je kunnen merken dat ze een negatieve associatie krijgen. Het is veel beter om bij korte runs te blijven en ze meer te laten doen, zodat ze opgewonden en blij zullen zijn als het harnas tevoorschijn komt. Je moet er ook voor zorgen dat ze niet overbelast raken. Net als mensen kunnen ook honden pijn en vermoeidheid in spieren en gewrichten voelen, dus houd hier goed rekening mee tijdens het trainen.

Andere dingen die we gedaan hebben om trainen leuk te maken, is door te variëren met wat we elke dag doen. Yogi heeft hardgelopen in bossen, door velden, door water, heuvels op, door enkeldiepe modder en het is allemaal een goede ervaring voor hem om te leren dat niets eng is en dat we tijdens een run of race ook elk type oppervlak kunnen tegenkomen. Met Yogi hebben we getraind door modder, water, sneeuw, velden, bossen en op zoveel mogelijk verschillende oppervlakken als we kunnen vinden; gras, baan en zelfs zeer korte stukken op asfalt om ervoor te zorgen dat hij niet wordt gehinderd door iets dat we tijdens een route zouden kunnen tegenkomen.

 

Maar hoe zit het met andere honden? We hebben veel gesocialiseerd met Yogi om ervoor te zorgen dat hij vriendelijk is en goed met andere honden omgaat, maar we hebben ook momenten gehad waarop hij andere honden moest negeren en zich moest concentreren op zijn werk. Om eerlijk te zijn, is hij erg geïnteresseerd in het zeggen van ‘hallo’ tegen andere honden als hij uit is, maar ik heb dit actief ontmoedigd terwijl hij aan in het tuig zit, omdat dit geen acceptabel gedrag is tijdens een race en het is niet iets waar ik mee te maken wil hebben wanneer Ik hem uiteindelijk voor de fiets heb! We hebben een paar keer vrienden ontmoet die honden hebben die Yogi alleen van tijd tot tijd ziet en hij is aangemoedigd om ze te negeren tijdens het rennen, maar hij mag met ze spelen als hij niet in een ‘werkende’ situatie is en dit lijkt goed te werken.

Bij het trainen van een jonge hond is het altijd handig om met andere ervaren hun bekende honden te ‘daten’ om van te leren. Wij hebben ontdekt dat dit het beste werkt. Dat is niet zo handig als dit je enige hond is, maar met zoveel canicross-groepen om mee af te spreken, zou het geen probleem moeten zijn om vrienden te vinden met honden die erg gefocust zijn en die je kunt ontmoeten om mee te doen voor een ‘sociale run’. Of je plaatst een oproepje voor hulp op de Facebookpagina van Canitrailers.  Ik heb ontdekt dat Yogi voldoende zelfvertrouwen heeft en het verschil kent tussen ‘werken’ en het samen rennen met de andere honden die ook niet aangelijnd zijn. Ik heb hem onlangs ook een keer meegenomen naar een nachttrail en laten rennen met een paar andere honden die hij niet kende. Hij gedroeg zich heel goed, passeerde zonder te proberen te interfereren met een andere hond en neemt de leiding als dat nodig is, dus hij heeft geleerd om vooraan te rennen en niet te jagen.

 

Bij het trainen van een hond op deze leeftijd is het ook belangrijk om te bedenken dat dit soort focus vermoeiend is.  Als ik Yogi heb gevraagd echt na te denken over wat hij aan het doen is, is hij daarna moe, dus geef je jonge hond voldoende rust na afloop. Je hebt hopelijk een lange en gelukkige loopcarrière met je pup, dus het is niet nodig om dingen te overhaasten of heel veel training te proppen in een te kort tijdsbestek. Ze kunnen blijven leren ‘on the job’ zolang de basis maar aanwezig is en jij hebt vervolgens een gelukkige en zelfverzekerde hond die het heerlijk vindt om te rennen.

 

Samenvattend raden we aan:
* Train heel regelmatig en wacht tot je hond zowel fysiek als mentaal ontwikkeld is voordat je hem vraagt ​​​​om met je in het harnas te rennen.

 

* Zorg ervoor dat je eerst de basis hebt gelegd; socialisatie en het aanleren van commando’s zijn twee belangrijke dingen die cruciaal voor een gelukkig en gefocuste pup.

 

* Forceer je hond nooit, ga niet over zijn buiten zijn mogelijkheden en grenzen en wordt nooit boos als ze iets niet doen wat je wilt; ga terug naar de basis en begin vervolgens opnieuw als je merkt dat je problemen hebt.

 

* Ontmoet zoveel mogelijk anderen en laat je hond leren van ervaren canicrossers/ canitrailers en hun honden. Het delen van kennis, ervaring en tips kan een groot verschil maken voor hoe je aan de slag gaat.

 

We hopen dat deze (zeer korte) gids interessant is geweest en dat je wat handvatten hebt om met je pup aan de slag te gaan zodat jullie samen een leven lang heel veel plezier zullen beleven aan het samen hardlopen op de trails J

(Vertaling van de drie engelse artikelen die te lezen zijn op de website van K9 Trail Time)